<p class="ql-block">天理在手…..掀桌子</p><p class="ql-block">朱珠</p><p class="ql-block">世间有桌,</p><p class="ql-block">可议事;</p><p class="ql-block">亦有桌,可藏垢。</p><p class="ql-block">忍让是修养,沉默非美德。</p><p class="ql-block">当公义被压在桌布之下,</p><p class="ql-block">当真相被锁在规矩之中,</p><p class="ql-block">掀桌者非乱局之人,</p><p class="ql-block">实为开局之人。故作此诗,</p><p class="ql-block">以敬天地正气。</p><p class="ql-block">桌子摆得四平八稳,</p><p class="ql-block">茶杯在左,规矩在右。</p><p class="ql-block">有人说…..</p><p class="ql-block">坐下吧,</p><p class="ql-block">事情总会慢慢解决。</p><p class="ql-block">可有些尘土,</p><p class="ql-block">积了太多年;</p><p class="ql-block">有些沉默,</p><p class="ql-block">压弯了脊梁。</p><p class="ql-block">他们把黑夜擦成光亮的样子,</p><p class="ql-block">把锁链叫作秩序;</p><p class="ql-block">把低头当成熟,</p><p class="ql-block">把忍耐当美德。</p><p class="ql-block">于是,</p><p class="ql-block">终于有一双手站了起来。</p><p class="ql-block">不是为了愤怒,</p><p class="ql-block">不是为了喧哗,</p><p class="ql-block">不是为了让瓷器碎成满地星光。</p><p class="ql-block">而是为了让桌布下面</p><p class="ql-block">那些藏起来的账本、</p><p class="ql-block">谎言、</p><p class="ql-block">和发霉的良心,</p><p class="ql-block">见一见太阳。</p><p class="ql-block">桌子翻倒的时候,</p><p class="ql-block">杯盏惊叫,</p><p class="ql-block">灰尘飞扬。</p><p class="ql-block">有人责备风太大,</p><p class="ql-block">却不问——</p><p class="ql-block">屋子为何从不打开窗。</p><p class="ql-block">真正的正气,</p><p class="ql-block">从来不是温顺的摆设;</p><p class="ql-block">它是一道雷,</p><p class="ql-block">在忍无可忍的云层里诞生。</p><p class="ql-block">当掀桌子的人</p><p class="ql-block">扶起公道,</p><p class="ql-block">把散落一地的尊严</p><p class="ql-block">重新交还给众人——</p><p class="ql-block">你会看见:</p><p class="ql-block">倒下的不是桌子,</p><p class="ql-block">而是桌子上</p><p class="ql-block">那些早该倒下的东西</p>