<p class="ql-block">沙上潜生脉络长,天工挥笔作奇章。</p>
<p class="ql-block">枝缠蔓绕如经卷,不借丹青自有香。</p> <p class="ql-block">墨骨纵横向野滩,枝分桠错画中看。</p>
<p class="ql-block">谁凭潮水铺素卷,描出苍林入望宽。</p> <p class="ql-block">沙汀漫作楮黄笺,曲干横舒意万千。</p>
<p class="ql-block">便是山翁挥秃笔,难摹此境出天然。</p> <p class="ql-block">一脉分岐去复来,虬枝蟠曲拥荒垓。</p>
<p class="ql-block">江河久历沧桑变,留得形骸作画材。</p> <p class="ql-block">层痕叠叠作坡陀,水刻沙雕意态多。</p>
<p class="ql-block">疑是远山移到此,断岩残壑自嵯峨。</p> <p class="ql-block">黄湾沙软水归潮,梳出烟林万条腰。</p>
<p class="ql-block">岸侧枝柯如剪影,恍看寒树倚青霄。</p> <p class="ql-block">横崖垂干影槎枒,尽向澄沙戏作花。</p>
<p class="ql-block">非是画师能对此,天开生面本无瑕。</p> <p class="ql-block">寒林列影绕回汀,曲水裁成入画屏。</p>
<p class="ql-block">我立高滩遥驻足,方知造物最通灵。</p> <p class="ql-block">卧干横沙骨相遒,枝分细杈似银钩。</p>
<p class="ql-block">荒滩哪得灵根在,原是江潮写素秋。</p> <p class="ql-block">浅岸沙留白作笺,皴枝点墨自天然。</p>
<p class="ql-block">虬龙偃卧无人识,散作溪田一脉连。</p> <p class="ql-block">平沙列干几株疏,淡墨轻描意态舒。</p>
<p class="ql-block">不比人间栽桃李,潮来潮去自安居。</p> <p class="ql-block">曲干交柯映浅黄,天然画本出江乡。</p>
<p class="ql-block">凭谁识得其中趣,只有沙边旧钓航。</p> <p class="ql-block">横枝脉络漫沙坡,万缕千丝漫琢磨。</p>
<p class="ql-block">不是神工裁剪出,哪得风韵满平阿。</p> <p class="ql-block">横斜枝蔓绕平沙,半似枯树半似霞。</p>
<p class="ql-block">我自凭栏看未足,江风卷浪起微哗。</p> <p class="ql-block">环沟抱叶似烟汀,势作虬龙绕浅汀。</p>
<p class="ql-block">形胜本由潮水塑,错疑古木卧沙青。</p> <p class="ql-block">长波漱沙成异姿,蔓牵枝缀影参差。</p>
<p class="ql-block">恍如对读元人画,老树寒汀自入诗。</p> <p class="ql-block">双柯并下走平沙,细杈分枝各有芽。</p>
<p class="ql-block">天与江山开画本,不须彩笔染丹霞。</p> <p class="ql-block">横枝倒干势纵横,沙岸留形自天成。</p>
<p class="ql-block">若使倪迂悬素壁,也应敛衽叹多情。</p> <p class="ql-block">孤根蟠屈卧沙痕,细桠分枝绕岸门。</p>
<p class="ql-block">谁信洪涛能作绘,居然写出武陵源。</p> <p class="ql-block">曲岸回沙水退时,暗将纹脉织枯枝。</p>
<p class="ql-block">眼前便是无声诗,何必丹青始得奇。</p> <p class="ql-block">层纹叠脉拥荒洲,梳作寒林满望秋。</p>
<p class="ql-block">我欲携筇寻旧迹,直疑影里是汀洲。</p> <p class="ql-block">素沙留影骨清奇,曲蔓横枝自逶迤。</p>
<p class="ql-block">看罢方知天地阔,一番潮水一番诗。</p> <p class="ql-block">垂枝列干沿湾生,沙色如金衬墨影。</p>
<p class="ql-block">造物从来多妙想,偶随潮水写闲情。</p> <p class="ql-block">垂枝列桠向江皋,水琢沙雕气自豪。</p>
<p class="ql-block">不借人间三寸管,自然风骨压秋涛。</p> <p class="ql-block">双柯垂影碧沙间,脉络分明展画鬟。</p>
<p class="ql-block">我欲问名浑不解,天工原不待人攀。</p> <p class="ql-block">长川漱石裂沙痕,幻出疏林满野存。</p>
<p class="ql-block">莫道化工无彩笔,枝枝叶叶总含韵。</p> <p class="ql-block">横陈脉理作芳枝,漫向荒滩写瘦姿。</p>
<p class="ql-block">最是夕阳斜照后,半含金粉半含眉。</p> <p class="ql-block">分条析蔓自成林,沙上栖迟岁月深。</p>
<p class="ql-block">不是斧斤能斩伐,只凭潮水作知音。</p> <p class="ql-block">斜枝偃卧白沙平,墨影浅深自有名。</p>
<p class="ql-block">尽日江风翻细浪,低吟浅唱共阴晴。</p> <p class="ql-block">垂流分脉向江干,乱桠横枝未肯安。</p>
<p class="ql-block">信是乾坤多异趣,等闲便作画中看。</p> <p class="ql-block">曲枝环映浅沙湄,形似枯林影似诗。</p>
<p class="ql-block">我自观来心自静,潮痕初退起遐思。</p> <p class="ql-block">直干分行下大荒,枝枝桠桠尽含苍。</p>
<p class="ql-block">凭谁识得天然意,只有沙头白鹭双。</p> <p class="ql-block">斜枝分枝倚浅滩,苍痕墨影自漫漫。</p>
<p class="ql-block">年来阅尽潮生落,留得清奇满眼看。</p>