<p class="ql-block"><b>丙午小满闲吟</b></p><p class="ql-block"> 文/赵化鲁</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">麦子簇拥着远山,野花</p><p class="ql-block">把一座宅第的兴亡盛衰看饱</p><p class="ql-block">瓜瓞连绵,山亘古,麦生生不息</p><p class="ql-block">春离去,以夏花的绚烂作别</p><p class="ql-block">天晴好,只在风雨过后乍显</p><p class="ql-block">蜀葵高挑,在庭院外空地挺拔</p><p class="ql-block">一泓碧潭藏山坳,无名草蔓</p><p class="ql-block">蛮不讲理地,从墙角罅隙钻出</p><p class="ql-block">大悲,大喜,怎敌一晌清欢</p><p class="ql-block">偷闲半日,浮生如也,小满何如</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">20260521(小满节气)午时</p> <p class="ql-block">天晴好,也无风雨也无晴</p> <p class="ql-block">麦子,我的亲人</p> <p class="ql-block">花开,心开,颜开</p> <p class="ql-block">你没有来,桃儿杏儿来了</p><p class="ql-block">柿子核桃来了,不见你归来</p><p class="ql-block">望母楼守望了四百多年</p><p class="ql-block">顾园透过麦浪,向东南远眺</p><p class="ql-block">讲学处旧址,独守者何人</p><p class="ql-block">漂泊无依,是谁的不羁幽魂</p><p class="ql-block">顾绛,三顾绛山,亭林安在</p><p class="ql-block">绛浍菟裘,无解者自无忧</p><p class="ql-block">天下兴亡之兴,乃泛黄之杏么</p><p class="ql-block">匹夫之贱,匹夫不可夺志也</p><p class="ql-block">江湖夜雨十年,桃李春风一杯</p><p class="ql-block"><b>—豆木轩主人《贡院桃李待君顾》</b></p> <p class="ql-block">云一般的心事</p> <p class="ql-block">平平淡淡才是真</p> <p class="ql-block">人间最美是小满</p> <p class="ql-block">行走山水田园</p> <p class="ql-block">爱在草木乡野</p> <p class="ql-block">从一座古老的楼</p><p class="ql-block">到另一座更古老的楼</p><p class="ql-block">四百多年的牌楼,村门楼</p><p class="ql-block">说不清年岁了,古赵庄</p><p class="ql-block">望母楼,汾河东岸姥姥家</p><p class="ql-block">穿过新雨,路过叶,转过花</p><p class="ql-block">云彩下麦田,抽穗的庄稼</p><p class="ql-block">在后土圣母庙前,顶礼膜拜</p><p class="ql-block">奉一册书,传几页刊</p><p class="ql-block">春夏之交情,父老乡亲代收吧</p><p class="ql-block"><b>——豆木轩主人《三月之晦纪行》</b></p> <p class="ql-block">仁者乐山</p> <p class="ql-block">草儿顽强</p> <p class="ql-block">从一片云端走来</p><p class="ql-block">从一朵花间走来</p><p class="ql-block">从一束果丛走来</p><p class="ql-block">从一墙地锦上走来</p><p class="ql-block">你穿越文字,跋山涉水</p><p class="ql-block">从我心头,悄然走来</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">——豆木轩主人《2026·初夏》</p> <p class="ql-block">感时花溅泪</p> <p class="ql-block">恨别鸟惊心</p> <p class="ql-block">静水流深</p> <p class="ql-block">心静则福</p> <p class="ql-block">在青山之上,在花瓣之上</p><p class="ql-block">在断壁残垣边攀援</p><p class="ql-block">在喧闹和寂静中偷得清欢</p><p class="ql-block">浮生若梦,人生如寄</p><p class="ql-block">你看我,繁花似锦</p><p class="ql-block">我视你,绿草如茵</p><p class="ql-block">相看两不厌,春对夏说</p><p class="ql-block">和者景明如明镜,夏告诉春</p><p class="ql-block">心平处,处变化而鱼不惊</p><p class="ql-block"><b>——豆木轩主人《五二O所遇》</b></p> <p class="ql-block">事缓则圆</p> <p class="ql-block">人缓则安</p> <p class="ql-block">每个寻常日子,都</p><p class="ql-block">惊心动魄,宛如那场劫难</p><p class="ql-block">遥远成风烟俱净,你</p><p class="ql-block">劫后余生,你自在枯荣</p><p class="ql-block">提笔,生离死别,血雨腥风</p><p class="ql-block">终稿,骤雨初歇,云淡风轻</p><p class="ql-block">把所有遇见,珍重</p><p class="ql-block">任所有远行,无忧</p><p class="ql-block">选择某个爱的理由吧</p><p class="ql-block">让静好岁月,脱俗,峥嵘</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> ——豆木轩主人《5.12吾要爱》</b></p> <p class="ql-block">你在,他在,只是我们之间,隔着爱或不爱</p> <p class="ql-block">见最想见的人</p><p class="ql-block">听最喜欢听的话</p><p class="ql-block">和最值得交往者相处</p><p class="ql-block">母亲告诉我,娃</p><p class="ql-block">其实吧,反之亦然</p><p class="ql-block">生活,原本就是这样</p><p class="ql-block"><b>——豆木轩主人《明天母亲节》</b></p> <p class="ql-block">并非谁都能得到尊重</p><p class="ql-block">不知道,不懂得,甚至不会</p><p class="ql-block">爱惜自己好了,乐曲中</p><p class="ql-block">乐动,乐在其中,看花看草</p><p class="ql-block">看一只鸟飞去,忽又折回</p><p class="ql-block">口若悬河者,似乎啥也没说</p><p class="ql-block"><b>豆木轩主人《20260507尊重之外》</b></p> <p class="ql-block"><b>那只蛙,那口井</b></p><p class="ql-block">——从一篇二模考试作文题写起</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">文/赵化鲁</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 近读警句,曰:人到中年,要学尊重那只蛙,以及他的井。玩味良久,甚得吾心。偶见二模作文题,言及“井蛙不可语海”云云,于是有话要说。</p><p class="ql-block"> 井底之蛙,坐井观天,历来不遭人待见。庄子以其“拘于虚也”而讥之,固无不可。年少时,对井蛙多有不敬,倘遇井蛙之见,每每不屑。井蛙坏就坏在那口井。然井口有限,限制了视野,观天之志,困于小小的圆,其奈蛙何?</p><p class="ql-block"> 及长,阅读,读书,阅山,阅水,阅人。人海茫茫,学海无涯,蓦然回首,又见那只可爱的青蛙。井蛙真的一无是处么,难道井底之蛙活该值得唾弃吗?莫名地,我想为那只蛙鸣不平了。</p><p class="ql-block"> 吾生也有涯而学无涯。龟兔赛跑,龟获嘉许,蛙困井底,何罪之有?井既然存在了,蛙就不必怨天尤人。抬头望天,是蛙下意识也好,本能也罢,所见有限,情有可原,不可过度诋毁。不但不应笑话,而且还要理解,要尊重。</p><p class="ql-block"> 对的,要尊重。</p><p class="ql-block"> 尊重那只蛙,就等于尊重我们自己。某日,某场合,遇某人。此君论居为邻,论见属常,论交亦多。但言语间,只闻大话诳论满口,不觉中与之争锋。觥筹交错,折冲樽俎,逞口舌之快,略尽一时之兴。事毕,懊悔,何必如此?他强由他强 ,清风拂山冈 ;他横任他横,明月照大江。争强好胜,于事无补,徒耗心神。如果缄口不言,夫唯不争,则其孰能与之争?</p><p class="ql-block"> 再说那口井。每个人都有自己的一口井。井底之蛙,天井中人。井口毕竟有限,天下岂能无蛙?你的井是拘限,他的海何尝不是?海鲜对内陆是名贵珍品,山珍于海角亦称得上奇珍异宝。世人笑我太疯癫,我笑他人看不穿,理固宜然。</p><p class="ql-block"> 听太多了冲出藩篱,克服拘限;我只想说,尊重那只蛙,以及他的井。</p><p class="ql-block"> 笑人者终被人笑,笑话别人的人,想不到有一天也会成为别人的笑话。最近与某老者弈,其或指鹿为马,或偷梁换柱,或信口雌黄,或无中生有,或睁着眼睛说瞎话……其言其行,无所不用其极,可谓刷新了我半世认知,颠覆我毕生三观,怒不可遏间,耳畔响起一声尊重,顿然醍醐灌顶。</p><p class="ql-block"> 古稀翁媪,忘却年龄与吾等小可娱乐游戏,实属不易。其健忘,其昏聩,其弄些小把戏,尽可付之一笑,何必较真?诗圣云:堂前扑枣任西邻,无食无儿一妇人……其人民性学不到,还作什么诗,还论什么文?</p><p class="ql-block"> 学会尊重那只蛙,以及他的那口井,是成熟的肇始,是自省的发端。我们都在井中,我们都属于蛙,或者被看作蛙。尊重他或他们,也是一种自尊。人必自尊而后人尊之,无自知自明,则自取其辱。</p><p class="ql-block"> 人到中年,学会尊重那只蛙,以及他的那口井。余生有余,与君偕行。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">2026.5.7 午后,高考倒计时盈月</p><p class="ql-block"></p> <p class="ql-block">王谢堂前燕,朱雀桥边野草花</p> <p class="ql-block">小满时节,之后呢</p><p class="ql-block">小满,其实吧,未满</p><p class="ql-block">未满实为满,圆满在路上</p><p class="ql-block">一株摇曳的蜀葵,随风</p><p class="ql-block">一座院落,一次不期而遇</p><p class="ql-block">花儿开在脸庞,月如眉</p><p class="ql-block">上弦之月,一副微笑模样</p><p class="ql-block">最难将息的,是心绪</p><p class="ql-block">不情之请,所见出乎意料</p><p class="ql-block">刻入石头的,被同一属相唤醒</p><p class="ql-block">想到父亲,先父亦当念我</p><p class="ql-block">小之后未见大,我们从未长大</p><p class="ql-block">一直成长的我们,像山之青</p><p class="ql-block">又像花,像果,像起伏的麦浪</p><p class="ql-block"><b> ——豆木轩主人《小满之后》</b></p>