七一·三叠

hj

<p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">光在掌心</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">文/郝锦 山西</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他们问,你信什么。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我摊开右手。掌纹里有一条路,从一九二一年的七月出发,穿过硝烟和荒原,走到今天早晨。路不平,路是先辈用膝盖磨平的——那时他们跪着挖煤,跪着拉纤,跪着求一口饭。后来有一个人在南湖的船上站起来,说:我们站着,把天顶起来。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">从此光有了形状。是铁锤砸碎锁链时溅起的火星,是镰刀割开夜色时漏进的第一缕白。那道光走过井冈山的竹林,走过长征的草地,走过天安门的城楼,在二十八响礼炮里碎成满天星斗。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我出生在光之后。我没见过那些举火的人如何在暗夜里把自己点燃。我只见过父亲——一个不识字的老农民,也是党员。他不知道什么叫“信仰”,只知道地要种好,多打粮食,多交公粮。公粮交完了,心里才踏实。他交了一辈子公粮,从年轻的肩膀交到驼了的背上。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">有一年收成不好,谷子歉了,母亲说少交一点吧,留给自己吃。父亲没说话,第二天天不亮就起来,把最好的谷子装进毛口袋,扎紧口子,扛上肩,走了。回来的时候,毛口袋空了,搭在肩上,瘪瘪的,像一张脱下来的皮。他坐在门槛上,喝了一碗水,说了一句:“该交的,不能少。”</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他没读过书,没写过“为人民服务”这五个字。可他种了一辈子地,交了一辈子粮。他把最好的粮食交出去,把最差的留给自己吃。他从来没说过“我是党员”这四个字,可粮站的人知道,整个村都知道。每年交粮的时候,他排在头一个。那不是荣誉,是习惯。他习惯了对得起那几亩地,对得起那几枚党费硬币,对得起自己那点说不清楚的念想。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他教我把右手举过眉梢,说拳心里别攥着私念,要攥着别人。他不识字,可他认路,认地,认人。他去世那天,窗外的光格外长,长得照见半个世纪——他修过的路还在,他扶过的孩子还在,那些他替别人扛过的日子还在。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">如今我也走到了要用白发丈量信仰的年纪。每个七月一日的早晨,我依然举起右手。不为回忆,只为确认:掌心那道光还在。它从百年前传递到我手里,热得烫人,亮得晃眼,像一句始终没有说完的嘱托。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">这光不照殿堂,只照田埂;不照冠冕,只照补丁;不照颂词,只照那些在角落里默默擦亮名字的人。它知道所有的沉默,知道所有的辛劳,知道有人为了这道光,把自己活成了光的养料。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">光在掌心里。不只在我一个人的掌心里。它在千千万万举起的手掌中,汇成一片不需要太阳的白昼。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">风从南湖吹来,我听见历史在问:你守住它了吗?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我把手掌贴在心口。心还在跳,光还在亮。我这一生只学会一件事:接过光,传下去,不灭。就像父亲接过那把镰刀,割了一辈子谷子,把公粮交到粮站,把光交到我手里。一粒谷子落在土里,春天会生出更多的谷子。光传下去,就会一直亮着,就像父亲把镰刀递到我手上。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;"></span><b style="font-size:22px;">五十二道晨光</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">五十二道晨光,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">五十二个年头。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">记得那一天,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">右手举起来时,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">光从指缝间漏下来,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">细碎的,落在眼底。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">大半辈子,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">多是寻常日子。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">埋头做事,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不追声响。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">名利放下了,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">头发也白了,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">可心里那点念想,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">还在。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今天又是七月一日。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">风从窗外进来,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我坐在老地方,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">望着一个方向。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">这一生,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">守住心里那面旗就够了——不必说给人听。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">那面旗,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">从戈壁飘到窗前,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">从少年飘到暮年。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">它没有褪色,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">是因为有人用一生替它挡着风沙。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">五十二道晨光,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">每一道都照见一个早晨——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">照见那年举起的手,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">照见后来走过的路,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">照见如今窗前的白发。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">光还在,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">旗还在,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">方向还在。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">晨光知道。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">寻楚</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我不必去楚地。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">楚地不在那里。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">楚是那年初夏,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我举起右手,把一生交出去时,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">落在掌心的那道光。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">光说:站着,别跪。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我找了一生,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">找的不是一座城,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不是一片江,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">是在戈壁的风里站定之后,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">听见骨头说:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">问天,继续问,别停。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我看见那个替我挡风沙的人,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他没有名字。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他的右拳举过一生,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">拳里攥着的不是沙,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">是比长江更长、比火更烫的,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一句誓言。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今夜,屈子从汨罗江底起身,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">披着水草和两千三百年的月光,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">走到我窗前。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他问我:你在寻什么?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我说:寻一个人不跪的姿势,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寻一个替沉默者开口的声音,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寻那年在戈壁上举起右手时,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">落在掌心的那一缕光。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他笑了,像江水动了一下心。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">他说:你没有寻我,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">你寻的是你自己。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">就是那个不低头的人,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">就是那个举起右手的人。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">风从南方来,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">落在我肩上,像拍了拍我。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我忽然听见一首歌——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">那是《国际歌》的旋律,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">被汨罗江的浪打湿了一遍,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">又在戈壁的风沙里,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">重新唱响。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">原来楚就是:不跪。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">原来同志就是:一起站着。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我坐在这里,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">风继续吹着,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">体内的火还在烧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">那声没有说完的问句</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">和那誓词,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一直同时亮着。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p>