倪郁<div deep="9"><br data-filtered="filtered">杯中妙趣自相娱,浅酌何妨意气舒。<br data-filtered="filtered">莫道狂酣迷客路,陶然梦醒醉如初。<br data-filtered="filtered">南岳山人原玉:<br data-filtered="filtered">论酒绝句<br data-filtered="filtered">南岳山人<br data-filtered="filtered">杀头犹敢再称孤,多少疯狂一点无。<br data-filtered="filtered">酒有德而人怀德,高阳市井醉穷途。<div><br data-filtered="filtered"></div><div>2026.06.15</div><div><br data-filtered="filtered"></div><div>自古酒入诗文,或抒豪情,或遣幽怀,酒中百态,亦是人间百态。南岳山人原作直陈酒可引人放纵,亦能映照人心德行,市井风尘、人生困顿,皆可付于一醉,立意醒世。余即兴相和,另抒浅酌之趣。以为酒本雅物,贵在有度,小饮可怡情畅意,自得其乐。纵有酣醉之时,亦能守本心、明前路,醉后清醒如故。两篇咏酒之作,一论酒之利弊,一写饮之雅怀,视角不同,旨趣相通,皆借杯中之物,感悟世情与心性,聊以寄怀。</div></div>