一个美丽的地方:温州园博园!

美好明天

<p class="ql-block">岁寒馆前水潺潺,青藤垂壁自生烟。</p><p class="ql-block">石上蓝字凝古意,一脉清流漱玉寒。</p><p class="ql-block">红带轻围春未远,素地映天光欲燃。</p><p class="ql-block">不是山林偏爱处,却是城中桃源园。</p> <p class="ql-block">飞泉自落花间过,粉瓣浮波影半斜。</p><p class="ql-block">红绳不隔风与色,一池秋意落晴沙。</p><p class="ql-block">墨镜静卧光尘里,似听林梢鸟语哗。</p><p class="ql-block">谁言园博只宏阔?细处皆藏温州话。</p> <p class="ql-block">曲桥浮碧接云影,荷钱初破一池青。</p><p class="ql-block">竹影摇风亭自立,远山含黛入空明。</p><p class="ql-block">不须远赴江南路,此间已得画中形。</p><p class="ql-block">园博园里藏园博,半是人工半是灵。</p> <p class="ql-block">她立绿墙前,手扶栏杆笑未言。</p><p class="ql-block">光从顶落如碎金,叶隙间漏一寸暖。</p><p class="ql-block">身后钢骨托青翠,现代与古意并肩。</p><p class="ql-block">我亦驻足,忽觉自己也成了园中一株新芽。</p> <p class="ql-block">金字塔顶映晴空,树影婆娑拂衣轻。</p><p class="ql-block">她执一物立花畔,红绿相间似春醒。</p><p class="ql-block">玻璃与枝柯低语,风过处,光在跳、叶在听。</p><p class="ql-block">原来园博不是“看”的地方,是“长”进去的地方。</p> <p class="ql-block">环灯如月照人面,水边合影笑成团。</p><p class="ql-block">黄衣蓝衫深色影,光在发梢轻轻弹。</p><p class="ql-block">隧道不深,却把时光弯成一道弧——</p><p class="ql-block">我们站成园博园里,最暖的一帧慢镜头。</p> <p class="ql-block">我又来了,在隧道里,在光与水之间。</p><p class="ql-block">手扶栏杆,像扶着一段流动的岁月。</p><p class="ql-block">水面静,倒影真,人影与灯影不分彼此。</p><p class="ql-block">我走过她身旁,没说话,只把脚步放轻——</p><p class="ql-block">怕惊了这园中,最温柔的呼吸。</p> <p class="ql-block">水不动,光在动;人未语,影先应。</p><p class="ql-block">灯如星子垂壁落,隧道尽头微光生。</p><p class="ql-block">游客缓步成诗行,水边伫立即风景。</p><p class="ql-block">园博园的静,不是空,是蓄满回声的容器。</p> <p class="ql-block">小船泊在光里,木纹泛着旧日温润。</p><p class="ql-block">穹顶星河垂落,水面便浮起整片银河。</p><p class="ql-block">红绸缠舷,似一缕未拆封的江南梦。</p><p class="ql-block">若你乘它而行,不必问去处——</p><p class="ql-block">园博园,本就是归途。</p> <p class="ql-block">船行无声,星影在水里游成鱼。</p><p class="ql-block">隧道愈深,光愈柔;愈柔,愈见真。</p><p class="ql-block">尽头那缕微光,不是出口,是邀约:</p><p class="ql-block">再往里走一走,园博园,还藏了半卷未展的画。</p> <p class="ql-block">阳光穿过玻璃顶,跌在叶上,碎成金箔。</p><p class="ql-block">她穿棕衣立花间,像一株会微笑的兰草。</p><p class="ql-block">阶前粉云浮动,身后绿浪翻涌。</p><p class="ql-block">我蹲下,看一株新芽顶开旧叶——</p><p class="ql-block">原来园博园,是植物在长,也是人在长。</p> <p class="ql-block">穹顶如翼,托起整片热带晴空。</p><p class="ql-block">棕榈伸展,兰影婆娑,楼梯盘旋如藤。</p><p class="ql-block">游客拾级而上,不是登高,是潜入绿意深处。</p><p class="ql-block">这里没有“外面”,只有层层叠叠的生机,</p><p class="ql-block">一阶一世界,一步一园博。</p> <p class="ql-block">小径蜿蜒,引人入林;玻璃几何,接引天光。</p><p class="ql-block">树桩静卧如古印,苔痕暗记岁月长。</p><p class="ql-block">我沿径缓行,忽见蝶停于蕨叶尖——</p><p class="ql-block">谁不认得园博园,却在这里,是我的故乡。</p> <p class="ql-block">三角穹顶落晴光,万木争高不争响。</p><p class="ql-block">树影在地铺成画,风过时,叶脉都发亮。</p><p class="ql-block">我仰头,看光在玻璃上写一首无字诗——</p><p class="ql-block">园博园最妙的题跋,原是天空亲手落款。</p> <p class="ql-block">她又在花间了,笑比兰香更清。</p><p class="ql-block">棕衣浅裤,立于光影交界处,</p><p class="ql-block">像一句温软的温州话,不疾不徐,却直抵心间。</p><p class="ql-block">我悄悄拍下她侧影,却知真正入镜的——</p><p class="ql-block">是那束穿过玻璃、停在她肩头的光。</p> <p class="ql-block">藤门拱起,兰彩纷披,</p><p class="ql-block">芳香园”三字未语,风已先递来清气。草色如洗,光斑跃动,我走过拱门,仿佛掀开一页带露的册页——园博园的美,从来不是铺陈,而是轻启。</p> <p class="ql-block">石生兰,兰抱石,白紫相依不争春。光落岩隙,蕨影微颤,</p><p class="ql-block">自然与匠心,在此低语成双。</p><p class="ql-block">我俯身细看,忽觉那石上水痕,</p><p class="ql-block">也像温州人写在时光里的,一行湿润的批注。</p> <p class="ql-block">池清见底,石卧如卧云,</p><p class="ql-block">二人临水,不言亦知景深。</p><p class="ql-block">山在远,楼在近,树影横斜写一行宋词。</p><p class="ql-block">园博园的妙处,正在这远近之间——</p><p class="ql-block">推窗见山,出门入园,一步即江南。</p> <p class="ql-block">木桥横水,金属栏映天光,</p><p class="ql-block">树影浓处,现代建筑静立如砚。</p><p class="ql-block">青山作屏,碧水为墨,</p><p class="ql-block">园博园不画山水,只把山水,养在日常里。</p> <p class="ql-block">“芳香园”标牌立风中,</p><p class="ql-block">灌木齐整,如待检阅的绿衣少年。</p><p class="ql-block">树干裹绿衣,是护,也是礼;</p><p class="ql-block">玻璃幕墙映云影,是界,也是桥。</p><p class="ql-block">我驻足,忽闻风里一缕桂香——</p><p class="ql-block">原来园博园,连空气,都带着温州的呼吸。</p> <p class="ql-block">“雁栖山水”四字蓝光微漾,</p><p class="ql-block">木构如山势起伏,光似水波流淌。</p><p class="ql-block">窗外青山叠翠,窗内人影熙攘,</p><p class="ql-block">我伸手轻触那发光的线条——</p><p class="ql-block">它不烫,却让我心头一热:</p><p class="ql-block">这园子,真把山水,养进了城里人掌心。</p> <p class="ql-block">平阳街坊千年事,非遗万象入灯前。</p><p class="ql-block">模型飞檐翘角,展柜衣袂生风,</p><p class="ql-block">标语悬在半空,像一句未落笔的诺言。</p><p class="ql-block">我站在“一街千年”下,忽然懂了:</p><p class="ql-block">园博园不是终点,是温州人,把根扎得更深的起点。</p><p class="ql-block">——一个美丽的地方:温州园博园!</p>