《风入松》《木兰花慢》《玉蝴蝶》三首

顽水

<p class="ql-block">  吾与内子昔年同为知青,相守半生,共营武夷山居民宿。近余手臂风湿作痛,无力操劳,家中修缮杂务,皆由妻独力承担。见其霜发登梯,细刷客房,风骨一如当年,感怀不已,填词三阕以记。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 《风入松》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">丹岩铸骨涧凝魂,霜鬓抱山云。</p><p class="ql-block">斜梯静立松寮侧,持轻辊、漫拂埃痕。</p><p class="ql-block">隅隙纤尘尽理,四垣素雪初匀。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">千峰缄默耐朝昏,此意与山均。</p><p class="ql-block">无须细数当年事,凭孤影、自具清神。</p><p class="ql-block">一屋烟光澄净,襟怀不输溪筠。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 《木兰花慢》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">揽丹霞逸气,融九曲,入霜簪。</p><p class="ql-block">见危梯孑倚,银辊铺霜,净涤尘阚。</p><p class="ql-block">幽心恍同崖石,历烟岚、温劲不曾减。</p><p class="ql-block">暗拭窗间微迹,悄收壁底残斑。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一身云态自安恬,孤影对层岩。</p><p class="ql-block">纵七旬风鬓,如山沉静,似水柔恬。</p><p class="ql-block">休言半生行迹,只眼前、标格胜峰尖。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 《玉蝴蝶》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">丹嶂清襟九曲,霜丝凝素,独倚危梯。</p><p class="ql-block">辊曳轻霜,涤尽四壁尘泥。</p><p class="ql-block">涧含柔、藏心细密,岩抱劲、耐尽烟曦。</p><p class="ql-block">静幽寮,一身云气,淡与山齐。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">无须追思前迹,孤形立处,自有清仪。</p><p class="ql-block">七秩温坚,不将劳苦向人提。</p><p class="ql-block">对峰峦、神容相契,同溪月、气度相怡。</p><p class="ql-block">望檐西,峰光入影,尽是清奇。</p>