木兰辞·夜辞

乔丽卿

<p class="ql-block">美篇号:10056402</p><p class="ql-block">作者:乔丽卿</p><p class="ql-block">图片:网络</p> <p class="ql-block">长夜静无垠,天星疏欲尽。</p><p class="ql-block">伊人久别离,后会凭谁准。</p><p class="ql-block">独坐小窗深,凉杯浮碧荈。</p><p class="ql-block">孤檠照素帷,烛泪垂空恨。</p> <p class="ql-block">案头残墨在,仿若当年韵。</p><p class="ql-block">字迹未全消,笔锋偏峭峻。</p><p class="ql-block">风翻去岁裳,痕渍初春信。</p><p class="ql-block">拟拾旧时温,酸辛穿客鬓。</p> <p class="ql-block">思焚往昔笺,举焰肠先震。</p><p class="ql-block">一纸付红炉,须臾灰化寸。</p><p class="ql-block">留他半幅存,忍使随烟迅。</p><p class="ql-block">遗缣尚分明,恰似故颜认。</p> <p class="ql-block">帘外起秋氛,飒尔寒成阵。</p><p class="ql-block">如泣复疑争,叩牖声难泯。</p><p class="ql-block">凄对短灯清,数尽余更闰。</p><p class="ql-block">归否问犹近,迢遥山万仞。</p>