书法雅集 | 《唐魂宋魄·半句诗》2026.06黄琼华

琼花儿

<p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">【小言】✍️</b></p><p class="ql-block">自每月撰写《书法雅集》以来,雅集里面的内容从不是盲目的抄写。首先,月初为自己设立了一个书写小目标,这样每日的书写就更加明确。在大主题定好后,再穿插应景的诗文及读到的好文章。如此每日的书写是精神的、新鲜的、朝气蓬勃的。</p><p class="ql-block">这个月的主题是: 创作抄录马未都先生的《唐魂宋魄·半句诗》。拿先生的这两本诗词作为本月书写目标,相关心绪感悟,后文随笔再细细道来。</p><p class="ql-block">—2026.06.30琼华</p> <p class="ql-block">黄琼华,字琼花儿,北京人。出身书香门第。师承“二王”,遍临它帖;临池日课,潜心书学,尤喜草书。</p><p class="ql-block">现为:</p><p class="ql-block">北京书法家协会会员</p><p class="ql-block">荣获2023北京市第十四届职工文化艺术节“墨笔生花”首都职工书画作品展书法一等奖。作品被北京市劳动人民文化宫收藏。</p><p class="ql-block">荣获第七届、第八届“素心若雪”全国女书法家作品优秀奖</p><p class="ql-block">作品被多家机构和个人收藏</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">目录</b></p><p class="ql-block"><b>临帖</b></p><p class="ql-block"><b>唐魂宋魄·半句诗</b></p><p class="ql-block">创作随笔</p><p class="ql-block">半句诗创作</p><p class="ql-block">金句摘抄</p><p class="ql-block">评论集锦</p><p class="ql-block"><b>册页创作</b></p><p class="ql-block">《兰亭·寒窑合璧》</p><p class="ql-block">《范仲淹散文诗词精选》</p><p class="ql-block"><b>中华经典·千字文</b></p><p class="ql-block"><b>古文经典</b></p><p class="ql-block"><b>夏天诗词</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:22px;">一,临 帖</b></p> <p class="ql-block">晋·索靖《月仪章》</p> <p class="ql-block">楼兰文书残纸</p> <p class="ql-block">八大山人手札</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:22px;">二,唐魂宋魄·半句诗</b></p> <p class="ql-block"><b>【创作随笔】✍️</b></p> <p class="ql-block">好友得知马未都先生新作《唐魂宋魄·半句诗》出版后,即刻为我购得一套寄赠。她说: 向来偏爱你大小错落、意趣天成的书法,今有先生此册,正好任你随心挥毫、尽兴落笔。</p><p class="ql-block">早前马先生常在视频号每周五开讲“半句诗”,初次聆听便心生喜爱,本想每期守候,奈何时常落空。好友送来这套书,恰似一场及时雨,圆满了我的心愿。我素来十分倾慕马先生的人格风骨:胸中藏万卷诗书,待人却平易接地气;文字功底扎实厚重,谈吐又诙谐通透,读他的文章,如同与邻里知己闲谈,自在舒心中汲取文学养分。</p><p class="ql-block">书中诸多诗作,我往日临帖创作时也曾反复读写,可这般系统通读,收获远比从前丰厚。如今每日破晓起身,第一件事便是临帖,而后品读诗文,最后动笔创作,近三个小时的晨光,过得充实饱满。</p><p class="ql-block">我向来不喜刻意排布、刻板规整的大字小字成套制式,一味雕琢设计章法也非我所愿。落笔之时,我摒除心中所有杂念,只如同随手以手札记下老友闲谈,随性自在。故而每幅作品即便布局相近,却无两篇全然雷同,若细细品读,断然找不出一模一样的篇章,不妨一试,能挑出完全相同之作,也算独具慧眼。</p><p class="ql-block">历时近一月,借着每日清晨读诗习字的时光,我将书中唐宋上下卷百首诗词尽数创作完毕。望着一纸纸如画卷般舒展的作品,心底满是欣慰。胸中亦有一腔热忱想对马先生说:我是您忠实的读者,是您,为我带来了读书与挥毫的无尽欢喜。</p><p class="ql-block">—2026.06.21琼华</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(176, 79, 187);">【半句诗】</b></p><p class="ql-block">半句诗是文学史上单句出现并流行的一种特殊现象。古人认为诗词是有韵律的,有来有往,一组联句才是一句完整的诗,上句出句,下句对句。但在文学长河中出现了很多单句流行的现象,例如,物以稀为贵、人生七十古来稀、恨不相逢未嫁时、庭院深深深几许……它们像是格言或谚语,蕴含丰富的人生经验,背后是诗人词人的生命故事和精神世界。</p><p class="ql-block">——马未都</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">上卷 · 唐</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:22px;">【初 唐】</b></p><p class="ql-block">初唐是唐诗的奠基期。其诗歌创作的核心是摆脱六朝以来的齐梁遗风,确立了近体诗的格律。这一点极为重要,为大唐近三百年的诗歌辉煌奠定了技术基础。近体诗较古体诗多了限制,正是这些技术门槛,让唐诗大放异彩。“初唐四杰”王勃、杨炯、卢照邻、骆宾王以绚丽的诗文突破台阁局限,遏制了六朝绮靡之风,将诗歌题材拓宽至边塞、行旅、人生感慨等诸多方面,使诗风总体渐趋刚强。沈佺期、宋之问、杜审言等诗人从技巧上完善了律诗的声律与对仗,将近体诗定型。这些为随后到来的盛唐诗歌做好了条件准备。</p><p class="ql-block">—马未都</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:20px;">【半句诗创作】</b></p> <p class="ql-block"><b>愿作鸳鸯不羡仙</b></p><p class="ql-block">长安大道连狭斜,青牛白马七香车。</p><p class="ql-block">玉辇纵横过主第,金鞭络绎向侯家。</p><p class="ql-block">龙衔宝盖承朝日,凤吐流苏带晚霞。</p><p class="ql-block">百尺游丝争绕树,一群娇鸟共啼花。</p><p class="ql-block">游蜂戏蝶千门侧,碧树银台万种色。</p><p class="ql-block">复道交窗作合欢,双阙连甍垂凤翼。</p><p class="ql-block">梁家画阁中天起,汉帝金茎云外直。</p><p class="ql-block">楼前相望不相知,陌上相逢讵相识。</p><p class="ql-block">借问吹箫向紫烟,曾经学舞度芳年。</p><p class="ql-block">得成比目何辞死,愿作鸳鸯不羡仙。</p><p class="ql-block">比目鸳鸯真可羡,双去双来君不见。</p><p class="ql-block">生憎帐额绣孤鸾,好取门帘帖双燕。</p><p class="ql-block">双燕双飞绕画梁,罗帷翠被郁金香。</p><p class="ql-block">片片行云着蝉鬓,纤纤初月上鸦黄。</p><p class="ql-block">鸦黄粉白车中出,含娇含态情非一。</p><p class="ql-block">妖童宝马铁连钱,娼妇盘龙金屈膝。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">御史府中乌夜啼,廷尉门前雀欲栖。</p><p class="ql-block">隐隐朱城临玉道,遥遥翠幰没金堤。</p><p class="ql-block">挟弹飞鹰杜陵北,探丸借客渭桥西。</p><p class="ql-block">俱邀侠客芙蓉剑,共宿娼家桃李蹊。</p><p class="ql-block">娼家日暮紫罗裙,清歌一啭口氛氲。</p><p class="ql-block">北堂夜夜人如月,南陌朝朝骑似云。</p><p class="ql-block">南陌北堂连北里,五剧三条控三市。</p><p class="ql-block">弱柳青槐拂地垂,佳气红尘暗天起。</p><p class="ql-block">汉代金吾千骑来,翡翠屠苏鹦鹉杯。</p><p class="ql-block">罗襦宝带为君解,燕歌赵舞为君开。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">别有豪华称将相,转日回天不相让。</p><p class="ql-block">意气由来排灌夫,专权判不容萧相。</p><p class="ql-block">专权意气本豪雄,青虬紫燕坐春风。</p><p class="ql-block">自言歌舞长千载,自谓骄奢凌五公。</p><p class="ql-block">节物风光不相待,桑田碧海须臾改。</p><p class="ql-block">昔时金阶白玉堂,即今惟见青松在。</p><p class="ql-block">寂寂寥寥扬子居,年年岁岁一床书。</p><p class="ql-block">独有南山桂花发,飞来飞去袭人裾。</p><p class="ql-block">——唐 •卢照邻《长安古意》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">曲项向天歌</b></p><p class="ql-block">鹅,鹅,鹅,</p><p class="ql-block">曲项向天歌。</p><p class="ql-block">白毛浮绿水,</p><p class="ql-block">红掌拨清波。</p><p class="ql-block">—《咏鹅》唐·骆宾王 </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"><b>偏惊物候新</b></p><p class="ql-block"> 独有宦游人,偏惊物候新。</p><p class="ql-block">云霞出海曙,梅柳渡江春。</p><p class="ql-block">淑气催黄鸟,晴光转绿蘋。</p><p class="ql-block">忽闻歌古调,归思欲沾巾。</p><p class="ql-block">—唐·杜审言《和晋陵陆丞早春游望 》</p> <p class="ql-block"><b>海内存知己</b></p><p class="ql-block">城阙辅三秦,风烟望五津。</p><p class="ql-block">与君离别意,同是宦游人。</p><p class="ql-block">海内存知己,天涯若比邻。</p><p class="ql-block">无为在歧路,儿女共沾巾。</p><p class="ql-block">—唐·王勃《送杜少府之任蜀州》</p> <p class="ql-block"><b>近乡情更怯</b></p><p class="ql-block">岭外音书断,经冬复历春。</p><p class="ql-block">近乡情更怯,不敢问来人。</p><p class="ql-block">—唐·宋之问《渡汉江》</p> <p class="ql-block"><b>良人昨夜情</b></p><p class="ql-block">闻道黄龙戍,频年不解兵。</p><p class="ql-block">可怜闺里月,长在汉家营。</p><p class="ql-block">少妇今春意,良人昨夜情。</p><p class="ql-block">谁能将旗鼓,一为取龙城。</p><p class="ql-block">—唐·沈佺期《杂诗三首·其三》</p> <p class="ql-block"><b>开箱验取石榴裙</b></p><p class="ql-block">看朱成碧思纷纷,</p><p class="ql-block">憔悴支离为忆君。</p><p class="ql-block">不信比来长下泪,</p><p class="ql-block">开箱验取石榴裙。</p><p class="ql-block">—唐·武则天《如意娘》</p> <p class="ql-block"><b>念天地之悠悠</b></p><p class="ql-block">前不见古人,后不见来者。</p><p class="ql-block">念天地之悠悠,独怆然而涕下。</p><p class="ql-block">—唐·陈子昂《登幽州台歌》</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:22px;">【盛 唐】</b></p> <p class="ql-block">盛唐是唐诗的黄金时代,诗人辈出,题材多样。这一时期,整体诗歌已没了初唐的谨慎,展现出开阔的意境与雄浑的气象。这有赖于唐代社会整体的繁荣开放,加之诗人昂扬奋进的精神,孕育出一种独特的强盛诗风。李白与杜甫双星闪耀,前者以其超凡脱俗的想象力,将浪漫主义表现得淋漓尽致,惊艳绝伦;后者则深沉地为其时社会记录下一部“诗史”,让本不可能的沉郁顿挫之风成为现实主义的典范。高适、岑参、王昌龄等将边塞诗的战争豪情与西域风光混合,尽显阳刚之气;王维与孟浩然等田园诗人以清新的笔触,勾勒出自然之美和隐逸之趣。盛唐诗歌兼具浪漫与现实、豪放与静逸、自然与克制等多个层面,顺势将唐诗的艺术成就推至巅峰,览众山小。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">二月春风似剪刀</b></p><p class="ql-block">碧玉妆成一树高,万条垂下绿丝绦。</p><p class="ql-block">不知细叶谁裁出,二月春风似剪刀。</p><p class="ql-block">—唐·贺知章《咏柳》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">欲穷千里目</b></p><p class="ql-block">白日依山尽,黄河入海流。</p><p class="ql-block">欲穷千里目,更上一层楼。</p><p class="ql-block">—唐 ·王之涣《登鹳雀楼》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">春眠不觉晓</b></p><p class="ql-block">春眠不觉晓,处处闻啼鸟。</p><p class="ql-block">夜来风雨声,花落知多少。</p><p class="ql-block">—唐·孟浩然《春晓》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">空令岁月易蹉跎</b></p><p class="ql-block">朝闻游子唱离歌,昨夜微霜初渡河。</p><p class="ql-block">鸿雁不堪愁里听,云山况是客中过。</p><p class="ql-block">关城树色催寒近,御苑砧声向晚多。</p><p class="ql-block">莫见长安行乐处,空令岁月易蹉跎。</p><p class="ql-block">—唐·李颀《送魏万之京》</p> <p class="ql-block"><b>一片冰心在玉壶</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor"></span></b>寒雨连江夜入吴,平明送客楚山孤。</p><p class="ql-block">洛阳亲友如相问,一片冰心在玉壶。</p><p class="ql-block">—唐·王昌龄《芙蓉楼送辛渐》</p> <p class="ql-block"><b>此时此夜难为情</b></p><p class="ql-block">秋风清,秋月明,</p><p class="ql-block">落叶聚还散,寒鸦栖复惊。</p><p class="ql-block">相思相见知何日?此时此夜难为情。</p><p class="ql-block">—唐·李白《三五七言 / 秋风词》</p> <p class="ql-block"><b>明月松间照</b></p><p class="ql-block">空山新雨后,天气晚来秋。</p><p class="ql-block">明月松间照,清泉石上流。</p><p class="ql-block">竹喧归浣女,莲动下渔舟。</p><p class="ql-block">随意春芳歇,王孙自可留。</p><p class="ql-block">—唐·王维《山居秋暝》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">心事一杯中</b></p><p class="ql-block">行子对飞蓬,金鞭指铁骢。</p><p class="ql-block">功名万里外,心事一杯中。</p><p class="ql-block">虏障燕支北,秦城太白东。</p><p class="ql-block">离魂莫惆怅,看取宝刀雄!</p><p class="ql-block">—唐·高适《送李侍御赴安西》</p> <p class="ql-block"><b>烟波江上使人愁</b></p><p class="ql-block">昔人已乘黄鹤去,此地空余黄鹤楼。</p><p class="ql-block">黄鹤一去不复返,白云千载空悠悠。</p><p class="ql-block">晴川历历汉阳树,芳草萋萋鹦鹉洲。</p><p class="ql-block">日暮乡关何处是?烟波江上使人愁。</p><p class="ql-block">—唐·崔颢《黄鹤楼》</p> <p class="ql-block"><b>风雪夜归人</b></p><p class="ql-block">日暮苍山远,天寒白屋贫。</p><p class="ql-block">柴门闻犬吠,风雪夜归人。</p><p class="ql-block">—唐·刘长卿《逢雪宿芙蓉山主人》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">风正一帆悬</b></p><p class="ql-block">客路青山外,行舟绿水前。</p><p class="ql-block">潮平两岸阔,风正一帆悬。</p><p class="ql-block">海日生残夜,江春入旧年。</p><p class="ql-block">乡书何处达?归雁洛阳边。</p><p class="ql-block">— 唐·王湾《次北固山下》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">葡萄美酒夜光杯</b></p><p class="ql-block">葡萄美酒夜光杯,欲饮琵琶马上催。</p><p class="ql-block">醉卧沙场君莫笑,古来征战几人回。</p><p class="ql-block">— 唐·王翰《凉州词》</p> <p class="ql-block"><b>人生七十古来稀</b></p><p class="ql-block">朝回日日典春衣,每日江头尽醉归。</p><p class="ql-block">酒债寻常行处有,人生七十古来稀。</p><p class="ql-block">穿花蛱蝶深深见,点水蜻蜓款款飞。</p><p class="ql-block">传语风光共流转,暂时相赏莫相违。</p><p class="ql-block">—唐·杜甫《曲江二首·其二》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">一夜雨声羁思浓</b></p><p class="ql-block">白马驮经事已空,断碑残刹见遗踪。</p><p class="ql-block">萧萧茅屋秋风起,一夜雨声羁思浓。</p><p class="ql-block">—唐·张继《宿白马寺》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">心随明月到胡天</b></p><p class="ql-block">莺啼燕语报新年,马邑龙堆路几千 。</p><p class="ql-block">家住层城临汉苑,心随明月到胡天 。</p><p class="ql-block">机中锦字论长恨,楼上花枝笑独眠 。</p><p class="ql-block">为问元戎窦车骑,何时返旆勒燕然 。—唐·皇甫冉《春思》</p> <p class="ql-block"><b>凭君传语报平安</b></p><p class="ql-block">故园东望路漫漫,双袖龙钟泪不干。</p><p class="ql-block">马上相逢无纸笔,凭君传语报平安。</p><p class="ql-block">—唐·岑参《逢入京使》</p> <p class="ql-block"><b>曲终人不见</b></p><p class="ql-block">善鼓云和瑟,常闻帝子灵。</p><p class="ql-block">冯夷空自舞,楚客不堪听。</p><p class="ql-block">苦调凄金石,清音入杳冥。</p><p class="ql-block">苍梧来怨慕,白芷动芳馨。</p><p class="ql-block">流水传潇浦,悲风过洞庭。</p><p class="ql-block">曲终人不见,江上数峰青。</p><p class="ql-block">—唐·钱起《省试湘灵鼓瑟》</p> <p class="ql-block"><b>曲径通幽处</b></p><p class="ql-block">清晨入古寺,初日照高林。</p><p class="ql-block">曲径通幽处,禅房花木深。</p><p class="ql-block">山光悦鸟性,潭影空人心。</p><p class="ql-block">万籁此都寂,但余钟磬音。</p><p class="ql-block">—唐·常建《题破山寺后禅院》</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">【中 唐】</b></p> <p class="ql-block">安史之乱是唐朝由盛及衰的分界线。这条分界线不仅是唐朝的分界线,还是帝制社会的分界线。这之前,中国人的心胸宽广而不设防;这之后,中国人关上了心中的这扇门。唐诗进入中唐,被迫在盛唐余韵中求新求变。最具代表性的诗人就是白居易与元稹,二人主张的新乐府运动,以通俗易懂的语言反映民生,针砭时弊。这些跳出格律的歌行体在现实主义创作中追求艺术表达,脍炙人口,展现了社会价值;孟郊、贾岛等人开创了奇险怪异的诗风,对字句追求到极致,琢磨推敲,语不惊人死不休;而刘禹锡的借古讽今,借事寓意,清峻豪爽,自成一派;柳宗元的幽冷深远,意境孤傲;这些都在中唐体现了存在的价值。</p><p class="ql-block">—马未都</p> <p class="ql-block"><b>愿得此身长报国</b></p><p class="ql-block">汉家旌帜满阴山,不遣胡儿匹马还。</p><p class="ql-block">愿得此身长报国,何须生入玉门关。</p><p class="ql-block">—唐·戴叔伦《塞上曲二首·其二》</p> <p class="ql-block"><b>野渡无人舟自横</b></p><p class="ql-block">独怜幽草涧边生,上有黄鹂深树鸣。</p><p class="ql-block">春潮带雨晚来急,野渡无人舟自横。</p><p class="ql-block">— 唐·韦应物《滁州西涧》</p> <p class="ql-block"><b>家在梦中何日到</b></p><p class="ql-block">东风吹雨过青山,却望千门草色闲。</p><p class="ql-block">家在梦中何日到,春生江上几人还。</p><p class="ql-block">川原缭绕浮云外,宫阙参差落照间。</p><p class="ql-block">谁念为儒逢世难,独将衰鬓客秦关。</p><p class="ql-block">—唐·卢纶《长安春望》</p> <p class="ql-block"><b>素手玉房前</b></p><p class="ql-block">鸣筝金粟柱,素手玉房前。</p><p class="ql-block">欲得周郎顾,时时误拂弦。</p><p class="ql-block">—唐·李端《听筝》</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">春城无处不飞花</b></p><p class="ql-block">春城无处不飞花,寒食东风御柳斜。</p><p class="ql-block">日暮汉宫传蜡烛,轻烟散入五侯家。</p><p class="ql-block">— 唐·韩翃《寒食》</p> <p class="ql-block"><b>春风得意马蹄疾</b></p><p class="ql-block">昔日龌龊不足夸,今朝放荡思无涯。春风得意马蹄疾,一日看尽长安花。</p><p class="ql-block">——唐·孟郊《登科后》</p> <p class="ql-block"><b>相悲各问年</b></p><p class="ql-block">故人江海别,几度隔山川。乍见翻疑梦,相悲各问年。</p><p class="ql-block">孤灯寒照雨,湿竹暗浮烟。</p><p class="ql-block">更有明朝恨,离杯惜共传。</p><p class="ql-block">——唐·司空曙《云阳馆与韩绅宿别》</p> <p class="ql-block"><b>恨不相逢未嫁时</b></p><p class="ql-block">君知妾有夫,赠妾双明珠。</p><p class="ql-block">感君缠绵意,系在红罗襦。</p><p class="ql-block">妾家高楼连苑起,良人执戟明光里。</p><p class="ql-block">知君用心如日月,事夫誓拟同生死。</p><p class="ql-block">还君明珠双泪垂,恨不相逢未嫁时。——唐•张籍《节妇吟·寄东平李司空师道》</p> <p class="ql-block"><b>云横秦岭家何在</b></p><p class="ql-block">一封朝奏九重天,夕贬潮州路八千。</p><p class="ql-block">欲为圣明除弊事,肯将衰朽惜残年!</p><p class="ql-block">云横秦岭家何在?雪拥蓝关马不前。</p><p class="ql-block">知汝远来应有意,好收吾骨瘴江边。‌‌</p><p class="ql-block">——唐•韩愈‌《‌左迁至蓝关示侄孙湘‌》</p> <p class="ql-block"><b>物以稀为贵</b></p><p class="ql-block">今旦夫妻喜,他人岂得知。</p><p class="ql-block">自嗟生女晚,敢讶见孙迟。</p><p class="ql-block">物以稀为贵,情因老更慈。</p><p class="ql-block">新年逢吉日,满月乞名时。</p><p class="ql-block">桂燎熏花果,兰汤洗玉肌。</p><p class="ql-block">怀中有可抱,何必是男儿。</p><p class="ql-block">——唐•白居易《小岁日·喜谈氏外孙女孩满月》</p> <p class="ql-block"><b>沉舟侧畔千帆过</b></p><p class="ql-block">巴山楚水凄凉地,二十三年弃置身。怀旧空吟闻笛赋,到乡翻似烂柯人。</p><p class="ql-block">沉舟侧畔千帆过,病树前头万木春。</p><p class="ql-block">今日听君歌一曲,暂凭杯酒长精神。</p><p class="ql-block">——唐•刘禹锡‌《‌酬乐天扬州初逢席上见赠‌》</p> <p class="ql-block"><b>贫贱夫妻百事哀</b></p><p class="ql-block">昔日戏言身后意,今朝都到眼前来。衣裳已施行看尽,针线犹存未忍开。</p><p class="ql-block">尚想旧情怜婢仆,也曾因梦送钱财。</p><p class="ql-block">诚知此恨人人有,贫贱夫妻百事哀 。</p><p class="ql-block">——唐•元稹《遣悲怀三首·其二》</p> <p class="ql-block"><b>十年磨一剑</b></p><p class="ql-block">十年磨一剑,霜刃未曾试。今日把似君,谁为不平事。</p><p class="ql-block">——唐•贾岛《剑客》</p> <p class="ql-block"><b>天若有情天亦老</b></p><p class="ql-block">茂陵刘郎秋风客,夜闻马嘶晓无迹。</p><p class="ql-block">画栏桂树悬秋香,三十六宫土花碧。</p><p class="ql-block">魏官牵车指千里,东关酸风射眸子。</p><p class="ql-block">空将汉月出宫门,忆君清泪如铅水。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">衰兰送客咸阳道,天若有情天亦老。</p><p class="ql-block">携盘独出月荒凉,渭城已远波声小 。‌‌</p><p class="ql-block">——唐•李贺《金铜仙人辞汉歌》</p> <p class="ql-block"><b>‌偷得浮生半日闲</b></p><p class="ql-block">终日昏昏醉梦间,忽闻春尽强登山。</p><p class="ql-block">因过竹院逢僧话,‌偷得浮生半日闲。——唐•李涉‌《‌题鹤林寺僧舍‌》</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">【晚 唐】</b></p> <p class="ql-block">晚唐国势走下坡,颓废之风弥漫,社会的动荡中人生多有失意。看不见国势重新崛起希望的诗人,寄情于诗,不可避免地呈现绮靡细腻、感伤忧郁的风格。诗人们不再注重国家社会大的方面,转而在乎自己个人的微妙情感,思人怀古的意境更加优美,字斟句酌凸显格律工巧。李商隐是晚唐诗歌的核心代表,他的语言朦胧,构思精巧,强调意境,以其个人的深情对抗社会与人的无情。正由于此,李诗的晦涩部分让人无尽遐想,具有极强的审美功能。杜牧则与之相反,诗风清爽俊朗,怀人入心,怀古入世,借古喻今,意境悠远。晚唐的诗歌注重细腻的表达,尽可能展现技巧之美,写小景诉说大时代,在颓势中抓住优美的瞬间,把握住了晚唐浓艳瑰丽的诗歌走向,如晚霞般留下一道风景。</p> <p class="ql-block"><b>一声何满子</b></p><p class="ql-block">故国三千里,深宫二十年。一声何满子,双泪落君前。‌‌‌</p><p class="ql-block">自倚能歌日,先皇掌上怜。</p><p class="ql-block">新声何处唱,肠断李延年。</p><p class="ql-block">——唐•张祜《宫词二首》</p> <p class="ql-block"><b>山雨欲来风满楼</b></p><p class="ql-block">一上高城万里愁,蒹葭杨柳似汀洲。溪云初起日沉阁,山雨欲来风满楼。</p><p class="ql-block">鸟下绿芜秦苑夕,蝉鸣黄叶汉宫秋。</p><p class="ql-block">行人莫问当年事,故国东来渭水流 。</p><p class="ql-block">——唐•许浑《咸阳城东楼》‌</p> <p class="ql-block"><b>东风不与周郎便</b></p><p class="ql-block">折戟沉沙铁未销,自将磨洗认前朝。‌</p><p class="ql-block">‌东风不与周郎便,铜雀春深锁二乔。——唐•杜牧《赤壁》</p> <p class="ql-block"><b>入骨相思知不知</b></p><p class="ql-block">一尺深红胜曲尘,天生旧物不如新。</p><p class="ql-block">合欢桃核终堪恨,里许元来别有人。</p><p class="ql-block">井底点灯深烛伊,共郎长行莫围棋。</p><p class="ql-block">玲珑骰子安红豆,入骨相思知不知 。‌‌‌</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——唐·温庭筠《新添声杨柳枝词二首》</p> <p class="ql-block"><b>犹是春闺梦里人</b></p><p class="ql-block">誓扫匈奴不顾身,五千貂锦丧胡尘。</p><p class="ql-block">可怜无定河边骨,犹是春闺梦里人。——唐•陈陶《陇西行·其二》</p> <p class="ql-block"><b>春蚕到死丝方尽</b></p><p class="ql-block">相见时难别亦难,东风无力百花残。</p><p class="ql-block">春蚕到死丝方尽,蜡炬成灰泪始干。</p><p class="ql-block">晓镜但愁云鬓改,夜吟应觉月光寒。</p><p class="ql-block">蓬山此去无多路,青鸟殷勤为探看 。‌‌‌</p><p class="ql-block">——‌唐•李商隐‌《‌无题》</p> <p class="ql-block"><b>一将功成万骨枯</b></p><p class="ql-block">泽国江山入战图,生民何计乐樵苏。凭君莫话封侯事,一将功成万骨枯。</p><p class="ql-block">传闻一战百神愁,两岸强兵过未休。</p><p class="ql-block">谁道沧江总无事,近来长共血争流。‌‌</p><p class="ql-block">——唐•曹松《己亥岁感事》</p> <p class="ql-block"><b>今朝有酒今朝醉</b></p><p class="ql-block">得即高歌失即休,多愁多恨亦悠悠。今朝有酒今朝醉,明日愁来明日愁。</p><p class="ql-block">——唐•罗隐《自遣》</p> <p class="ql-block"><b>一寸光阴一寸金</b></p><p class="ql-block">读书不觉已春深,一寸光阴一寸金。不是道人来引笑,周情孔思正追寻。</p><p class="ql-block">——唐·王贞白《白鹿洞二首·其一》</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:22px;">下卷 · 宋</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">【五 代】</b></p> <p class="ql-block">五代时期,嵌在唐宋之间,虽只有几十年,但它在诗词创作中有着明显的承前启后的作用。这一时期时局多变,政权更迭频繁,社会极不稳定,诗人与词人不同程度地远离政治,只在乎生活中的细微感受。诗多承晚唐余绪,纤巧感伤,格局小,气息弱;而词加速萌起,柔媚婉约,注重情愁,寄情声色。晚唐温庭筠、李商隐的绮艳华美之风对五代影响至深,格局不再重要,情绪举足轻重。词在这一时期进入爆发期不是偶然,西蜀花间派和南唐词人一道,让“词为艳科”成为时尚。</p><p class="ql-block">—马未都</p> <p class="ql-block"><b>满衣犹自染檀红</b></p><p class="ql-block">见好花颜色,争笑东风,双脸上,晚妆同。</p><p class="ql-block">闭小楼深阁,春景重重。</p><p class="ql-block">三五夜,偏有恨,月明中.。</p><p class="ql-block">情未已,信曾通,满衣犹自染檀红。</p><p class="ql-block">恨不如双燕,飞舞帘栊。</p><p class="ql-block">春欲暮,残絮尽,柳条空。</p><p class="ql-block">——五代·欧阳炯《献衷心·见好花颜色》</p> <p class="ql-block"><b>银字笙寒调正长</b></p><p class="ql-block">银字笙寒调正长,水纹簟冷画屏凉。</p><p class="ql-block">玉腕重因金扼臂,淡梳妆。</p><p class="ql-block">几度试香纤手暖,一回尝酒绛唇光。</p><p class="ql-block">佯弄红丝蝇拂子,打檀郎。</p><p class="ql-block">——和凝《山花子·银字笙寒调正长》</p> <p class="ql-block"><b>庭院深深深几许</b></p><p class="ql-block">庭院深深深几许,杨柳堆烟,帘幕无重数。</p><p class="ql-block">玉勒雕鞍游冶处,楼高不见章台路。</p><p class="ql-block">雨横风狂三月暮,门掩黄昏,无计留春住。</p><p class="ql-block">泪眼问花花不语,乱红飞过秋千去。</p><p class="ql-block">——五代·冯延巳《 鹊踏枝·庭院深深深几许》</p> <p class="ql-block"><b>别是一般滋味在心头‌</b></p><p class="ql-block">无言独上西楼,月如钩。寂寞梧桐深院锁清秋。</p><p class="ql-block">剪不断,理还乱,是离愁。‌</p><p class="ql-block">别是一般滋味在心头‌。‌‌</p><p class="ql-block">——李煜‌《‌相见欢·无言独上西楼‌》</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">【北 宋】</b></p> <p class="ql-block">北宋年寿略长于南宋,达167年。北宋初期定下“修文偃武“的国策是宋代诗词全面兴盛的根本原因。宋诗完全脱离了晚唐日渐小气的窠臼,形成了以理趣为心、以议论为骨、以平实为格的时代风格。大量文人参与诗词创作,名家辈出;苏轼、王安石、黄庭坚等诗作情理兼备,既有文人气度,又有理性光彩,与唐诗形成鲜明区别。宋词在北宋时期成长迅速,由小令到慢词的拓展,让“词”这一形式产生飞跃,题材与境界全面放开。晏殊、欧阳修承五代之词风,注重典雅温润;柳永开拓慢词长调,贴近市井生活,让“凡有井水处,皆能歌柳词”;而周邦彦在技巧上臻于完美,让词如歌;苏轼在词作上打破艳科局限,注入旷达豪放之气,成为豪放派一代宗师。北宋诗词理趣同出,声情并茂,构建出气度非凡的整体风貌。</p> <p class="ql-block"><b>兴味萧然似野僧</b></p><p class="ql-block">无花无酒过清明,兴味萧然似野僧。昨日邻家乞新火,晓窗分与读书灯。</p><p class="ql-block">——北宋·王禹偁《清明》</p> <p class="ql-block"><b>暗香浮动月黄昏</b></p><p class="ql-block">众芳摇落独暄妍,占尽风情向小园。</p><p class="ql-block">疏影横斜水清浅,暗香浮动月黄昏。</p><p class="ql-block">霜禽欲下先偷眼,粉蝶如知合断魂。</p><p class="ql-block">幸有微吟可相狎,不须檀板共金樽。‌‌</p><p class="ql-block">——北宋·林逋《山园小梅·其一》</p> <p class="ql-block"><b>书中自有黄金屋</b></p><p class="ql-block">富家不用买良田,书中自有千钟粟。</p><p class="ql-block">安居不用架高堂,书中自有黄金屋。</p><p class="ql-block">出门莫恨无人随,书中有马多如簇。</p><p class="ql-block">娶妻莫恨无良媒,书中自有颜如玉。</p><p class="ql-block">男儿欲遂平生志,五经勤向窗前读。</p><p class="ql-block">——赵恒《劝学诗》</p> <p class="ql-block"><b>衣带渐宽终不悔</b></p><p class="ql-block">伫倚危楼风细细,望极春愁,黯黯生天际。</p><p class="ql-block">草色烟光残照里,无言谁会凭阑意。</p><p class="ql-block">拟把疏狂图一醉,对酒当歌,强乐还无味。</p><p class="ql-block">‌衣带渐宽终不悔,为伊消得人憔悴。‌‌‌‌</p><p class="ql-block">——北宋·柳永《蝶恋花·伫倚危楼风细细》</p> <p class="ql-block"><b>浊酒一杯家万里</b></p><p class="ql-block">塞下秋来风景异,衡阳雁去无留意。</p><p class="ql-block">四面边声连角起,千嶂里,长烟落日孤城闭。</p><p class="ql-block">浊酒一杯家万里,燕然未勒归无计。</p><p class="ql-block">羌管悠悠霜满地,人不寐,将军白发征夫泪‌。‌‌</p><p class="ql-block">——北宋·范仲淹《渔家傲·秋思》</p> <p class="ql-block"><b>中有千千结</b></p><p class="ql-block">数声鶗鴂,又报芳菲歇。惜春更把残红折。</p><p class="ql-block">雨轻风色暴,梅子青时节。</p><p class="ql-block">永丰柳,无人尽日飞花雪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">莫把幺弦拨,怨极弦能说。天不老,情难绝。</p><p class="ql-block">心似双丝网,中有千千结。</p><p class="ql-block">夜过也,东窗未白凝残月。‌‌</p><p class="ql-block">——北宋·张先‌《‌千秋岁·数声鶗鴂‌》</p> <p class="ql-block"><b>无可奈何花落去</b></p><p class="ql-block">一曲新词酒一杯,去年天气旧亭台。</p><p class="ql-block">夕阳西下几时回?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">无可奈何花落去,似曾相识燕归来。</p><p class="ql-block">小园香径独徘徊 。‌‌</p><p class="ql-block">——北宋·晏殊《浣溪沙·一曲新词酒一杯》</p> <p class="ql-block"><b>红杏枝头春意闹</b></p><p class="ql-block">东城渐觉风光好,縠皱波纹迎客棹。</p><p class="ql-block">绿杨烟外晓寒轻,红杏枝头春意闹。</p><p class="ql-block">浮生长恨欢娱少,肯爱千金轻一笑。</p><p class="ql-block">为君持酒劝斜阳,且向花间留晚照‌。‌‌‌</p><p class="ql-block">——北宋·宋祁《玉楼春·春景》</p> <p class="ql-block"><b>云外一声鸡</b></p><p class="ql-block">适与野情惬,千山高复低。</p><p class="ql-block">好峰随处改,幽径独行迷。</p><p class="ql-block">霜落熊升树,林空鹿饮溪。</p><p class="ql-block">人家在何许?云外一声鸡。</p><p class="ql-block">——北宋·梅尧臣‌的《鲁山山行》</p> <p class="ql-block"><b>此恨不关风与月</b></p><p class="ql-block">尊前拟把归期说,欲语春容先惨咽。</p><p class="ql-block">人生自是有情痴,此恨不关风与月。</p><p class="ql-block">离歌且莫翻新阕,一曲能教肠寸结。</p><p class="ql-block">直须看尽洛城花,始共春风容易别。‌‌‌</p><p class="ql-block">——北宋欧阳修《玉楼春·尊前拟把归期说》</p> <p class="ql-block"><b>我以著书为职业</b></p><p class="ql-block">灵台无事日休休,安乐由来不外求。</p><p class="ql-block">细雨寒风宜独坐,暖天佳景即间游。</p><p class="ql-block">松篁亦足开青眼,桃李何妨插白头。</p><p class="ql-block">我以著书为职业,为君偷暇上高楼。</p><p class="ql-block">——北宋·司马光《安乐窝中吟》</p> <p class="ql-block"><b>春风又绿江南岸</b></p><p class="ql-block">京口瓜洲一水间,钟山只隔数重山。</p><p class="ql-block">春风又绿江南岸,明月何时照我还。</p><p class="ql-block">——北宋·王安石《泊船瓜洲》</p> <p class="ql-block"><b>万物静观皆自得</b></p><p class="ql-block">闲来无事不从容,睡觉东窗日已红。</p><p class="ql-block">万物静观皆自得,四时佳兴与人同。</p><p class="ql-block">道通天地有形外,思入风云变态中。</p><p class="ql-block">富贵不淫贫贱乐,男儿到此是豪雄 。</p><p class="ql-block">——北宋程颢《秋日偶成》</p> <p class="ql-block"><b>春宵一刻值千金</b></p><p class="ql-block">春宵一刻值千金,花有清香月有阴。</p><p class="ql-block">歌管楼台声细细,秋千院落夜沈沈。</p><p class="ql-block">——北宋·苏轼《春宵》</p> <p class="ql-block"><b>琵琶弦上说相思</b></p><p class="ql-block">梦后楼台高锁,酒醒帘幕低垂。</p><p class="ql-block">去年春恨却来时。</p><p class="ql-block">落花人独立,微雨燕双飞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">记得小蘋初见,两重心字罗衣。</p><p class="ql-block">琵琶弦上说相思。</p><p class="ql-block">当时明月在,曾照彩云归 。‌‌‌</p><p class="ql-block">——北宋·晏几道《临江仙·梦后楼台高锁》</p> <p class="ql-block"><b>桃李春风一杯酒</b></p><p class="ql-block">我居北海君南海,寄雁传书谢不能。</p><p class="ql-block">‌桃李春风一杯酒,江湖夜雨十年灯。‌</p><p class="ql-block">持家但有四立壁,治病不蕲三折肱。</p><p class="ql-block">想见读书头已白,隔溪猿哭瘴溪藤。</p><p class="ql-block">——北宋·黄庭坚《寄黄几复》</p> <p class="ql-block"><b>两情若是久长时</b></p><p class="ql-block">纤云弄巧,飞星传恨,银汉迢迢暗度。</p><p class="ql-block">金风玉露一相逢,便胜却人间无数。</p><p class="ql-block">柔情似水,佳期如梦,忍顾鹊桥归路!</p><p class="ql-block">两情若是久长时,又岂在朝朝暮暮 。‌‌</p><p class="ql-block">——北宋·秦观《鹊桥仙·纤云弄巧》</p> <p class="ql-block"><b>雪溅紫瓯圆</b></p><p class="ql-block">雅燕飞觞,清谈挥座,使君高会群贤。</p><p class="ql-block">密云双凤,初破缕金团。</p><p class="ql-block">窗外炉烟自动。开瓶试、一品香泉。</p><p class="ql-block">轻涛起,香生玉麈,雪溅紫瓯圆。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">娇鬟、宜美盼,双擎翠袖,稳步金莲。</p><p class="ql-block">坐中客翻愁,酒醒歌阑。</p><p class="ql-block">点上纱笼画烛,花骢弄、月影当轩。</p><p class="ql-block">频相顾,余欢未尽,欲去且留连。</p><p class="ql-block">——北宋·米芾《满庭芳·咏茶》</p> <p class="ql-block"><b>锦瑟华年谁与度</b></p><p class="ql-block">凌波不过横塘路,但目送、芳尘去。</p><p class="ql-block">锦瑟华年谁与度。</p><p class="ql-block">月桥花院,琐窗朱户,只有春知处。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">飞云冉冉蘅皋暮,彩笔新题断肠句。</p><p class="ql-block">试问闲愁都几许。</p><p class="ql-block">一川烟草,满城风絮,梅子黄时雨 。</p><p class="ql-block">——北宋贺铸《青玉案·凌波不过横塘路》‌</p> <p class="ql-block"><b>自悔儒冠误</b></p><p class="ql-block">黯黯青山红日暮,浩浩大江东注。余霞散绮,向烟波路。</p><p class="ql-block">使人愁,长安远,在何处。</p><p class="ql-block">几点渔灯小,迷近坞。一片客帆低,傍前浦。</p><p class="ql-block">暗想平生,自悔儒冠误。</p><p class="ql-block">觉阮途穷,归心阻。</p><p class="ql-block">断魂素月,一千里、伤平楚。</p><p class="ql-block">怪竹枝歌,声声怨,为谁苦。</p><p class="ql-block">猿鸟一时啼,惊岛屿。</p><p class="ql-block">烛暗不成眠,听津鼓。</p><p class="ql-block">——北宋晁补之《迷神引·贬玉溪对江山作》</p> <p class="ql-block"><b>纤手破新橙</b></p><p class="ql-block">并刀如水,吴盐胜雪,纤手破新橙。</p><p class="ql-block">锦幄初温,兽烟不断,相对坐调笙。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">低声问:向谁行宿?城上已三更。</p><p class="ql-block">马滑霜浓,不如休去,直是少人行。</p><p class="ql-block">——北宋周邦彦《少年游》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><b>一点残红欲尽时</b></p><p class="ql-block">一点残红欲尽时,乍凉秋气满屏帏。</p><p class="ql-block">梧桐叶上三更雨,叶叶声声是别离。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">调宝瑟,拨金猊。那时同唱鹧鸪词。</p><p class="ql-block">如今风雨西楼夜,不听清歌也泪垂 。‌‌</p><p class="ql-block">——‌北宋周紫芝‌《‌鹧鸪天·一点残红欲尽时‌》</p> <p class="ql-block"><b>目断天南无雁飞</b></p><p class="ql-block">彻夜西风撼破扉,萧条孤馆一灯微。家山回首三千里,目断天南无雁飞。‌‌</p><p class="ql-block">——北宋赵佶《在北题壁》‌</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">【南 宋】</b></p> <p class="ql-block">北宋康王赵构泥马渡江,最终定都临安,意为临时安居,待复中原。因此,复国之志与家国之仇成为南宋诗词的底色。诗词乃至文学风格从此发生了转向,尤其是宋诗,陆游、杨万里、范成大等诗人的诗句慷慨悲壮,抒写报国之心;复国情怀之下,诗作更显苍雄老劲,读来令人激动不已。生活类自然清新诗作则延续北宋理趣,注重真情实感。江西诗派由艰深逐渐变得通达,文人气走向公众后点石成金。宋词豪放与婉约双峰并立。李清照以南渡为界,词风由明快转为深沉,格调凄婉真切;辛弃疾直抒胸臆,苍凉悲壮,尽展英雄之志;稍晚的姜夔、史达祖、刘克庄、吴文英等重格律炼字句。在弱世中钻研词的雅致与精工。南宋与北宋相比,北宋强中有弱,南宋则弱中见强。个人情感无时无刻不与国家命脉交融,颇具文人风骨。</p> <p class="ql-block"><b>此情无计可消除</b></p><p class="ql-block">红藕香残玉簟秋。轻解罗裳,独上兰舟。</p><p class="ql-block">云中谁寄锦书来?雁字回时,月满西楼。</p><p class="ql-block">花自飘零水自流,一种相思,两处闲愁。</p><p class="ql-block">此情无计可消除,才下眉头,却上心头。——南宋·李清照《剪梅·红藕香残玉簟秋》</p> <p class="ql-block"><b>位卑未敢忘忧国</b></p><p class="ql-block">病骨支离纱帽宽,孤臣万里客江干。</p><p class="ql-block">位卑未敢忘忧国,事定犹须待阖棺。</p><p class="ql-block">天地神灵扶庙社,京华父老望和銮。出师一表通今古,夜半挑灯更细看。</p><p class="ql-block">——南宋·陆游《病起书怀》</p> <p class="ql-block"><b>终须一个土馒头</b></p><p class="ql-block">家山随处可行楸,荷锸携壶似醉刘。</p><p class="ql-block">纵有千年铁门限,终须一个土馒头。</p><p class="ql-block">三轮世界犹灰劫,四大形骸强首丘。</p><p class="ql-block">蝼蚁乌鸢何厚薄,临风拊掌菊花秋 。‌‌‌</p><p class="ql-block">——南宋·范成大‌《‌重九日行营寿藏之地‌》</p> <p class="ql-block"><b>羡他沙暖鸳鸯睡</b></p><p class="ql-block">醉上兰舟,羡他沙暖鸳鸯睡。月波金碎。愁海深无底。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">太守新词,解释无穷意。</p><p class="ql-block">高歌起。浮云间事。浑付烟中翠。</p><p class="ql-block">——南宋·周必大《点绛唇·醉上兰舟》</p> <p class="ql-block"><b>映日荷花别样红</b></p><p class="ql-block">毕竟西湖六月中,风光不与四时同。</p><p class="ql-block">接天莲叶无穷碧,映日荷花别样红。</p><p class="ql-block">——南宋·杨万里《晓出净慈寺送林子方》</p> <p class="ql-block"><b>万紫千红总是春</b></p><p class="ql-block">胜日寻芳泗水滨,无边光景一时新。</p><p class="ql-block">等闲识得东风面,万紫千红总是春。</p><p class="ql-block">——南宋·朱熹《春日》‌</p> <p class="ql-block"><b>人间天上两悠悠</b></p><p class="ql-block">紫箫吹散后,恨燕子、只空楼。</p><p class="ql-block">念璧月长亏,玉簪中断,覆水难收。</p><p class="ql-block">青鸾送碧云句,道霞扃雾锁不堪忧。</p><p class="ql-block">情与文梭共织,怨随宫叶同流。</p><p class="ql-block">人间天上两悠悠,暗泪洒灯篝。</p><p class="ql-block">记谷口园林,当时驿舍,梦里曾游。</p><p class="ql-block">银屏低闻笑语,但醉时冉冉醒时愁。</p><p class="ql-block">拟把菱花一半,试寻高价皇州。</p><p class="ql-block">——南宋·张孝祥 《 木兰花慢·紫箫吹散后 》</p> <p class="ql-block"><b>却道天凉好个秋</b></p><p class="ql-block">少年不识愁滋味,爱上层楼。爱上层楼,为赋新词强说愁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">而今识尽愁滋味,欲说还休。</p><p class="ql-block">欲说还休,却道天凉好个秋。</p><p class="ql-block">——南宋·辛弃疾《丑奴儿·书博山道中壁》</p> <p class="ql-block"><b>天涯万一见温柔</b></p><p class="ql-block">愁与西风应有约,年年同赴清秋。旧游帘幕记扬州。</p><p class="ql-block">一灯人著梦,双燕月当楼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">罗带鸳鸯尘暗澹,更须整顿风流。</p><p class="ql-block">天涯万一见温柔。</p><p class="ql-block">瘦应因此瘦,羞亦为郎羞。‌‌‌</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——南宋·史达祖《临江仙·闺思》</p> <p class="ql-block"><b>旧江山浑是新愁</b></p><p class="ql-block">芦叶满汀洲,寒沙带浅流。二十年重过南楼。</p><p class="ql-block">柳下系船犹未稳,能几日,又中秋。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">黄鹤断矶头,故人今在否。</p><p class="ql-block">旧江山浑是新愁。</p><p class="ql-block">欲买桂花同载酒,终不似,少年游 。‌‌</p><p class="ql-block">——南宋·刘过《唐多令·芦叶满汀洲》</p> <p class="ql-block"><b>今夕何夕恨未了</b></p><p class="ql-block">古帘空,坠月皎。坐久西窗人悄。蛩吟苦,渐漏水丁丁,箭壶催晓。</p><p class="ql-block">引凉飔,动翠葆。露脚斜飞云表。</p><p class="ql-block">因嗟念、似去国情怀,暮帆烟草。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">带眼销磨,为近日愁多顿老。</p><p class="ql-block">卫娘何在,宋玉归来,两地暗萦绕。</p><p class="ql-block">摇落江枫早。嫩约无凭,幽梦又香。</p><p class="ql-block">但盈盈、泪洒单衣,今夕何夕恨未了。</p><p class="ql-block">——南宋·姜夔《秋宵吟·古帘空》</p> <p class="ql-block"><b>寒夜客来茶当酒</b></p><p class="ql-block">寒夜客来茶当酒,竹炉汤沸火初红。寻常一样窗前月,才有梅花便不同。</p><p class="ql-block">——南宋·杜耒《寒夜》</p> <p class="ql-block"><b>闲敲棋子落灯花‌</b></p><p class="ql-block">黄梅时节家家雨,青草池塘处处蛙。有约不来过夜半,闲敲棋子落灯花‌。‌‌</p><p class="ql-block">——南宋·赵师秀‌《‌约客‌》</p> <p class="ql-block"><b>催了开时催谢时</b></p><p class="ql-block">寒相催,暖相催。</p><p class="ql-block">催了开时催谢时,丁宁花放迟。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">角声吹。笛声吹。</p><p class="ql-block">吹了南枝吹北枝,明朝成雪飞。</p><p class="ql-block">——南宋·刘克庄《长相思·惜梅》</p> <p class="ql-block"><b>多情却被无情恼</b></p><p class="ql-block">候馆灯昏雨送凉,小楼人静月侵床。多情却被无情恼,今夜还如昨夜长。</p><p class="ql-block">金屋暖,玉炉香。春风都属富家郎。</p><p class="ql-block">西园何限相思树,辛苦梅花候海棠。</p><p class="ql-block">——金·元好问《鹧鸪天·候馆灯昏雨送凉》</p> <p class="ql-block"><b>西湖歌舞几时休</b></p><p class="ql-block">山外青山楼外楼,西湖歌舞几时休。暖风熏得游人醉,直把杭州作汴州。</p><p class="ql-block">——南宋·林升《题临安邸》</p> <p class="ql-block"><b>幽阶一夜苔生</b></p><p class="ql-block">听风听雨过清明,愁草瘗花铭。楼前绿暗分携路,一丝柳,一寸柔情。</p><p class="ql-block">料峭春寒中酒,交加晓梦啼莺。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">西园日日扫林亭,依旧赏新晴。</p><p class="ql-block">黄蜂频扑秋千索,有当时、纤手香凝。</p><p class="ql-block">惆怅双鸳不到,幽阶一夜苔生。</p><p class="ql-block">——南宋·吴文英《风入松·听风听雨过清明》</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">【晚 宋】</b></p> <p class="ql-block">晚宋这一概念囊括宋末元初这一时期,凡南宋遗民都在这一概念之中。宋代风行三百年的词,在宋时并不称为宋词。待宋亡之后,这种文学形式才被后世称为宋词。宋代遗民在江山易主的悲凉之下,词的创作风格整体透着寒心悲凉、凄戚幽咽,无时无刻不透出失国之痛与身世之悲。宋诗此时多借怀古,咏物、羁旅,寄托亡国情绪,语句含蓄低回,不再释放豪言,将文人的隐忍融入文字,与宋词一道,借残山剩水、落花冷月,表达个人悲国伤己的心境。追求意境之美,放弃内心之强,让晚宋诗词明显有别于北宋与南宋前期的状态,这是晚宋独有的气质。北宋的雍容大度,南宋的豪放悲壮,都不再是晚宋的追求。晚宋文人在寄托中含蓄表达亡国之痛,无法避免地将宋诗宋词以悲凉收尾,完成由宋至元的文学过渡。</p> <p class="ql-block"><b>一枝红杏出墙来</b></p><p class="ql-block">应怜屐齿印苍苔,小扣柴扉久不开。春色满园关不住,一枝红杏出墙来。</p><p class="ql-block">——南宋·叶绍翁《游园不值》</p> <p class="ql-block"><b>东风渐绿西湖岸</b></p><p class="ql-block">照野旌旗,朝天车马,平沙万里天低。宝带金章,尊前茸帽风欹。</p><p class="ql-block">秦关汴水经行地,想登临、都付新诗。</p><p class="ql-block">纵英游,叠鼓清笳,骏马名姬。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">酒酣应对燕山雪,正冰河月冻,晓陇云飞。</p><p class="ql-block">投老残年,江南谁念方回。</p><p class="ql-block">东风渐绿西湖岸,雁已还、人未南归。</p><p class="ql-block">最关情,折尽梅花,难寄相思。</p><p class="ql-block">——宋·周密《高阳台·送陈君衡被召》</p> <p class="ql-block"><b>百年短短兴亡别</b></p><p class="ql-block">烧灯节,朝京道上风和雪。风和雪,江山如旧,朝京人绝。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">百年短短兴亡别,与君犹对当时月。</p><p class="ql-block">当时月,照人烛泪,照人梅发。</p><p class="ql-block">——宋代 · 刘辰翁的《忆秦娥 · 中斋上元客散感旧》</p> <p class="ql-block"><b>人生自古谁无死</b></p><p class="ql-block">辛苦遭逢起一经,干戈寥落四周星。</p><p class="ql-block">山河破碎风飘絮,身世浮沉雨打萍。</p><p class="ql-block">惶恐滩头说惶恐,零丁洋里叹零丁。</p><p class="ql-block">人生自古谁无死,留取丹心照汗青。‌‌‌</p><p class="ql-block">——宋‌·文天祥‌的《过零丁洋》</p> <p class="ql-block"><b>红了樱桃,绿了芭蕉</b></p><p class="ql-block">一片春愁待酒浇。江上舟摇,楼上帘招。</p><p class="ql-block">秋娘渡与泰娘桥,风又飘飘,雨又萧萧。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">何日归家洗客袍。银字笙调,心字香烧。</p><p class="ql-block">流光容易把人抛,红了樱桃,绿了芭蕉。</p><p class="ql-block">——宋·蒋捷《一剪梅·舟过吴江》</p> <p class="ql-block"><b>醉中不信有啼鹃</b></p><p class="ql-block">钿车骄马锦相连,香尘逐管弦。瞥然飞过水秋千。清明寒食天。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">花贴贴,柳悬悬。莺房几醉眠。</p><p class="ql-block">醉中不信有啼鹃。江南二十年。</p><p class="ql-block">——宋·张炎《阮郎归·有怀北游》</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">《唐魂宋魄半句诗》</b><span style="color:rgb(1, 1, 1);">是一本关于唐诗宋词的精选读本,选取唐50人、五代及宋50人,共100位诗人词人,每一位诗人或词人只选一首作品。这100位诗人词人,虽在唐宋众多作者中只占不足1%,亦足以代表唐宋诗词创作的最高水平。各人身世不同,经历有异,但在文学创作上,他们有一个共通点,那就是天赋。文学天赋是上天给的,它是这个幸运者的使命,在传达时代风貌之时,展现文学之魅;在展现文学之魅的同时,展示个人之力。这个个人之力,就是本书的魂魄。</span></p><p class="ql-block">—马未都</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:20px;">唐 魂</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:20px;">宋 魄</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">【书中金句摘抄】✍️</b></p> <p class="ql-block"><b>以小识大,居薄呈厚</b></p><p class="ql-block">马未都《唐魂宋魄·半句诗》题</p><p class="ql-block">先生文化学者,新中国第一家非国有博物馆—观复博物馆创办人。</p> <p class="ql-block">当一个诗人的技巧与心性碰撞之时,佳句一定浑然天成,天衣无缝。</p><p class="ql-block">无事不可入诗,无情不可入诗,无人不可入诗。</p><p class="ql-block">散文可以将立意说透,而诗却可以藏起锋芒,将话意隐藏在话锋之后。</p><p class="ql-block">文以载道,内容为王。</p><p class="ql-block">唐诗和宋词有很多总体差异,比如唐诗重感觉,宋词重情节;唐诗在意律动,宋词在乎铿锵。</p><p class="ql-block">诗人的文学能力就在于使用同样的文字,写出不同样且高于常人表达的优美诗句。</p> <p class="ql-block">在技巧与内容的关系上,发生冲突时,内容赢,因为古今中外的文学永远内容为王。</p><p class="ql-block">凄冷的笔法中藏有火热之心,让文字不着力,但能顶起千斤。从安静的画面窥见生命中的风风雨雨。</p><p class="ql-block">一个伟大的诗人之所以伟大,在于自知而不是知人。</p><p class="ql-block">每个留有千古诗作的诗人,最初创作都不会想千年之后的事,诗人只关注作品,关注内心,看看自己的诗能不能曲径通幽,由自己的内心抵达读者的内心。</p> <p class="ql-block">古代士子从小所受的教育就是以天下为己任,文人必须有风骨,要视仁义为千金,视金钱如粪土。</p><p class="ql-block">只有阅历与经历叠加,才会有人生格局和胸襟。一个心胸狭隘的人断然写不出大开大合的诗作,一个目光短浅的人也没有能力自由转换思路。</p><p class="ql-block">半句诗已成故事,已有人情。一句看似随口一说的话,具备多个要素。诗人之所以成为诗人,就是要把生活中司空见惯的小景,用文字像绘画一样表述出来。</p> <p class="ql-block">天赋在艺术创作中占比80%以上,努力虽有用,但最多仅能及格,而天赋在艺术创作中无界无边,无碍无挡。一旦释放,则是传奇。</p><p class="ql-block">附气之神为魂,附形之神为魄。魂气归于天,形魄归于地。曾子说过: “阳之精气曰神,阴之精气曰灵。神灵者,品物之本也。”读诗词如同品物。此书虽小,却是唐诗宋词的神灵。</p><p class="ql-block">—马未都</p> <p class="ql-block">以小识大,居薄呈厚</p><p class="ql-block">—马未都语</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px; color:rgb(176, 79, 187);"><i>对挚友夏威夷说🙏❤🙏</i></b></p><p class="ql-block">姐姐,您在您的美篇专栏无尝为我整理发表《唐魂宋魄·半句诗》特辑,让我非常感动,伴着悠扬的音乐,品赏美文诗魂墨韵,真是人间至高的精神享受。我是马先生的粉丝,先生出书,姐姐第一时间赠予,我爱不释手,然落笔挥毫,一气呵成。每日晨起,静静品读先生的诗释,心无旁骛的自在书写,不想姐姐有心用心整理传颂,这是人间的真情与厚爱……,高山流水,最懂莫知音🙏🙏🙏❤️❤️❤️🙏🙏🙏🙏🙏🙏❤️❤️❤️🙏🙏🙏</p><p class="ql-block">—琼华</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:20px;">来自好友夏威夷的美篇链接:</b></p> <p class="ql-block"><a href="https://www.meipian.cn/5n0we046?first_share_to=copy_link&share_depth=1&first_share_uid=45138006" target="_blank">唐魂宋魄·半句诗</a></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">美评集锦🎉🎉👏👏</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);"><i>感恩书友们的关注和美评🙏❤🙏</i></b></p> <p class="ql-block">唐词宋詞,千古一叹。马未都撰,黄老师写。皆有功力,皆为楷模。珠联璧合,积德无限。</p><p class="ql-block">——蒋光乔</p> <p class="ql-block">上联:马未都慧眼辑诗,半句涵唐魂宋魄</p><p class="ql-block">下联:黄琼华灵毫作草,千章展古意高风</p><p class="ql-block">横批:文墨传雅</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">马公拾诗,半句藏唐宋风骨;</p><p class="ql-block">琼华挥翰,百卷呈章草风华。</p><p class="ql-block">文墨相融,字韵琳琅涵雅意;</p><p class="ql-block">笔墨传薪,承千载翰墨风华。</p><p class="ql-block">——夏威夷</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">琼华挥毫,不事雕琢,如老友灯下闲叙,天趣自生👍👍👍马公拾千年碎玉,女史织半壁星河——八千言一气呵成,尽是晨光里三百次呼吸的吐纳。文澜收作砚边微澜,百代孤吟化为纸上清欢👍👍👍</p><p class="ql-block">一一笑森</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">马公藏半句,琼草写烟霞。</p><p class="ql-block">一章星斗传,万点落云纱。</p><p class="ql-block">海风传素楮,檀岛印心芽。</p><p class="ql-block">何必求全璧,半痕即永涯。</p><p class="ql-block">❤️❤️❤️👍👍👍🌹🌹🌹</p><p class="ql-block">一一夏怡</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">千载唐风阅旧章,今朝有幸遇琼姝。</p><p class="ql-block">清眸凝露涵灵气,雅态含霞蕴蕙香。</p><p class="ql-block">翰墨多情追古韵,芝兰幽秀沐韶光。</p><p class="ql-block">瑶华绰约风姿好,不负尘间一世香。</p><p class="ql-block">——唐霞</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">琼华儿这份持之以恒的笔墨初心太感人了。每日清晨临帖研习,深耕不怠,耗时月余完成百首唐宋诗词书法系列。世间动人笔墨,从来离不开长年累月的静心苦练,琼花儿笔底有山河,心中有坚持,潜心传承中华传统文化,实在令人敬佩!👍👍👍🌹🌹🌹</p><p class="ql-block">一一廖晓燕</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">美女黄琼华大师历时一个月书写唐宋诗词百余首,坚持不懈的毅力令人赞叹敬佩!其作品篇篇惹人喜爱,大小字布局巧妙,遥相呼应,相得益彰。既彰显其深厚功力,又极其华美,别具一格。每日有幸欣赏其佳作,真是一种美的享受!👍👍👍👍👍👍🌹🌹🌹🌹🌹🌹</p><p class="ql-block">一一于华</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">三,【册 页】</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px; color:rgb(176, 79, 187);">(一)</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px; color:rgb(176, 79, 187);">《兰亭·寒窑合璧》</b></p> <p class="ql-block">凌晨醒来,手机显示三点二十分。怎会醒得这么早?怔忪片刻,才恍然原是内急使然,不禁莞尔🤭😊。</p><p class="ql-block">既然醒了,那就顺其自然,起床写字吧!</p><p class="ql-block">夜色尚静,时间充裕,心心念索性写个大作品,于是想到了长卷册页。</p><p class="ql-block">展卷铺纸时,心安静极了,于素白册页间思忖书写内容,很快,吕蒙正的《寒窑赋》在脑中闪现出来。</p><p class="ql-block">思则动,一旦落笔,便一气呵成。收笔之际,册页尚有余白,遂又想到王羲之《兰亭集序》。</p><p class="ql-block">将二文合于一册,自觉文章有心意相通之处:二者皆叹世事浮沉、人生无常。</p><p class="ql-block">《兰亭集序》感流年易逝,悲死生之大事,叹欢愉须臾、浮生有尽;</p><p class="ql-block">《寒窑赋》道时运兴衰,言贫富穷通无定,悟贵贱祸福流转不定,皆是对人世境遇变迁的通透思索。</p><p class="ql-block">二者都跳出一时得失,站在更高角度看待人生。</p><p class="ql-block">轻合册页,墨香萦绕,感叹这份独享拂晓挥毫的清欢与快意。</p><p class="ql-block">—2026.06.12琼华随笔</p><p class="ql-block">【<b>册页尺寸</b>】30×22×24cm(5.28米)</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:20px;">(二)</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:20px;">《范仲淹散文诗词精选》</b></p> <p class="ql-block">1.《岳阳楼记》</p><p class="ql-block">2.《渔家傲·秋思》</p><p class="ql-block">3.《苏幕遮·怀旧》</p><p class="ql-block">4·《御街行·秋日怀旧》</p><p class="ql-block">5·《江上渔者》</p><p class="ql-block">6·《野色》</p> <p class="ql-block">范文正公,一代名臣,千秋文儒。立身存社稷之怀,落笔含山河之气。其文载道,其诗寄情,其词兼苍凉婉约之姿,字字皆肺腑、句句有风骨。</p><p class="ql-block">今晨伏案,心慕先贤风骨,一气呵成,将公传世经典诗、词、名篇悉数书于此册页之上,自勉留存。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">四,中华经典</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">千字文</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:22px;">五,古文经典</b></p> <p class="ql-block">南齐·王僧虔《书赋》</p> <p class="ql-block">王僧虔《笔意赞》</p> <p class="ql-block">苏轼《书吴道子画后》</p> <p class="ql-block">屈原《渔父》</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px; color:rgb(176, 79, 187);">六,二十四节气——芒种</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">七,夏日诗词</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px; color:rgb(176, 79, 187);">“夏日荷叶”古诗词</b></p> <p class="ql-block">毕竟西湖六月中,风光不与四时同。</p><p class="ql-block">接天莲叶无穷碧,映日荷花别样红。</p><p class="ql-block">—《晓出净慈寺送林子方》宋·杨万里</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px; color:rgb(176, 79, 187);">接天莲叶无穷碧</b></p><p class="ql-block">毕竟西湖六月中,风光不与四时同。</p><p class="ql-block">接天莲叶无穷碧,映日荷花别样红。</p><p class="ql-block">—《晓出净慈寺送林子方》宋·杨万里</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px; color:rgb(176, 79, 187);">惟有绿荷红菡萏,卷舒开合任天真</b></p><p class="ql-block">世间花叶不相伦,花入金盆叶作尘。</p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">惟有绿荷红菡萏,卷舒开合任天真</b>。</p><p class="ql-block">此花此叶常相映,翠减红衰愁煞人。</p><p class="ql-block">—《赠荷花》唐·李商隐</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px; color:rgb(176, 79, 187);">江南可采莲,莲叶何田田</b></p><p class="ql-block"><b>江南可采莲,莲叶何田田</b>!鱼戏莲叶东,鱼戏莲叶西,鱼戏莲叶南,鱼戏莲叶北。</p><p class="ql-block">—汉乐府民歌《江南》</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">荷风送香气,竹露滴清响。</b></p><p class="ql-block">山光忽西落,池月渐东上。散发乘夕凉,开轩卧闲敞。<b>荷风送香气,竹露滴清响。</b>欲取鸣琴弹,恨无知音赏。感此怀故人,中宵劳梦想。</p><p class="ql-block">—《夏日南亭怀辛大》唐·孟浩然</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:18px; color:rgb(176, 79, 187);">移舟水溅差差绿,倚槛风摆柄柄香</b></p><p class="ql-block"><b>移舟水溅差差绿,倚槛风摆柄柄香</b>。多谢浣溪人不折,雨中留得盖鸳鸯。</p><p class="ql-block">—《莲叶》(题亦作《莲叶》)唐·郑谷</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">青荷盖绿水</b></p><p class="ql-block"><b>青荷盖绿水,芙蓉发红鲜。</b></p><p class="ql-block">下有并根藕,上生并头莲。</p><p class="ql-block">—《青阳渡》(乐府古辞)</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">常恐秋风早,飘零君不知。</b></p><p class="ql-block">浮香绕曲岸,圆影覆华池。</p><p class="ql-block"><b>常恐秋风早,飘零君不知。</b></p><p class="ql-block">—《曲池荷》唐·卢照邻</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">小荷才露尖尖角,早有蜻蜓立上头。</b></p><p class="ql-block">泉眼无声惜细流,树阴照水爱晴柔。</p><p class="ql-block"><b>小荷才露尖尖角,早有蜻蜓立上头。</b></p><p class="ql-block">—《小池》宋·杨万里</p> <p class="ql-block">常记溪亭日暮,沉醉不知归路。兴尽晚回舟,误入藕花深处。争渡,争渡,惊起一滩鸥鹭。</p><p class="ql-block">—《如梦令·常记溪亭日暮》宋·李清照</p> <p class="ql-block">荷叶罗裙一色裁,芙蓉向脸两边开。</p><p class="ql-block">乱入池中看不见,闻歌始觉有人来。</p><p class="ql-block">—《采莲曲》唐·王昌龄</p> <p class="ql-block">燎沉香,消溽暑。鸟雀呼晴,侵晓窥檐语。叶上初阳干宿雨,水面清圆,一一风荷举。故乡遥,何日去?家住吴门,久作长安旅。五月渔郎相忆否?小楫轻舟,梦入芙蓉浦。</p><p class="ql-block">—《苏幕遮·燎沉香》宋·周邦彦</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187); font-size:20px;">花开半夏草木香,但惜荷风夏日长</b></p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">最爱葵花向太阳</b></p><p class="ql-block">耿耿江湖意不忘,频年草疏奏明光。</p><p class="ql-block">行台夏日看时物,<b>最爱葵花向太阳</b>。</p><p class="ql-block">—《行台杂咏·其十五》明· 薛瑄</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">贴波不碍画船摇</b></p><p class="ql-block">荷叶五寸荷花娇,<b>贴波不碍画船摇。</b></p><p class="ql-block">相到薰风四五月,也能遮却美人腰。</p><p class="ql-block">—《荷花》清·石涛</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">团扇不摇风自举</b></p><p class="ql-block">庭下石榴花乱吐,满地绿阴亭午。午睡觉来时自语,悠扬魂梦,黯然情绪,蝴蝶过墙去。</p><p class="ql-block">骎骎娇眼开仍,悄无人至还凝伫。<b>团扇不摇风自举</b>,盈盈翠竹,纤纤白苎,不受些儿暑。</p><p class="ql-block">—《青玉案·庭下石榴花乱吐》明·文征明</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">风,满座凉;莲,入梦香</b></p><p class="ql-block">晴云轻漾,熏风无浪,开樽避暑争相向。映湖光,逞新妆。</p><p class="ql-block">笙歌鼎沸南湖荡,今夜且休回画舫。<b>风,满座凉;莲,入梦香</b>。</p><p class="ql-block">—《西湖杂咏·夏》元·薛昂夫</p> <p class="ql-block">梅子金黄杏子肥,麦花雪白菜花稀。</p><p class="ql-block">日长篱落无人过,惟有蜻蜓蛱蝶飞。</p><p class="ql-block">—《四时田园杂兴·其二十五》宋·范成大</p> <p class="ql-block"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">炎炎日正午,灼灼火俱燃</b></p><p class="ql-block">夏条绿已密,朱萼缀明鲜。<b>炎炎日正午,灼灼火俱燃</b>。翻风适自乱,照水复成妍。归视窗间字,荧煌满眼前。</p><p class="ql-block">—《夏花明》唐·韦应物</p> <p class="ql-block">晚年唯好静,万事不关心。</p><p class="ql-block">自顾无长策,空知返旧林。</p><p class="ql-block">松风吹解带,山月照弹琴。</p><p class="ql-block">君问穷通理,渔歌入浦深。</p><p class="ql-block">—《酬张少府》唐·王维</p> <p class="ql-block">江城歌吹风流,雨过平山,月满西楼。</p><p class="ql-block">几许年华,三生醉梦,六月凉秋。</p><p class="ql-block">按锦瑟佳人劝酒,卷朱帘齐按凉州。</p><p class="ql-block">客去还留,云树萧萧,河汉悠悠。</p><p class="ql-block">—《蟾宫曲·扬州汪右丞席上即事》元·卢挚</p> <p class="ql-block">别院深深夏簟清,石榴开遍透帘明。</p><p class="ql-block">树阴满地日当午,梦觉流莺时一声。</p><p class="ql-block">—《夏意》宋·苏舜钦</p> <p class="ql-block">懒摇白羽扇,裸袒青林中。</p><p class="ql-block">脱巾挂石壁,露顶洒松风。</p><p class="ql-block">—《夏日山中》唐·李白</p> <p class="ql-block">静观群动亦劳哉,岂独吾为旅食催。</p><p class="ql-block">鸡唱未圆天已晓,蛙鸣初散雨还来。</p><p class="ql-block">清和入序殊无暑,小满先时政有雷。</p><p class="ql-block">酒贱茶饶新而熟,不妨乘兴且徘徊。</p><p class="ql-block">—《晨征》宋·巩丰</p>