玮哥诗抄|七律·忆康师来鸣先生

玮哥说

<p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">己未秋初,​余入通山一中,​受业康来鸣师,​感其谦谦君子,​温润如玉。​家父甚敬之,​尝诲余曰:​《诗·卷阿》云,​凤凰鸣矣,​于彼高冈;​梧桐生矣,​于彼朝阳。​此育才之吉人也。​</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">时康师有生曰朱铭,​中清华,​余因以励志。​师曰:​以汝之资,​复可图也。​</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">师知余甫离田畋,​根基草率,​嘱余通温旧课,​渐进新知,由是课业恒冠群伦。​越两载,​高考夺咸宁理科之冠,得入清华。​</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">遇余父有疾,师母问药。爱屋及乌,其惜余如是。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">后迁通山县副县长,掌文教事。终以湖北大学副校长荣休。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">甲辰夏,余携妇雏归乡省母。复驱车二百余里,往谒康师叙旧。师闻余长女北大毕业,一门清北,期许有加。其嘉许如是。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">今作列师吟,忆康师挚爱,编次第六。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">梧桐鸣凤解来鸣,老凤声嘶雏凤清。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">
旧课常温忧学浅,新知渐进启长程。
</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">曾怜父病劳师母,也爱儿乖许后生。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">百里驱车奔一叙,忍看白发下楼迎。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"></span></p>