<p class="ql-block"> 诗曰:</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 铮友竹梅松,修身霜雪中。</p><p class="ql-block"> 凌寒抒劲节,傲骨显峥嵘。</p><p class="ql-block"> 坦荡英雄志,疏狂壮士风。</p><p class="ql-block"> 清声扬雅韵,飘逸洒长空。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 一、雪松 ;</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 风携管乐,云衔松涛;高节寒劲,傲骨霜雕。英姿耸绝顶,浩气贯碧霄。始于立命丛林,终又扎根沃土;听风穿越石壁,赏月漫染琼瑶。独承雪域冠大漠,徒捱银阙秉天骄。偕同北庭信步,往复楼兰楚翘;唯恋青山黛远,常崇梁栋舜尧。</p><p class="ql-block"> 嗟夫!亘古松柏,直叩云表;昂首号啸,正气凛昭。有道是,绝地深沉豁远眸,荒垓蕴脉凝雪涛;终无悔,寥寂边阁堪自慰,独与天公试比高。</p><p class="ql-block"> 七律赞曰:</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 临风峭壁莽云间,</p><p class="ql-block"> 陌上高天裹雪寒。</p><p class="ql-block"> 由任苍鹰穷绝顶,</p><p class="ql-block"> 却堪大雁复回旋。</p><p class="ql-block"> 晶凇秉续高台路,</p><p class="ql-block"> 霜叶承连域北关。</p><p class="ql-block"> 浓艳不争还自咏,</p><p class="ql-block"> 经年凛冽向天澜。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"> 二、雪梅 :</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 梅香苦寒,落寞荒郊;清承白露,冰肌霜俏。缈缈乎馨气浸斗月,浩浩乎高洁绝尘遥。但有芳心常驻,何须冷艳弄骚;落英遍归沃土,枝茎独衔冰涛。坠素翻红,玉骨频拗;操守孤寂,自持妖娆。</p><p class="ql-block"> 且夫!白若丝云回雪,黄如金钗碧桃;紫似晚红飞霞,赤如珊瑚逸萧。常秉松柏之坚毅,更凝胡杨之凛貌;香飘千里之陇首,韵满万重之琼瑶。抒志广寒,傲雪宫袅;群芳落谢,凸显浇茂;疏横浅斜,根绕驿桥;零落成泥,羽化仙消;花塚为土,孤芳一笑。有道是 :</p><p class="ql-block">万花过后韵犹在,人间雪萼自生豪。自古寂寥无人问,唯有暗香叩碧霄。</p><p class="ql-block"> 一丛花赞曰 :</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 群英落寞自妍红,</p><p class="ql-block"> 数萼倚偏丛。</p><p class="ql-block"> 根枝苦涩冰丝蔓,</p><p class="ql-block"> 更霜叶,絮絮濛濛。</p><p class="ql-block"> 竹篱屋舍,空疏冷远,</p><p class="ql-block"> 何处觅香踪?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 感恩瑞雪共澹融,</p><p class="ql-block"> 溪陌断桥逢。</p><p class="ql-block"> 长亭小阁黄昏后,</p><p class="ql-block"> 凌寒弃,再映新虹。</p><p class="ql-block"> 天琼斜月,不争浓艳,</p><p class="ql-block"> 仰面笑东风。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"></p> <p class="ql-block"> 三、雪竹 :</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 杜甫诗云:</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 华轩蔼蔼他年到, </p><p class="ql-block"> 绵竹亭亭山县高。</p><p class="ql-block"> 江上舍前无此物,</p><p class="ql-block"> 幸分苍翠拂波涛。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 岁寒三友,竹韵疏凋;修身标节,盘根劲绕。落落野沃植深苗,簇簇林脉蕴春潮。浥露挟寒,雪色温阳;重绿轻飒,溯风吹啸。叹哉!纵不高千尺,亦存筋骨道;昂挺阡陌路,自有清气扬;独枝恁成林,簇群方显耀。清哉!素景迷人羞月色,斑痕无谙作玉妖;山空林静梵音远,禅穹澄宇天路遥。板桥最是,高洁草茅;文人骚客,偏喜野蒿。宁可无肉味,不可弃竹毫;吟诗话修竹,咏赋唱山谣。</p><p class="ql-block"> 君子直身,暑寒共熬;有节有气,简著轻摇;胸襟坦然,根本秉皓。赞哉!腊竹披荒蹊,持节挽舜尧;簇立丘陇间,偕与人相交;风雨萧萧日,丛羿款款俏。斑泪无改,贞心自昭;愁吹别离,怅叹路遥;蒿节奇异,仙仗化道。纵霜鬓无悔,亦日月同骄。</p><p class="ql-block"> 蝶恋花赞曰 : </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 簇簇幽篁斑节绕,</p><p class="ql-block"> 律韵疏凋,似伴长烟袅。</p><p class="ql-block"> 茎叶粗技偕与妙,</p><p class="ql-block"> 骚人墨客偏同好。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 肉糜不思醉野草,</p><p class="ql-block"> 君子直身,素洁承孤傲。</p><p class="ql-block"> 阡陌披荒穷月皓,</p><p class="ql-block"> 清寒化作修持道。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 原创制作 : 塞外布衣人</p><p class="ql-block"> 图片 : 来至网络</p><p class="ql-block"> (作品464)</p>