闲居雅趣·七绝二十首

诗意山水田园

<p class="ql-block">【序】</p><p class="ql-block">古人云:“偷得浮生半日闲”。闲居之趣,在于心远地偏,在于从纷扰世事中抽身,回归本真。这二十首七绝,以“闲居雅趣”为题,或写晨昏之景,或记日常之事,或抒幽独之情,力求清新自然、不事雕琢,愿与读者共享这份从容与安适。</p> <p class="ql-block">一、晨起</p><p class="ql-block">晓窗初透一丝明,宿鸟啁啾唤梦清。</p><p class="ql-block">不向尘寰争早市,慢煎春茗听松声。</p><p class="ql-block">二、理园</p><p class="ql-block">竹帚柔挥扫落英,露珠溅湿布鞋轻。</p><p class="ql-block">黄瓜架上花初绽,豆角篱边叶已盈。</p> <p class="ql-block">三、读书</p><p class="ql-block">藤椅斜依日影移,闲翻旧卷忘晨炊。</p><p class="ql-block">忽逢妙处歌吟起,惊得狸奴跳砚池。</p><p class="ql-block">四、煮茶(通韵)</p><p class="ql-block">砂壶慢煮碧螺春,竹影摇窗滤世尘。</p><p class="ql-block">一盏清甘人未饮,先分幽味与闲云。</p> <p class="ql-block">五、观荷</p><p class="ql-block">小池新雨涨痕浑,荷叶田田绿到门。</p><p class="ql-block">偶有蜻蜓来借宿,立于花间认禅根。</p><p class="ql-block">六、听蝉</p><p class="ql-block">高槐深柳乱蝉鸣,午梦初回枕簟清。</p><p class="ql-block">莫道噪喧添暑气,一声一韵是平生。</p> <p class="ql-block">七、种菊</p><p class="ql-block">秋来移得数枝黄,细土轻培向短墙。</p><p class="ql-block">待到西风吹冷露,一篱金蕊傲寒霜。</p><p class="ql-block">八、饲雀(通韵)</p><p class="ql-block">庭前撒米唤山禽,黄雀飞来不避人。</p><p class="ql-block">啄罢相呼枝上语,似言此处可栖身。</p> <p class="ql-block">九、望月</p><p class="ql-block">竹椅斜依看月明,流云来去自轻轻。</p><p class="ql-block">嫦娥应悔偷灵药,不及人间闲处行。</p><p class="ql-block">十、夜读</p><p class="ql-block">灯花落尽夜将残,一卷南华未忍看。</p><p class="ql-block">忽有清风来入座,翻书似与古人欢。</p> <p class="ql-block">十一、独酌</p><p class="ql-block">一壶浊酒对青山,醉眼朦胧看鸟还。</p><p class="ql-block">名利场中人不识,此身已在白云间。</p><p class="ql-block">十二、莳兰</p><p class="ql-block">幽兰移自涧之滨,素影婷婷不染尘。</p><p class="ql-block">日汲清泉浇几遍,夜来入梦亦香醇。</p> <p class="ql-block">十三、弈棋</p><p class="ql-block">松阴石桌摆残枰,黑白纵横细竞争。</p><p class="ql-block">一局未终天已暮,不虚西照落花声。</p><p class="ql-block">十四、访友</p><p class="ql-block">竹杖芒鞋过小桥,故人茅舍半山腰。</p><p class="ql-block">推门但见茶烟起,笑问今朝可赶潮?</p> <p class="ql-block">十五、听雨</p><p class="ql-block">雨打芭蕉夜有声,隔窗点点到天明。</p><p class="ql-block">闲来细数檐前水,一滴清愁一滴情。</p><p class="ql-block">十六、画竹</p><p class="ql-block">铺宣研墨画修篁,一笔清风入骨凉。</p><p class="ql-block">写到叶梢尤用力,要留劲节向朝阳。</p> <p class="ql-block">十七、垂钓</p><p class="ql-block">一竿一笠坐溪头,云影波光共水流。</p><p class="ql-block">世事浮沉皆不问,只将闲意付银钩。</p><p class="ql-block">十八、扫叶</p><p class="ql-block">秋风扫叶满庭黄,收拾枯枝煮茗汤。</p><p class="ql-block">莫道凋零无用处,一炉烟火暖书房。</p> <p class="ql-block">十九、裁诗</p><p class="ql-block">偶得新诗如获珍,推敲三夜未安神。</p><p class="ql-block">忽而灵感从天落,急展云笺记此辰。</p><p class="ql-block">二十、终篇</p><p class="ql-block">闲暇千篇写旧情,茶残灯冷月初明。</p><p class="ql-block">此中真意谁能解,唯有清风与鸟声。</p> <p class="ql-block">【跋】</p><p class="ql-block">这二十首七绝,以“闲居雅趣”为主题,力求在传统绝句的框架中,融入现代人的观察与感受。诗中化用了前人诗意,但力求赋予新的生命。闲居之趣,不在远离尘世,而在心有所安。正如诗中所言:“不问世间纷扰事,只留清趣在心田”。愿这些文字,能如清风拂面,为忙碌的现代人带来片刻的宁静与安适。</p> 美篇号/4701030 图片/致谢网络 作者/诗意山水田园