行路难

王笑之

<p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">行路难</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">王笑之</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">噫吁嚱!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人生之道难于山,世途万里多险关!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">少年提剑辞故里,自谓胸中有青天。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">欲渡沧海逐风浪,欲上高楼摘星寒。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">岂知尘世风波恶,一步一折一长叹。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">有大道,铺金玉,车马如龙酒如泉;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">有小道,泥泞滑,寒衣破履行荒烟。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">富贵之门多权势,贫寒之子少机缘。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">朱门歌舞连夜起,巷陌饥声彻晓天。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">呜呼!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">行路难!行路难!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">多歧路,今安前?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">有时狂风摧劲草,千帆折尽江海间;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">有时乌云遮白日,群山不见失峰巅。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">小人笑里藏锋刃,故友转身成陌颜。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">昨日推杯称兄弟,今日隔岸冷相看。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">世有利道,万人争渡;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">世有名道,白骨成山。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">有人折腰求权贵,低眉忍辱换杯盘;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">有人守志甘清苦,独对寒灯写残篇。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">朝行商海波涛恶,暮入官门虎狼环。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一句直言招祸患,半生沉默保平安。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">世情薄似秋江水,人面浮如晓雾烟。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">君不见:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">多少英雄埋草莽,多少白发困尘寰!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">昔年壮志凌云客,后来沦落鬓毛斑。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">黄金散尽亲朋远,病卧空床无人怜。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">然则人生真无路?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">非也!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">纵使千山皆风雪,亦当踏破万重关。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">世途纵有奸邪在,胸中尚可存青莲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宁为寒松立绝壁,不作藤萝附大椽。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">纵无人识凌云志,也要孤身向远川。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">待到长风吹海日,拨云终见万里天。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">回首半生行路处,不过悲欢一瞬间。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">功名利禄皆尘土,唯有初心最可怜。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">噫吁嚱!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人生之道难于山,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">却仍有人,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">披风戴月,踏雪向前!</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">诗评:</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">这篇《行路难》,明显借用了李白《蜀道难》的结构与气势,但核心已经从“蜀道之险”,转化为“人生之险”。它真正写的,不是山川道路,而是人在现实社会中的艰难行走。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">全篇最大的特点,是“以道喻世”。诗中把:</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">权力</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">金钱</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">阶层</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">官场</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">商海</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">人情</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">理想</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">生存</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">都化作了不同的“路”。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“有大道,铺金玉”“有小道,泥泞滑”,一句便写尽现实世界资源与命运的不平衡。而“昨日推杯称兄弟,今日隔岸冷相看”,则把人情冷暖写得极具现实感。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">诗中最有力量的地方,在于它并非一味悲观。前半篇极写世途险恶、人心炎凉,后半篇却忽然转入:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“然则人生真无路?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">非也!”</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">这一转,颇有古典文章“顿挫翻腾”之势。仿佛人在绝境中,忽然重新点燃精神。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">尤其:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“宁为寒松立绝壁,不作藤萝附大椽。” 最具风骨。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">它写出一种中国传统文人精神:即使身处险恶现实,也不愿彻底依附权势而活。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">结尾:</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> “却仍有人,披风戴月,踏雪向前!”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">则成为全诗精神核心。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">因为人生真正可贵之处,并不是“道路平坦”,而是明知艰难,仍不肯停步。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">整篇风格兼具:</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">李白的纵横气势</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">杜甫的现实沉痛</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">与古代游侠式的孤傲精神</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">读之有苍凉感,也有一种逆风而行的力量。</span></p>