蓝天为幕 白云作画 一一今日观云抒怀

五味子

<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>行香子• 晴窗观云</b></p><p class="ql-block"><b> 湛湛长空,淡淡云踪。 望青山、翠拥千峰。蓝凝似染,白软如绒。 有风初轻,天初阔,意初融。</b></p><p class="ql-block"><b> 尘襟尽洗,俗虑都空。 对晴光、一枕幽慵。云舒云卷,无住无终。 似梦边霞,诗中雪,画中虹。</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>冉冉云• 蓝天白云</b></p><p class="ql-block"><b> 莫问晴空为谁好。是天然、画师应少。蓝染透、一抹清凉多少。更缀以、云纱缥缈。</b></p><p class="ql-block"><b> 也似新棉初弹了。又随风、几番轻巧。看不足、醉里双眸倾倒。梦入琉璃深窈。</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>鹧鸪天•碧空</b></p><p class="ql-block"><b> 万里青冥似水流。几团新絮若轻舟。蓝从笔底难调出,白向云边只管偷。</b></p><p class="ql-block"><b> 风细细,意悠悠。烦襟吹尽豁双眸。仰看碧落琉璃界,一枕清梦卧软柔。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b>鹧鸪天• 咏云</b></p><p class="ql-block"><b> 谁把晴空剪作绵。随风舒卷自悠然。才如野鹤穿峰过,又幻新棉覆玉田。</b></p><p class="ql-block"><b> 离俗网,绝尘缘。一身轻骨不思迁。闲依蓝幕观浮世,半是诗心半是仙。</b></p>