千里纵横万仞山,祖龙一脉出云端(咏秦岭律诗两首)

松间逸客

<p class="ql-block"> 《七律·咏秦岭》</p><p class="ql-block"> 松间逸客</p><p class="ql-block">千里纵横万仞山,祖龙一脉出云端。</p><p class="ql-block">分流南北九州润,俯仰乾坤四海宽。</p><p class="ql-block">汉阙唐宫湮宿雨,周风秦韵付危栏。</p><p class="ql-block">春秋兴废凭谁问?且看长安落日寒。</p> <p class="ql-block">   《五律·终南山》</p><p class="ql-block"> 松间逸客</p><p class="ql-block"> 秦峰倚碧霄,绝顶近仙樵。</p><p class="ql-block"> 云外钟声晚,松间月影摇。</p><p class="ql-block"> 风来千壑应,人去一灯寥。</p><p class="ql-block"> 欲问山中事,寒烟锁石桥。</p>