不问归期

风月主人【当代诗仙】

<p class="ql-block">梧桐老,鸳鸯死,</p><p class="ql-block">守一世别离,等不问归期。</p> <p class="ql-block">曾以为,梧桐常青,鸳鸯长伴。</p><p class="ql-block">曾以为,一诺相许,便是岁岁年年。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">年少风月多温柔,</p><p class="ql-block">他许我余生相守,许我白首不离。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">可人间最残忍的,</p><p class="ql-block">是承诺太轻,岁月太重。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一朝离别,山水相隔。</p><p class="ql-block">从此鸿雁不返,音书断绝。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">我守着旧院梧桐,从葱茏等到枯老。</p><p class="ql-block">我望着池中鸳鸯,从成双等到孤亡。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">梧桐终老,</p><p class="ql-block">鸳鸯终死。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">原来世间圆满,皆是短暂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">我用尽余生漫漫时光,</p><p class="ql-block">守一场永不重逢的别离,</p><p class="ql-block">等一个、不问归期的人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">此生无望,此生无归。</p><p class="ql-block">只剩相思入骨,岁岁空悲。</p> <p class="ql-block">院中那棵老梧桐,是他们年少时亲手种下的。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">那年春光明媚,他白衣胜雪,她眉眼温婉。二人立在新抽枝芽的梧桐树下,指尖相扣,许诺余生岁岁相守,朝朝暮暮,共看人间风月。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">彼时池中的鸳鸯成双成对,浮水嬉戏,涟漪轻漾,恰似他们情意正浓,岁月温柔。人人都道,梧桐引凤,鸳鸯偕老,他们定会相守一生,岁岁年年不离分。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">可乱世无情,风月易碎。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一纸征兵令打破了小院安稳。临行前夜,他立于梧桐树下,紧紧抱着她,轻声许诺:“待我平定山河,即刻归乡,此后余生,再不分离。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她含泪点头,守着满院梧桐,守着一池鸳鸯,日日盼归。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">春去秋来,梧桐枝繁叶茂,落了一地又一地碎影。池中的鸳鸯换了一轮又一轮,唯独她的等待,从未停歇。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">起初,尚有书信寥寥,字里行间皆是惦念。后来,山海阻隔,音书断绝,杳无音讯。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">岁月最是无情,年年岁岁磨人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">数十年光阴匆匆而过。当年亭亭的梧桐,枝干斑驳苍老,落叶枯黄,再无半分青葱模样。池中相守多年的一对鸳鸯,终有一只孤寂死去,池水清冷,再无成双嬉闹。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">梧桐老,鸳鸯死。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">世间象征圆满的信物,尽数凋零。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她从青丝等到白发,从豆蔻等到垂暮。这一生,她未曾改嫁,未曾离院半步,守着这一方空荡荡的旧宅,守着年少时的诺言,守着一场遥遥无期的重逢。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">旁人劝她放下,劝她释然。可她早已把余生所有执念,都葬在了这棵梧桐树下。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他终究是没有归来。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">到最后,她不再盼信,不再望月,不再对着远方轻声呢喃他的名字。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这一世,她倾尽年华,守了一场彻头彻尾的别离。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">而那个远去的人,从此山河万里,不问归期,永不相逢。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">余生漫漫,只剩老梧枯影,冷池空庭,和她一生无解的相思。</p><p class="ql-block"><br></p>

梧桐

鸳鸯

余生

归期

相守

池中

不问

别离

梧桐树

风月