<p class="ql-block">读诗经赏《相鼠》</p><p class="ql-block">宋平</p><p class="ql-block">相鼠犹存皮齿姿,世人无礼竟安之。</p><p class="ql-block">身违厚重情难定,迹在轻狂志不持。</p><p class="ql-block">末路残妆忻白发,浮生孤节负清时。</p><p class="ql-block">风篇厉训垂千古,永作尘寰警戒辞。</p><p class="ql-block"> 附原文</p><p class="ql-block"> 诗经·鄘风·相鼠</p><p class="ql-block"> 相鼠有皮,人而无仪!</p><p class="ql-block">人而无仪,不死何为?</p><p class="ql-block">相鼠有齿,人而无止!</p><p class="ql-block">人而无止,不死何俟?</p><p class="ql-block">相鼠有体,人而无礼!</p><p class="ql-block">人而无礼,胡不遄死?</p><p class="ql-block">简释</p><p class="ql-block">此诗借鼠讽人,斥无礼无仪、寡廉鲜耻之辈。立身不修德行,出言缺少谦和,枉活尘世。取《相鼠》讽世深意,以雅言明礼法道义,传古训以警世人。</p>