午阳极耀社稷 端风远播门庭

雨学思

<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">端午初心长赋</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">第一章 · 序:天中节令</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">岁逢丙午,律回南吕,节届端阳。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">斗指东南,阳气极盛;龙星正中,暑气如汤。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">此时也,苍穹若炉,大地如鼎,万物争荣,生机极矣。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">观夫人间景象:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">门悬艾虎,斩千载之阴邪;户插菖蒲,似利剑之出匣。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">稚子额书王字,雄黄酒烈,欲镇百毒;佳人腕系彩丝,命缕绵长,以求延寿。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">市井喧阗,角黍之香四溢;江皋鼓噪,龙舟之影如飞。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">然则繁华之下,谁解深意?</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一节之设,岂徒然哉?</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">盖以一时之风物,寄万古之悲欣;借一阳之极盛,照千古之幽暗。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">端午一专情,侧立悟初心。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">斯言,为全篇纲维。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">第二章 · 物:粽香溯源</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">若夫粽之为物,至微而至远,至俗而通神。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">其质也,白如君子之素心,洁如处子之初服。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">溯其本源:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">稻米生于南亩,吸风饮露,得土之精;箬叶采自深山,承霜受雪,得木之清。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">枣赤如丹心,藏于肺腑;豆青如碧血,嵌于肌肤。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">咸蛋黄之流脂,似落日之沉江;五花肉之醇厚,似大地之膏腴。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">裹以丝线,缠以柔情;煮以沸水,历以煎熬。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">火候到时,香气出矣——</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">透帘入户,穿时空而不息;沁脾入骨,动魂魄而无声。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">南北异俗,甜咸分途:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">北人嗜枣,甘之如饴,以此忆旧;南人喜肉,厚味浓醇,以此补劳。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">然究其根本,一也。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一米一叶,皆从泥土中来;一蒸一煮,皆向清凉中去。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">故曰:“粽有米宗香,脉蕴绵延长。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一粒之微, 可窥家国兴替;一缕之香,能通古今死生。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">剥粽如剥尘,层层尽是虚妄;食粽如食髓,念念皆是归真。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">第三章 · 魂:江声问屈</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">溯大江而上,烟波浩渺,云树苍苍。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">遥望郢都,故垒萧萧,唯余寒光。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">彼有大夫,名平字原。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">博闻强志,明于治乱,娴于辞令。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">入则与王图议国事,以出号令;出则接遇宾客,应对诸侯。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">纫秋兰以为佩,餐落英以为粮;扈江离与辟芷,纫芳菲于衣裳。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">奈何众女嫉余之蛾眉,谣诼谓余以善淫。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">信而见疑,忠而被谤,能无怨乎?</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">于是忧愁幽思,而作《离骚》。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">其文约,其辞微,其志洁,其行廉。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">上称帝喾,下道齐桓,中述汤武。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">明道德之广崇,治乱之条贯,靡不毕见。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">然举世皆浊,而我独清;众人皆醉,而我独醒。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">是以见放。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">行吟泽畔,颜色憔悴,形容枯槁。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">渔父见而问之:“子非三闾大夫欤?何故而至此?”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">屈原曰:“举世皆浊我独清,众人皆醉我独醒,是以见放。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">渔父曰:“圣人不凝滞于物,而能与世推移……”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">屈原曰:“吾闻之,新沐者必弹冠,新浴者必振衣。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">安能以身之察察,受物之汶汶者乎?</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">宁赴湘流,葬于江鱼之腹中。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">安能以皓皓之白,而蒙世俗之尘埃乎?”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">言讫,怀石遂投汨罗而死。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">江水无言,千载呜咽;青山不语,万古含悲。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">故曰:“屈子断然後,卫国表华章。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一死非轻,重于泰山;一念不灭,光照汗青。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">躯虽沉于江底,其魂已立于云端。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">自此,端午之水,不只是水,而是血,是泪,是千秋不化的忠魂之墨。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">第四章 · 势:龙舟竞渡</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">每至端阳,江上如沸,岸上如雷。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">画桡飞舞,彩帜飘扬;鼓声裂岸,吼声震天。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">千桨齐挥,劈波斩浪,似蛟龙之出水;百舟争流,逆流而上,若星驰于云衢。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">观夫舟子:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">裸裎鼓腹,肌肉如铁铸;目光如炬,神采似鹰扬。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一鼓作气,再鼓奋身,三鼓而魂与舟合。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">桨齐则舟疾,心齐则势成。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">此非独力之胜,乃众志之城也。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">溯其源流:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">昔者越王勾践,习水战以报吴仇,舟为铁骑;楚地遗民,悲忠魂之沉江,舟为灵筏。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一舟所系,岂止一村一姓之欢?</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">实乃一族一心之图腾。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">然今之人,多逐其形,而忘其神。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">只见锦标之彩,不见江底之骨;只闻喝彩之声,不闻太息之音。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">竞渡非为竞胜负,实为竞觉醒。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">逆流而上者,非水之让,乃志之坚;中流击楫者,非舟之疾,乃心之切。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">故曰:“蟹虾莫腾挪,潜于浊浪。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">世间多少趋炎附势之徒,如蟹虾横行,腾挪躲闪,只为苟全性命于乱世;唯有真丈夫,敢于直道而行,敢于逆水而进,以此身证此道。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">第五章 · 悟:侧立初心</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">当此万人空巷、鼓乐喧阗之际,有一人焉,侧立于人群之外,独立于柳岸之滨。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">不随众笑,不随众呼,不随众忙。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">众人所见者,龙舟之速;此人所见者,江水之流。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">众人所闻者,鼓声之躁;此人所闻者,风声之清。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">侧立者,非避世也,乃观世也。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">于热闹中见无常,于繁华处见荒凉,于传统里见传承。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">回望来路:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">儿时食粽,只知甜腻,不解其哀;少时观舟,只知胜负,不识其悲;</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">及至中年,历经沧桑,方知一粒红枣,乃是心头之血;方知一江冷水,乃是故国之殇。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">“侧立悟初心”。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">初心为何?</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">非关功名,非关利禄。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">乃是屈子之“虽九死其犹未悔”;乃是伍员之“目悬国门”;</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">乃是每一个中国人对这片土地的深沉眷恋。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">侧立久,则心定;心定久,则慧生。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">端午不止一个节日,它是一次民族记忆的集体唤醒,是一场跨越千年的灵魂对话。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><b style="font-size:20px;">第六章 · 归:禅韵玄关</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">若夫端午之极境,不在江上,不在口中,而在方寸之间。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">“粽有米宗香,脉蕴绵延长。”</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">此香非烟火之香,乃戒定真香。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">糯米之黏,喻众生之纠缠;箬叶之裹,喻烦恼之束缚。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">剥之、解之、食之,如同破参。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">“玄关”一窍,不在身外,亦不在身内。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">屈子沉渊,非是绝情,正是深情至极;世人竞渡,非是争胜,正是觉路之始。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">忠是戒,洁是定,悟是慧。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">屈子者,千古之大修行者也。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">“枣粽寄国殇”。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">一颗红枣,如一点灵光。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">投入白米之中,染白成红,如同烦恼入心,染净成染。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">然而,正是这一点红,提醒我们:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">纵使身处黑暗(箬叶之裹),亦要保持一颗赤心(红枣之丹)。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">禅韵绵延,如江水不息;玄关涵泳,如深渊莫测。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">此时,江声渐远,鼓声渐消。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">唯留清风明月,照见本来面目。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">原来,屈子未死,活在每一个不肯随波逐流的灵魂里;</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">原来,端午未远,在当下一念的清明之中。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">长赋诗话,至此归真。</span></p>