《浪淘沙慢》 宋:柳永 美篇……小而無内

小而无内

<p class="ql-block">梦覚透窗风一线,寒灯吹息。</p><p class="ql-block">那堪酒醒,又闻空階夜雨频滴。</p> <p class="ql-block">嗟因循,久作天涯客。</p><p class="ql-block">負佳人,几许盟言,便忍把,</p><p class="ql-block">从前欢会。</p> <p class="ql-block">陡顿翻成忧戚。</p><p class="ql-block">愁极,再三追思,洞房深处。</p> <p class="ql-block">几度飲散歌阑,香暖鸳鸯被。</p><p class="ql-block">岂暂时疏散,费伊心力。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">殢云尤雨,有万般千种,相怜相惜。</p><p class="ql-block">恰到了如今,天长漏水,無端</p><p class="ql-block">自家疏隔。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">知何时,却拥秦云泰?</p><p class="ql-block">愿低帏呢枕,轻轻细说与。,</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">江乡夜夜,数寒更思忆。</p> <p class="ql-block">简评:</p><p class="ql-block">《浪淘沙》,本來只是一个小调,有单调28字,有双调54字,有这两种。</p> <p class="ql-block">柳永,把它衍成这首135字的长篇巨制,以充分表現主人公的全部情思状态和心理过程。</p>