<p class="ql-block">山峦叠叠写苍茫,玉米田田铺碧光。</p><p class="ql-block">石骨嶙峋藏岁月,云衣舒卷养心肠。</p><p class="ql-block">绿树不争峰顶势,白云偏爱岭头凉。</p><p class="ql-block">偶有飞鸟掠空过,衔走半山斜照长。</p> <p class="ql-block">玉米抽穗正浓时,山色青青入画迟。</p><p class="ql-block">风过千重浪,云浮万叠峰。</p><p class="ql-block">雁荡未须寻远岫,田垄已见接苍穹。</p><p class="ql-block">穗垂如揖,山静如禅,一脉苍茫共此中。</p> <p class="ql-block">木栈悬于翠微间,扶栏忽觉身在天。</p><p class="ql-block">山骨嶙峋撑云起,溪声潺湲绕石眠。</p><p class="ql-block">檐角微翘处,几间小铺藏旧梦;</p><p class="ql-block">云影徘徊时,半岭松风拂衣前。</p><p class="ql-block">我亦停步,不为登高,只为听山与溪的私语。</p> <p class="ql-block">铁索横空一线轻,人立桥心似浮萍。</p><p class="ql-block">山林深碧扑衣冷,日影斜穿叶隙明。</p><p class="ql-block">帽檐压低,遮不住山光入眼;</p><p class="ql-block">口罩微掩,掩不住心随云行。</p><p class="ql-block">这桥不渡千军万马,只渡一瞬的静、一瞥的远。</p> <p class="ql-block">木桥横水不争高,山影沉沉落肩腰。</p><p class="ql-block">峰如墨染青未了,屋似苔生古自娇。</p><p class="ql-block">檐下炊烟尚未起,阶前石色已含潮。</p><p class="ql-block">谁家旧筑藏幽处?不问名山,自有清寥。</p> <p class="ql-block">峰插云霄势未休,岩纹如篆刻春秋。</p><p class="ql-block">顶上青痕稀似发,风前枝影动如流。</p><p class="ql-block">天蓝得让人想躺下,云白得让人想伸手。</p><p class="ql-block">我站成山下一棵树——不言,却已听懂它的陡峭与温柔。</p> <p class="ql-block">夕阳熔金时,山色忽转暖。</p><p class="ql-block">右岭青黛如旧,左峰橙红似燃。</p><p class="ql-block">草低处,有影三两,</p><p class="ql-block">风过时,有香一缕——</p><p class="ql-block">不是花,是山在暮色里,轻轻吐纳的余温。</p> <p class="ql-block">白屋临山立,窗如镜,照见云来云去;</p><p class="ql-block">树影摇窗绿,风似笔,写满光暗浮沉。</p><p class="ql-block">现代的玻璃,映着古老的山峦;</p><p class="ql-block">静默的阳台,盛着流动的云烟。</p><p class="ql-block">新与旧,在此不争不扰,只共一山清气。</p> <p class="ql-block">崖下人影小如豆,</p><p class="ql-block">却走得慢,笑得轻,停得久。</p><p class="ql-block">山不催,云不赶,</p><p class="ql-block">连风都绕着人影,轻轻打个旋儿再走。</p><p class="ql-block">原来雁荡最慷慨的馈赠,</p><p class="ql-block">不是奇景,而是——</p><p class="ql-block">让人敢在壮阔面前,做回一个自在的自己。</p> <p class="ql-block">牌坊立处,红旗猎猎,</p><p class="ql-block">不是喧哗,是静默的铭记。</p><p class="ql-block">“雁荡山烈士墓”五字沉如山石,</p><p class="ql-block">而门内石阶幽幽,绿树深深,</p><p class="ql-block">仿佛山也低头,云也驻足,</p><p class="ql-block">只为护住这一方肃穆的呼吸。</p> <p class="ql-block">山色斑斓非染就,层岩叠叠自天工。</p><p class="ql-block">绿树是山的呼吸,白云是峰的留白。</p><p class="ql-block">远望如画,近观如史,</p><p class="ql-block">每一道褶皱里,都藏着风雨与光阴的密语。</p><p class="ql-block">我站在此处,不为征服,只为被它——</p><p class="ql-block">轻轻认出。</p> <p class="ql-block">白塔刺天,金文灼灼,</p><p class="ql-block">碑前无香火,自有山风拂面如礼。</p><p class="ql-block">广场开阔,山影低垂,</p><p class="ql-block">摩托静停,卡车默立——</p><p class="ql-block">连钢铁也懂得,在雁荡面前,</p><p class="ql-block">须卸下喧嚣,换一身清寂。</p> <p class="ql-block">“三折瀑景区”牌下,人影三两。</p><p class="ql-block">有人调焦,有人低语,有人只站着,</p><p class="ql-block">看云影如何一寸寸漫过山脊。</p><p class="ql-block">山不因人来而高,不因人去而低,</p><p class="ql-block">它只是站在那里,</p><p class="ql-block">把千年的陡峭,酿成一瞬的清凉。</p> <p class="ql-block">崖壁刻字红如焰,</p><p class="ql-block">不是题名,是山在说话。</p><p class="ql-block">绿树攀援而上,不争高,只作注;</p><p class="ql-block">我仰首读它,读到的不是字,</p><p class="ql-block">是雁荡用岩石写就的、最倔强的一行诗。</p> <p class="ql-block">崖下有人家,瓦色微青,门扉半掩。</p><p class="ql-block">石墙爬满岁月,檐角挑着流云。</p><p class="ql-block">行人缓步,不似赶路,倒像归家;</p><p class="ql-block">树影斜斜,不似遮阳,倒像引路。</p><p class="ql-block">雁荡之深,原不在千仞,而在这一砖一瓦、一树一影的从容。</p> <p class="ql-block">峰影如剪,天光如洗,</p>
<p class="ql-block">树影是山的边框,云影是峰的留白。</p>
<p class="ql-block">我站成剪影里最淡的一笔,</p>
<p class="ql-block">不为入画,只为确认:</p>
<p class="ql-block">这山有多高,心就有多轻。</p> <p class="ql-block">小径如</p> <p class="ql-block">三峰并立,不争高下,</p>
<p class="ql-block">只把绿意,铺成同一片春天。</p>
<p class="ql-block">云来同披,风过共响,</p>
<p class="ql-block">雁荡的壮美,从来不是孤峰独啸,</p>
<p class="ql-block">而是群山低语,万籁和鸣。</p> <p class="ql-block">山脚立一牌,蓝底白字,静默如初。</p><p class="ql-block">它不劝人登高,只提醒:</p><p class="ql-block">此间壮阔,须缓步,须仰首,须屏息。</p><p class="ql-block">树影婆娑,山风低语,</p><p class="ql-block">原来最深的警示,是教人重新学会——</p><p class="ql-block">如何看山,如何听风,如何与巍峨共处而不失谦卑。</p> <p class="ql-block">山不言高,自以嶙峋为骨;</p><p class="ql-block">云不争白,偏以舒卷为裳。</p><p class="ql-block">光在岩隙间踱步,影在苔痕里安眠。</p><p class="ql-block">我走过,未带一纸诗稿,</p><p class="ql-block">却把整座雁荡,悄悄装进了衣袋。</p> <p class="ql-block">峰顶平阔,如摊开的素笺;</p>
<p class="ql-block">云影游移,似未落笔的墨痕。</p>
<p class="ql-block">偶见游人小如芥子,</p>
<p class="ql-block">却把整座山,走成了自己的行囊。</p>
<p class="ql-block">雁荡从不拒绝登临,</p>
<p class="ql-block">它只悄悄把人,</p>
<p class="ql-block">变成山的一部分。</p> <p class="ql-block">林深不知处,山自列成行。</p><p class="ql-block">高者擎天,低者抱涧,</p><p class="ql-block">叶叠千层绿,云浮几缕光。</p><p class="ql-block">偶有松针坠地,轻如一声山叹;</p><p class="ql-block">忽见飞瀑隐现,远似半幅素绢。</p><p class="ql-block">雁荡之灵,不在奇峰独耸,而在万木低语、千岩同呼吸。</p> <p class="ql-block">大树横枝,半遮山面;</p><p class="ql-block">瓦光微闪,暗藏人间。</p><p class="ql-block">山是背景,屋是注脚,</p><p class="ql-block">而那棵老树,才是雁荡悄悄递来的——</p><p class="ql-block">一封未拆的、青翠的信。</p> <p class="ql-block">陡处见真骨,绿处见生机。</p><p class="ql-block">树是山的呼吸,云是峰的衣裾。</p><p class="ql-block">山脚几株老树伸着臂膀,</p><p class="ql-block">像在等一个迟到的春天,</p><p class="ql-block">也像在等一个读懂它沉默的人。</p> <p class="ql-block">崖立如碑,苔痕是字。</p><p class="ql-block">绿树为墨,云影为纸。</p><p class="ql-block">阳光斜来,明暗作笔,</p><p class="ql-block">写一行无题诗,题在风里,刻在石上,读在过客眉间。</p> <p class="ql-block">山脚粉花悄然开,</p>
<p class="ql-block">不争峰高,不羡云白,</p>
<p class="ql-block">只把柔美,种在雄浑的根部。</p>
<p class="ql-block">原来最壮的山,也懂得——</p>
<p class="ql-block">让一朵花,在它脚边,轻轻呼吸。</p> <p class="ql-block">石碑无言,字字生风。</p><p class="ql-block">“雄峙士之风光第一流”,</p><p class="ql-block">不是夸山,是赞人;</p><p class="ql-block">不是写景,是立心。</p><p class="ql-block">六五年青云日题,墨未干,气犹存——</p><p class="ql-block">雁荡的魂,从来不在峰巅,而在刻刀起落之间,在人心回响之处。</p> <p class="ql-block">峰顶石柱如天工雕就,</p>
<p class="ql-block">不似人工,胜似天成。</p>
<p class="ql-block">绿树环抱,云影徘徊,</p>
<p class="ql-block">它不说话,却把整座雁荡的魂,</p>
<p class="ql-block">站成了一个句点,也站成了一个问号。</p>