木子|每周诵读307‍《静坐》‍‍作者:林徽因

木子

<p class="ql-block">  愿能那般放缓步履,听风煮茶,静观朝升暮落,闲坐庭院看花。</p> <p class="ql-block">朗诵:木子</p> <p class="ql-block">《静坐》</p><p class="ql-block">作者:林徽因</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">冬有冬的来意,</p><p class="ql-block">寒冷像花,——</p><p class="ql-block">花有花香,冬有回忆一把。</p><p class="ql-block">一条枯枝影,青烟色的瘦细,</p><p class="ql-block">在午后的窗前拖过一笔画;</p><p class="ql-block">寒里日光淡了,渐斜……</p><p class="ql-block">就是那样地</p><p class="ql-block">像待客人说话</p><p class="ql-block">我在静沉中默啜着茶。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">【作品导读】</p><p class="ql-block"> 林徽因的《静坐》写于1936年11月,原载1937年1月31日《大公报文艺副刊》。这首诗诗句委婉柔丽,语言飘逸清新,韵律优美自然。</p><p class="ql-block"> 诗歌通过冬日午后、枯枝、青烟、斜阳等意象,勾勒出室内静谧氛围,让读者感受到宁静,仿佛静坐、啜茶、品味人生。</p><p class="ql-block"> 林徽因在诗中用“默啜着茶”一词,而非“品茶”、“喝茶”、“吃茶”或“抿茶”,显得若有所思,心潮涟漪,意味深长。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 有关信息和图片均来自网络。感谢您的浏览和惠听!</p>