五言律诗·怀旧·复兴篇

为堂文学

<p class="ql-block">   为 堂</p><p class="ql-block"> 燕试残碑血,</p><p class="ql-block"> 风腥絮花狂?</p><p class="ql-block"> 人去空楼塞,</p><p class="ql-block"> 磷侵旧径荒。</p><p class="ql-block"> 琴深通古德,</p><p class="ql-block"> 龙兴有余香。</p><p class="ql-block"> 天下盛衰责,</p><p class="ql-block"> 孤心圃众芳?</p> <p class="ql-block"> 《心圃记》</p><p class="ql-block"> 岁次丙午,夜凉如水。独坐空帷,四顾苍茫。</p><p class="ql-block">见残碑荒卧,絮花漫飞;叹旧径磷生,楼台闭塞。此非一家之遇,乃天下之秋也。</p><p class="ql-block">然,</p><p class="ql-block">琴声忽起于深宵,不悲不亢,直通古德;</p><p class="ql-block">龙气乍兴于大泽,非雾非烟,略带余香。</p><p class="ql-block">于是,</p><p class="ql-block">试身在场圃,痴心化春雨。</p><p class="ql-block">不问收获,只事耕耘。</p><p class="ql-block">期以众芳竞秀之日,以此孤心,告于天地曰:</p><p class="ql-block">“天下盛衰责,吾虽九死,其犹未悔。”</p><p class="ql-block">以此记之。为堂2026.6·24</p>