<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(255, 138, 0); font-size:20px;">山风迎夕起 烟树接天平</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px; color:rgb(176, 79, 187);">农历五月十二读古诗词</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(57, 181, 74); font-size:20px;">菖蒲弄碧柳垂轩 过雨闲看蛱蝶翻</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251); font-size:20px;">尘世谁能吟鬓白 少年莫笑醉颜红</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">五月十二日晚登平云亭得平字齐字</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【宋】郭 印</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 一</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">磴道穿乔木,危亭喜杖藜。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">郊原春树暗,井邑暮烟低。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">日没牛羊下,山空鸟雀啼。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">超然尘世外,身与白云齐。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 二</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">路向林端出,云从屐齿生。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">山风迎夕起,烟树接天平。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">倚杖听僧语,窥檐待月明。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">幽禽知客意,时送两三声。</p><p class="ql-block">平云亭的具体位置已不可考,但据诗意推测,应是一座建于山上的亭子。诗人夜晚登亭,远眺郊原、井邑,近观山鸟、树木,有感而发。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">宋高宗绍兴年间五月十二日晚,郭印登平云亭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">郭印,号亦乐居士,成都双流(今四川成都)人。宋徽宗政和年间进士,曾任仁寿、铜梁等地县令,官至左朝请大夫、刺史。他嗜好山水,工于诗,现存诗歌七百余首,诗风清词隽语,受苏轼影响较深。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(176, 79, 187);">五月十二日闲中偶作</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【宋】陈文蔚</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">黄卷与晤对,日日有新闻。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">青山不世情,时时有佳宾。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">不动利害心,且无半迎勤。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">自得地童乐,何须市朝纷。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">种菊绕庭砌,黄花俟秋芬。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">琴书便当归,免使思白云。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">犂锄理荒秽,菽水娱朝昏。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">此外何所慕,甘作耕桑民。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">宋理宗淳祐年间五月十二日,陈文蔚闲居山林时所作。诗人以教书为业,闲暇时喜欢与友人交游吟咏。</span></p><p class="ql-block">陈文蔚(约公元1190年-约1269年),字才卿, 上饶(今江西上饶)人; 南宋著名理学家朱熹的弟子,曾举进士,官至迪功郎。其诗歌多表现隐逸情趣和山林之乐,风格淡雅自然。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">真定路教授鹿泉李君丁亥五月十二日已时生紫</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【宋末元初】方 回</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">邂逅相逢两秃翁,亥年巳月巳时同。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">偶先一日敢争长,各及七旬俱固穷。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">尘世谁能吟鬓白,少年莫笑醉颜红。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">累朝南北兴亡事,合徵公为太史公。</p><p class="ql-block">元世祖至元二十四年(公元1287年)五月十二日,方回与真定路教授鹿泉李君相遇时所作。</p><p class="ql-block">李君的生辰为丁亥年五月十二日巳时,与方回的生辰有巧合之处,因此方回作此诗以贺。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">方回(公元1227年-1305年),字万里,号虚谷,歙县(今安徽歙县)人。他是宋元之际的著名诗人、诗论家,著有《瀛奎律髓》等书。方回的诗歌风格多样,但以江西诗派的影响最为显著。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">庚寅五月十二日偕趙平甫拜采石神霄宫太白坟</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【元】王 奕</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">孤风吹黄鹄,远客归自鲁。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">瓣香拜公坟,梁月重凄楚。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">比曾登太山,依韵踵遐武。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">生平景仰心,兹夕遂亲睹。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">何地无青山,何人无黄土。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">艳艳谪仙翁,配月照今古。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">惜载生死世,于道竟无补。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">世乏蹈海人,此事与谁语。</p><p class="ql-block">元世祖至元二十七年(公元1290年)五月十二日,王奕与友人趙平甫一同拜谒采石神霄宫李白坟。</p><p class="ql-block">采石神霄宫位于今安徽马鞍山市西南的采石矶上,是唐代伟大诗人李白的墓地所在。王奕与趙平甫都是李白的仰慕者,此次拜谒旨在表达对李白的敬仰和缅怀之情。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">王奕,字伯敬,号斗山,玉山(今江西玉山)人;宋末元初的著名诗人、文学家,与谢枋得、方凤等人并称“江右四大家”。王奕的诗歌多表现遗民情怀和故国之思。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">江城子•五月十二寿万拙齐</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【元】谢应芳</p><p class="ql-block"> 去年今日泻天瓢。水滔滔。断蓝桥。阻我群仙,鸾鹤赴蟠桃。独有商羊偏喜雨,跳且舞,上山椒。</p><p class="ql-block"> 今年南极见丹霄。射金蕉。瑞光摇。浇去胸中,磊块尽酕醄。莫厌琵琶弹旧曲,长听取,郁轮袍。</p><p class="ql-block">明太祖洪武元年(公元1368年)五月十二日,谢应芳为友人万拙齐祝寿时所作。</p><p class="ql-block">万拙齐的具体生平已不可考,但据词意推测,应是一位隐士或文人。谢应芳与他交情深厚,因此在他生日时写下此词以表祝福。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">谢应芳(公元1295年-1392年), 字子兰,号龟巢,武进(今江苏常州)人;元末明初的著名理学家、诗人,无神论者,其诗多表现隐逸情趣和山林之乐,风格淡雅自然。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">江城子•前作五月十二日寿万拙齐词,意有未尽</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【元】谢应芳</p><p class="ql-block"> 去年今日访庞公。也匆匆。去城中。回首青山,带雨汗颜同。茅屋破来风转急,愁杀我,浣花翁。</p><p class="ql-block"> 今年一笑喜相逢。海榴红。照帘栊。休把闲愁,牵系废歌钟。请看灰飞千里草,金满坞,总成空。</p><p class="ql-block">词人回忆去年今日,匆匆去城中拜访庞公,回首望去,青山依旧,却带着雨痕,如同其汗颜的样子。茅屋被风吹破,风势更加猛急, 这让他愁杀了浣花翁(或指杜甫)。而今年今日,词人却与万拙齐一笑相逢,喜不自胜。只见海榴(石榴)火红一片,照亮了帘栊(窗户)。他劝万拙齐不要让闲愁牵系,荒废了歌钟(指歌舞娱乐)。词人请万拙齐看那灰飞千里草,即使金满坞(金山银山),也终将成空。希望万拙齐能够超脱物外,享受当下的欢乐。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:18px; color:rgb(22, 126, 251);">题竹寿太常李先生立之</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">【明】倪 谦</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">乙未五月十二日,乃是太常先生之诞辰。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">肯堂献寿写绿玉,薰风满座清无尘。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">高堂四壁悬长幅,我独爱此看不足。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">眉寿应期卫武同,满劝霞觞咏淇澳。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">先生美质玉粹温,步玉早登金马门。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">只今容台挺高节,叶叶雨露涵天恩。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">一片岁寒心,千古箫韶意,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">老去终为清庙器。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">虞廷九奏凤来仪,好恊至和鸣盛世,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:18px;">飘飘正带淩云气。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">为太常李先生立之祝寿所作。以竹为题,赞美李先生的高洁品质,如竹般坚韧不拔。同时表达了对李先生长寿的美好祝愿:如竹般长寿常青。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">倪谦(公元1415年-1479年),字克让,号静存,应天府上元(今江苏南京)人。他是明正统四年(公元1439年)进士,官至礼部尚书,以文学和书法著称。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五月十二日公署后园偶步</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【明】程敏政</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">堂西亭子大于瓢,一雨才晴暑半消。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">几日不来亭上坐,拥阶蒿梗绿齐腰。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">几日未到后园, 只见台阶前绿油油的蒿草已经长至腰间高。诗中, 描绘了雨后初晴,暑气消散的景象;表达了诗人对自然生长的细腻观察和感慨。</span></p><p class="ql-block">程敏政(公元1445年-1499年), 字克勤,明中叶著名学者、文学家,休宁(今属安徽)人;自幼聪慧,被誉为“神童”,后历任编修、左谕德、礼部右侍郎等职。程敏政才学卓著,与李东阳、杨一清、谢铎并称“弘治四杰”,对明代中叶的文坛有着深远的影响。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五月十二日骑马北城堤上有感</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【明】程敏政</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">北郭薰风散马蹄,绿杨千树水禽啼。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">蓬莱拥翠承金阙,太液分香绕玉堤。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">去国不知人老大,临流还识路东西。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">红尘白发诗情减,缓策吟成日向低。</p><p class="ql-block">诗人在北城堤上骑马时有感而发。诗中,描绘了北城堤上的夏日风光,绿杨千树,水禽啼鸣。感叹离京多年, 已不知岁月流逝,面对流水仍能辨清方向,但诗情已减,表达了对时光易逝的无奈。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五月十二日与雪湖南山避暑山亭</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【明】谢 迁</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 一</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">缃帘高捲北窗凉,茗椀时分石鼎香。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">水荇受风牵舞藻,路槐穿日间垂杨。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">清虚未必输三岛,笑饮何妨累十觞。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">野蔬山殽兼海错,不嫌粗粝待君尝。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 二</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">几席频移趁绿阴,倍因逃暑爱林深。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">偶逢白石堪投足,漫和沧浪惬洗心。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">绕屋桑麻迷远近,当筵瓜果任浮沉。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">及时行乐聊乘兴,却怪癯翁太苦吟。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">诗中描绘了山亭的清凉与雅致,缃帘高卷,北窗凉风习习,茗椀时分石鼎香。诗人与友人共赏美景,品尝美食,表达了对自然生活的热爱和对友情的珍视。</span></p><p class="ql-block">谢迁(公元1449年-1531年),字于乔,号木斋,浙江余姚人;明成化十一年(公元1475年)状元,官至吏部尚书、华盖殿大学士,为明代贤相,以智谋和才学著称。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">金人捧露盘</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五月十二日喜雨</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【明】周 用</p><p class="ql-block"> 仰皇天。驱雨伯,驾飞廉。记农师、旧有灵占。自来大旱,不过五月十之三。山河大地,从滂沛、西北东南。</p><p class="ql-block"> 挽长河,千里润,尝旧井,十分甘。奈微涓、自喜沾沾。云雷大造,天功那许,世人贪。凤凰池上,恩波阔、新绿遥添。</p><p class="ql-block">词中,以祈雨开篇,描述雨水的及时与充沛,表达了诗人对自然恩赐的感激和对农业丰收的期望。</p><p class="ql-block">周用(公元1476年-1547年), 字行之, 号白川,南直隶苏州府吴江(今江苏苏州)人;明弘治十五年(公元1502年)进士,官至工部尚书、吏部尚书,以勤政和才学著称。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">今辰行五月十二日先忌辰作</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【明】皇甫汸</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">今辰何辰心烦伤,无言伫立涕沾裳。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">悠悠苍天安可问,肃肃玄寝神如将。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">忆昔承恩拜家庆,初筵白发双相映。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">采兰不顾尚书期,及瓜每后君王命。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">此时嘉宾四座倾,满堂宴笑春风生。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">繁弦促柱发雅奏,白华朱萼敷鲜英。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">人事分明有代谢,庆者在门吊在舍。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">申伯虚传崧岳灵,方朔奄随岁星化。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">高台垂云为我阴,密室含霜讵知夏。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">昔日千金献寿人,今翻上食穗帷陈。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">悲风南来少宁树,颓波东逝不回津。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">以此思哀哀更泣,亦知予告何嗟及。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">岂复殷勤杯酒欢,空馀髣髴画图看。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">黄门且念奉母去,清河欲诔痛才难。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">此诗为皇甫汸在五月十二日先人忌辰所作。诗人伫立先人墓前,涕泪沾裳的悲痛场景。他回忆往昔家族欢聚的场景,感叹时光流逝,表达了对先人的深切怀念。</span></p><p class="ql-block">皇甫汸(公元1497年-1582年), 字子循,号百泉,长洲(今江苏苏州)人;明嘉靖八年(公元1529年)进士,官至云南按察佥事,以文学和书法著称。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五月十二日退如生辰</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【明】袁宏道</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 一</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">菖蒲弄碧柳垂轩,过雨闲看蛱蝶翻。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">喜与老髯争一日,好同醉竹倒千樽。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">身依紫省黄枢地,梦绕青菱白藕村。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">门下校书真女史,吴绡亲写佛前幡。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 二</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">睡阑日影度疏寮,廿载君王罢早朝。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">安石榴开红照地,御河水酿绿平桥。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">花前晓佩闻燕语,醉后春云梦楚腰。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">近日蒙庄通大旨,间烧藜火注逍遥。</p><p class="ql-block">诗中描述了友人生辰日共庆的欢乐场景,表达了对友情的珍视和对友人的美好祝愿。</p><p class="ql-block">袁宏道(公元1568年-1610年),字中郎,号石公,湖广公安(今属湖北)人。他是明代文学家,“公安派”主将,反对拟古,主张“独抒性灵”,对后世文学影响深远。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五月十二日再诣黑龙潭祈雨</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【清】弘 历</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">自我祷灵泽,两月忽已过。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">雷雨近虽作,片刻曾无何。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">朝夕萦惄愁,六旬倏蹉跎。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">敢辞神厌渎,究我诚未加。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">以此谨浴斋,再往祈佑嘉。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">历历廿里途,较前益增嗟。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">麦萎全失收,黍陇种无多。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">即其少种中,戢戢才出芽。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">更属望泽殷,赤地犹埋沙。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">芒种况又临,何辞屡延俄。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">百神受天职,育物功无讹。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">予罪民何辜,迁怒理则那。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">崇朝愿霈恩,铭赐实不磨。</p><p class="ql-block">诗中,描述乾隆帝自祷雨以来已过两月,但雷雨仅作片刻,旱情未得缓解。他心系百姓,忧虑重重,因此再次斋戒沐浴,前往黑龙潭祈雨。途中见麦苗枯萎,黍陇荒芜,更觉祈雨之急迫。他感叹自己虽为天子,却也有无力之时,只能祈求神灵赐雨,以解民困。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">弘历(公元1711年-1799年),乾隆帝。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">俗乐十六歌词</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">其十六 十二月歌</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【清】李裕元</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">三五月光长十二,日维三十序维四。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">日日思君君不来,一年何日不红泪。</p><p class="ql-block">此诗,以“三五月光长十二”起兴,描绘了月圆之夜,月光如水,但心爱之人却未能如约而至的场景。诗人感叹日日思念,却日日失望,一年之中,无日不泪湿红笺。整首诗表达了深深的相思之苦。</p><p class="ql-block">李裕元,字漱梅,号芝陔,湖南湘阴人;晚清文人,曾任知县等职,以文学和书法著称。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">定风波</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五月十二日即事</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【清】龚自珍</p><p class="ql-block"> 十里榴花一色裙。三吴争赛楚灵均。吴舞传芭如楚舞。儿女。中流箫管正纷纷。</p><p class="ql-block"> 别有高楼人一个。独坐。背灯偷学制回文。许我幽寻凉月下。闲话。去年今日未逢君。</p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">词中描绘了端午前后的民间风情,十里榴花如火,人们争相赛龙舟。诗人独坐高楼,背灯偷学制回文,享受着这份难得的闲适。他感叹去年今日未逢君,而今却得幽寻凉月下,闲话往事。整首词充满了对生活的热爱和对友情的珍视。</span></p><p class="ql-block">龚自珍(公元1792年-1841年), 字璱人,号定庵,浙江仁和(今杭州)人;清代著名思想家、文学家和改良主义的先驱者。其诗歌多表现社会批判和人生感慨,风格独特,影响深远。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五月十二日悼同儿</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【清】许传霈</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 一</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">溯儿生与祖生同,欲以同名继祖风。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">谁料不同又同处,偏逢忌日化尘红。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 二</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">相随阿姆住家乡,赢得聪明话短长。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">无恙云山归梦里,当时岂竟弃爷娘。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 三</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">分离数月复杭州,浪打钱唐江上舟。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">一见森森寒玉立,风霜原不为儿愁。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 四</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">学字还须学读书,旅窗消遣日之馀。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">何期此意先窥透,朝晚课功不俟□。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 五</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">偶病谁知入肺肝,昏黄痰嗽梦难安。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">饥驱我到苕溪去,待得归来岁已残。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 六</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">气虚水肿费猜疑,起伏连番半载时。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">报道沈疴消去也,菰城何幸遇天医。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 七</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">嗟病能医命不能,经过重五病顿增。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">四朝粒绝连宵坐,哀此焰残竟灭灯。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 八</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">教人那得不情痴,临去伤心事事知。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">呼遍家人行不得,分明作别断肠时。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 九</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">平时嬉戏雅情多,抛别同侪没奈何。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">晓起堪怜小阿弟,犹从帐里问哥哥。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">其 十</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">转轮落劫义虚无,别结因缘父子呼。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">最是解人难解事,生于湖郡死于湖。</p><p class="ql-block">此组诗十首,回忆其子同儿的生平,表达了对亡子的深切怀念和无尽哀思。</p><p class="ql-block">许传霈,字子醴,浙江海宁人;晚清文人,以文学和书法著称。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">壬午五月十二日作</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">【清】夏曾佑</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">廿载光阴转瞬过,韶华空自愧蹉跎。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">昔年俦侣分离尽,近日文章慷慨多。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">暮雨孤檠寻旧梦,西风书剑怅关河。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">不堪往事重回首,叹息人生逐逝波。</p><p class="ql-block">诗人回忆往昔俦侣分离,近日文章虽多慷慨,但暮雨孤灯下寻觅旧梦,西风书剑中怅望关河,终觉不堪往事重提。</p><p class="ql-block">诗中,表达了对时光流逝的感慨和对人生无常的叹息。</p><p class="ql-block">夏曾佑(公元1863年-1924年), 字遂卿,号碎佛,浙江杭州人;清末民初的著名学者、诗人和翻译家,曾任礼部主事、京师大学堂总教习等职;对佛教文化有深入研究,其诗歌多表现人生感慨和哲理思考。</p><p class="ql-block">壬午年,公元1902年。</p>