汉服姐妹学弹古筝

船长

<p class="ql-block">摄影: 船长</p><p class="ql-block">出镜: 姐妹</p><p class="ql-block">美篇号:1991214</p> <p class="ql-block">光柔不争晨与暮,筝声先暖小庭隅。</p><p class="ql-block">她着蓝白似初雪,我披绯红若朝旭。</p><p class="ql-block">雁柱微移调旧韵,指尖轻叩唤新曲。</p><p class="ql-block">不须言语相问答,弦上已知意如许。</p> <p class="ql-block">汉筝本自秦地起,千载清音未染尘。</p><p class="ql-block">二十一弦皆有寄,五声落处即归人。</p><p class="ql-block">面板温润承岁月,岳山静立守晨昏。</p><p class="ql-block">莫道丝弦易断续,心若同频自成伦。</p> <p class="ql-block">红袍绣凤衔云去,蓝衣染釉似青天。</p><p class="ql-block">一盏灯笼垂影细,半窗墨字立风前。</p><p class="ql-block">她按宫商我调羽,指间流转是流年。</p><p class="ql-block">不是隔屏听旧调,是把今朝谱成篇。</p> <p class="ql-block">战国弦初五,秦时已满堂。</p><p class="ql-block">隋唐添十三,今朝廿一光。</p><p class="ql-block">非遗名录载乡音,山东调里有河阳。</p><p class="ql-block">指尖未老筝犹在,弹到深时月满廊。</p> <p class="ql-block">并肩不为争高下,同拨一弦即同乡。</p><p class="ql-block">她眉低垂听雁柱,我腕轻抬送流光。</p><p class="ql-block">窗外车马如潮过,窗内五音自悠长。</p><p class="ql-block">莫问今夕是何世,筝声起处即汉唐。</p> <p class="ql-block">她抚弦时风停步,我运指处露生香。</p> <p class="ql-block">红袍未掩青瓷色,蓝釉偏融绛色光。</p> <p class="ql-block">灯影摇摇书字瘦,筝声细细入云凉。</p> <p class="ql-block">不是双人奏一曲,是两股清流共一江。</p> <p class="ql-block">青花釉里藏山色,绛色裙边曳晚霞。</p> <p class="ql-block">指落如雨弦生浪,音起似风袖生花。</p> <p class="ql-block">窗上墨痕非静物,是未写完的牵挂。</p> <p class="ql-block">一曲《渔舟唱晚》后,余韵还绕旧篱笆。</p> <p class="ql-block">红衣不燥蓝衣静,同抚冰弦各不同。</p> <p class="ql-block">她取刚劲千钧力,我收婉转一缕风。</p> <p class="ql-block">雁柱移处星可数,岳山立处月偏浓。</p> <p class="ql-block">莫道古调难近世,今人指下即古踪。</p>