《竹韵诗词选》

宋金山

<p class="ql-block">《竹韵诗词选》</p><p class="ql-block">【题记】</p><p class="ql-block">夫竹,非花非草,介木石间。干挺而虚,心空而直,君子比德焉。居栖霞饮露,出凌云拂烟;经霜不改翠,处穷不失真</p><p class="ql-block">余辟“煮雪”栈于栖霞。窗外疏篁数亩,清风至,如鸣佩环。坐对此君,忽忽忘世。见世人多摹其形、夸其韵,衣冠谈笑,然叩怀,往往不识一节之义。援笔为歌:赞其骨,嘲其伪,感浮沉,叹本心。由竹及人,由人返己,始知名利如烟,清劲可久;浮华似梦,天真自安。裒为一编,题曰《知竹常乐》。非敢教世,聊以自娱</p><p class="ql-block">【壹】咏竹·颂风骨</p><p class="ql-block">七律·知竹常乐</p><p class="ql-block">疏竿立壑远嚣尘,抱节虚心自葆真</p><p class="ql-block">历雨经霜凝傲骨,栖烟伴月守清贫</p><p class="ql-block">几多俗客夸风雅,少有尘怀秉至仁</p><p class="ql-block">悟得此君闲趣在,抛开浮利乐天真</p><p class="ql-block">五绝·竹意</p><p class="ql-block">翠立烟溪畔,虚心不染尘</p><p class="ql-block">高标原自守,何必论旁人</p><p class="ql-block">五律·续咏知竹</p><p class="ql-block">幽篁藏野趣,淡泊远嚣纷</p><p class="ql-block">劲骨凝霜色,虚怀纳岫云</p><p class="ql-block">虚名抛俗态,素性契竹君</p><p class="ql-block">静坐观尘事,心安即是欣</p><p class="ql-block">【贰】讽俗·嗤附庸</p><p class="ql-block">鹧鸪天·讽俗慕竹</p><p class="ql-block">翠筱摇风拂水滨,疏竿持节自嶙峋</p><p class="ql-block">年年墨客题诗句,个个衣冠慕逸身</p><p class="ql-block">描雅韵,扮清真,附庸谈笑作高人</p><p class="ql-block">纵然满卷丹青墨,试问胸中节义存?</p><p class="ql-block">卜算子·竹叹</p><p class="ql-block">寒翠倚空山,傲骨凝清露</p><p class="ql-block">多少游人羡此君,挥笔题佳句</p><p class="ql-block">貌学竹风神,心被尘缘缚</p><p class="ql-block">除却虚名逐利忙,节义何曾具</p><p class="ql-block">【叁】感怀·叹浮华</p><p class="ql-block">浣溪沙·咏竹感怀</p><p class="ql-block">疏竹凌云抱素身,霜侵不改旧时真。萧萧立尽水边春。</p><p class="ql-block">满纸题诗夸逸韵,满堂沽雅饰闲身。平生几个守忠淳。</p><p class="ql-block">清平乐·咏竹感怀</p><p class="ql-block">烟梢凝翠,劲骨凌寒岁。</p><p class="ql-block">墨客争来摹竹意,尽把清高点缀。</p><p class="ql-block">浮华容易妆成,真心自古难明。</p><p class="ql-block">笑看趋风俗子,空夸一身冰清。</p><p class="ql-block">【肆】守真·悟竹乐</p><p class="ql-block">临江仙·知竹常乐</p><p class="ql-block">瘦竹疏烟临水,虚心静阅风尘。</p><p class="ql-block">闲观俗世扮高人。</p><p class="ql-block">虚名容易取,真性最难存。</p><p class="ql-block">守得一身清劲,随缘淡度晨昏。</p><p class="ql-block">安贫知竹自怡神。</p><p class="ql-block">抛开浮利扰,岁岁享天真。</p><p class="ql-block">【跋】</p><p class="ql-block">上咏青竹虚心劲骨,下慨世人徒慕风雅、鲜能守节。由咏而讽,由感而归静,终至知足常乐、守拙归真。文脉贯通,首尾呼应</p><p class="ql-block">【三绝句】</p><p class="ql-block">其一</p><p class="ql-block">阅尽篁风阅尽尘,浮华过眼不须嗔。</p><p class="ql-block">心同青竹无牵挂,守得清欢便是真。</p><p class="ql-block">其二</p><p class="ql-block">不必裁诗问竹尘,此君原是旧知音。</p><p class="ql-block">心同瘦影闲相照,一涧清风一壑云。</p><p class="ql-block">其三</p><p class="ql-block">君已裁诗入竹尘,我持霜节作清音。</p><p class="ql-block">隔溪何必通名姓,同是青山半片云。</p><p class="ql-block">【终章·采桑子】</p><p class="ql-block">一生清竹栖云壑,不恋浮春。独抱纯真,笑尽人间伪雅身。</p><p class="ql-block">疏怀阅世皆恬淡,心净无尘。知乐常新,守得清风岁。</p> <p class="ql-block">(取自网络帖子)</p>