致百年后

我见青山多妩媚

<p class="ql-block">作者:粗缯大布</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">百年后</p><p class="ql-block">你们会看到</p><p class="ql-block">这些土堆排列整齐</p><p class="ql-block">像我们活着时的队列</p><p class="ql-block">任人摆布</p><p class="ql-block">从不越界</p><p class="ql-block">我们擅长沉默啊</p><p class="ql-block">沉默</p><p class="ql-block">沉默到喉结消失</p><p class="ql-block">只剩下牙齿</p><p class="ql-block">用来咬碎彼此的粮食</p><p class="ql-block">钱币在血管里流淌</p><p class="ql-block">代替血液</p><p class="ql-block">我们称之为活着的证据</p><p class="ql-block">其实只是冰冷的计数</p><p class="ql-block">你们若来</p><p class="ql-block">不必带花</p><p class="ql-block">那些柔软的事物</p><p class="ql-block">和美好</p><p class="ql-block">早已被我们辜负</p><p class="ql-block">只需站着</p><p class="ql-block">站直了</p><p class="ql-block">哪怕只有一分钟</p><p class="ql-block">让我们看看</p><p class="ql-block">什么叫挺直的脊椎</p><p class="ql-block">然后离开</p><p class="ql-block">不必回头</p><p class="ql-block">脚步声越重越好</p><p class="ql-block">震落石碑上的土霾与灰尘</p><p class="ql-block">露出下面真正的字:</p><p class="ql-block">这里埋着一群</p><p class="ql-block">从没活过的“人”</p>