上官婉儿

沐炜

<p class="ql-block">雪岭横天云作裳,石桥独立袖生凉。</p><p class="ql-block">我立桥头非看景,是听千载诏书响</p> <p class="ql-block">樱云如诏下天门,双影临桥气自浑。</p><p class="ql-block">彩虹横空非为饰,恰似当年御前对。</p> <p class="ql-block">粉扇轻摇未掩锋,赤袖低垂暗蓄风。</p><p class="ql-block">合十非是拜春色,是向文字俯首,向公理合掌。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">樱如雪,桥如简,彩虹垂作御前笺。</p><p class="ql-block">华服非为悦人目,是朝服改制的余韵。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">粉衣不似女儿娇,团扇半遮未掩骄。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">舞袖翻成批答势,团扇旋作朱砂笔。</p><p class="ql-block">不是霓裳为取悦,是把奏章节拍踏成律。</p> <p class="ql-block">飞檐翘角间,我忽而笑:</p><p class="ql-block">原来最锋利的剑,从来不在鞘中,</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>