<p class="ql-block">读诗经邶风赏《泉水》</p><p class="ql-block">宋平</p><p class="ql-block">清泉汩汩入淇流,念卫思乡日日愁。</p><p class="ql-block">饯别长亭辞弟妹,寻踪远道觅良俦。</p><p class="ql-block">山川阻隔心犹寄,岁月迁延意未休。</p><p class="ql-block">聊借出游消郁结,幽怀脉脉对沧洲。</p><p class="ql-block">附原文</p><p class="ql-block">毖彼泉水,亦流于淇。</p><p class="ql-block">有怀于卫,靡日不思。</p><p class="ql-block">娈彼诸姬,聊与之谋。</p><p class="ql-block">出宿于泲,饮饯于祢。</p><p class="ql-block">女子有行,远父母兄弟。</p><p class="ql-block">问我诸姑,遂及伯姊。</p><p class="ql-block">出宿于干,饮饯于言。</p><p class="ql-block">载脂载舝,还车言迈。</p><p class="ql-block">遄臻于卫,不瑕有害?</p><p class="ql-block">我思肥泉,兹之永叹。</p><p class="ql-block">思须与漕,我心悠悠。</p><p class="ql-block">驾言出游,以写我忧。</p><p class="ql-block">简释</p><p class="ql-block">此诗是远嫁女子思念故土、归念亲人之作。诗人见泉水奔流触发起思乡之情,追忆出嫁时亲友饯行的场景,惦念家中姑姊。她盼能早日重返卫国,却又顾虑重重。满心愁绪无处排解,只得驾车出游,借漫步消解绵长的乡愁,情思婉转凄切。</p>