不死的,是秦腔……

Laotian

<p class="ql-block">文字:Laotian </p><p class="ql-block">图片:网络</p><p class="ql-block">美篇号:10307751</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">昨夜,《主角》戏落幕了</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">忆秦娥那滴泪珠还噙在眼眶</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">往事朦胧,半生沉浮</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">迟迟地,曲终则人难散场</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“他大舅他二舅都是他舅”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">分不清是吼还是唱</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">嘴里喷出火</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">喉咙嘶喊着黄土塬的粗犷</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">最初的她,或许除了放羊</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">压根就不懂演戏是个啥行当</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">陌生、胆怯、饥饿、渴望</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">圆瞪的眼,生就秦川的忍和倔强</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">烧火丫头亮相舞台</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">大山的骨血,能弯能直的脊梁</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">灶膛口走出的穆桂英</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">秦腔皇后,转身是一路悲怆</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">吹火的那一团团烈熖</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">是苟师死在台上点燃的烛光</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">主角,经历塌天般磨难</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宋师的生命付出了守护和遮挡</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">胡三元的鼓点,是节奏是戏魂</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">敲打中更关爱着“娃”的成长</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">花彩香,为离开舞台放声大哭</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">却一次次给“娃”温暖的胸膛</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">那场意外,刘红兵父子走了</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">再听不到喝彩与鼓掌</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">失声,是发泄中的沉默</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">爱和亲情,期待复活的力量</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">苦啊——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一开嗓,便荡气回肠</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">千年秦腔,吼透了时空</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">追光灯快闪着血泪和心伤</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">台上唱戏台下做自己</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">命运的几番和解与硬扛</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">问,谁是主角</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">你方唱罢我登场,不死的是秦腔……</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p>