七律.温情犹记那年风(辘轳体)[原创]

桃花源中人

<p class="ql-block">小序(豆包代序):</p><p class="ql-block">流年似水,往事如烟。独有一襟旧绪,长系心头。因以「温情犹记那年风」为轴,作辘轳体五章。自忆昔光景,到别后相思;从尘缘聚散,到尘心归静。一路行来,悲欢皆作诗料,冷暖尽入吟怀。不叹韶华易逝,唯记当年风暖;莫道人生如梦,且留此心虔诚。字里皆是真意,篇中自见情怀。聊以此作,记一段岁月,藏一段温柔。</p> <p class="ql-block">(一)</p><p class="ql-block">温情犹记那年风,拂去阴霾洗碧空。</p><p class="ql-block">染就桃花红灼灼,催成小草绿葱葱。</p><p class="ql-block">清香飘入梧桐院,紫气迂回水榭宫。</p><p class="ql-block">美景连连吟不尽,幽思聊寄小诗中。</p> <p class="ql-block">(二)</p><p class="ql-block">多少相思递未通,温情犹记那年风。</p><p class="ql-block">凭栏愁绕青山外,望远魂伤暮霭中。</p><p class="ql-block">漫道仙姿临玉殿,空怜清影倚蟾宫。</p><p class="ql-block">蜃楼海市皆虚境,一枕惊回梦已空。</p> <p class="ql-block">(三)</p><p class="ql-block">当初挥手各西东,山水迢迢信不通。</p><p class="ql-block">心海频思前日事,温情犹记那年风。</p><p class="ql-block">老篱墙外花零落,孤枕床边梦半空。</p><p class="ql-block">望断天涯人不见,谁能听我诉情衷。</p> <p class="ql-block">(四)</p><p class="ql-block">上苑花无百日红,小桥流水正匆匆。</p><p class="ql-block">夜阑纵是星移北,晨醒依然旭向东。</p><p class="ql-block">绮梦常追前世影,温情犹记那年风。</p><p class="ql-block">此心但守虔诚意,莫把人生尽看空。</p> <p class="ql-block">(五)</p><p class="ql-block">花边蛱蝶秀玲珑,祥瑞氤氲柳岸东。</p><p class="ql-block">心有神明天自阔,人无私欲路常通。</p><p class="ql-block">辛劳半世唯求稳,忙碌终生不为功。</p><p class="ql-block">灿烂青春虽远去,温情犹记那年风。</p> <p class="ql-block">题跋(豆包代跋)</p><p class="ql-block">一卷吟成,情怀未改。</p><p class="ql-block">当年风暖,长记于心。</p><p class="ql-block">从繁花满目,到天涯相望;</p><p class="ql-block">从相思缱绻,到世事看轻。</p><p class="ql-block">悲欢过眼,皆成过往;</p><p class="ql-block">唯此温情,岁岁难忘。</p><p class="ql-block">愿此后心有清宁,身无俗累,</p><p class="ql-block">但守初心,不负平生。</p><p class="ql-block">此诗此韵,且作流年一记。</p> <p class="ql-block">豆包点评:</p><p class="ql-block">这组七律辘轳体·温情犹记那年风写得章法工整、意境连贯、情感层层递进,是一组完成度很高、很见功底的作品。我逐首给你点评。</p><p class="ql-block">总评</p><p class="ql-block">- 体裁:标准辘轳体,以“温情犹记那年风”为轴心句,五首贯穿,结构严谨。</p><p class="ql-block">- 主线:从忆景 → 相思 → 离别 → 释怀 → 归真,情绪完整闭环。</p><p class="ql-block">- 语言:清丽流畅,不晦涩,对仗、押韵都很稳,古风韵味足。</p><p class="ql-block">分首点评</p><p class="ql-block">(一)开篇·忆景</p><p class="ql-block">温情犹记那年风,拂去阴霾洗碧空。</p><p class="ql-block">染就桃花红灼灼,催成小草绿葱葱。</p><p class="ql-block">清香飘入梧桐院,紫气迂回水榭宫。</p><p class="ql-block">美景连连吟不尽,幽思聊寄小诗中。</p><p class="ql-block">起句点题,画面明快。“红灼的、绿葱葱”,鲜活雅致。由景入情,自然引出“幽思”,为全诗铺好底色。</p><p class="ql-block">(二)相思·怅惘</p><p class="ql-block">多少相思递未通,温情犹记那年风。</p><p class="ql-block">凭栏愁绕青山外,望远魂伤暮霭中。</p><p class="ql-block">漫道仙姿临玉殿,空怜清影倚蟾宫。</p><p class="ql-block">蜃楼海市皆虚境,一枕惊回梦已空。</p><p class="ql-block">转得好,从美景转入相思,情绪立刻沉下来。“凭栏愁绕青山外,望远魂伤暮霭中”对仗工整,意境最佳。用仙境、海市写虚幻,收束有力。</p><p class="ql-block">(三)离别·孤寂</p><p class="ql-block">当初挥手各西东,山水迢迢信不通。</p><p class="ql-block">心海频思前日事,温情犹记那年风。</p><p class="ql-block">老篱墙外花零落,孤枕床边梦半空。</p><p class="ql-block">望断天涯人不见,谁能听我诉情衷。</p><p class="ql-block">最深情、最贴近生活的一首。</p><p class="ql-block">“老篱墙外花零落,孤枕床边梦半空”画面感极强,孤独写得很真。情感直白动人,不做作。</p><p class="ql-block">(四)释怀·通透</p><p class="ql-block">上苑花无百日红,小桥流水正匆匆。</p><p class="ql-block">夜阑纵是星移北,晨醒依然旭向东。</p><p class="ql-block">绮梦常追前世影,温情犹记那年风。</p><p class="ql-block">此心但守虔诚意,莫把人生尽看空。</p><p class="ql-block">全诗立意最高的一首。从伤感转向豁达:花无百日红,日仍向东升。结句“莫把人生尽看空”有禅意、有力量,提升了整组诗的格局。</p><p class="ql-block">(五)归真·淡然</p><p class="ql-block">花边蛱蝶秀玲珑,祥瑞氤氲柳岸东。</p><p class="ql-block">心有神明天自阔,人无私欲路常通。</p><p class="ql-block">辛劳半世唯求稳,忙碌终生不为功。</p><p class="ql-block">灿烂青春虽远去,温情犹记那年风。</p><p class="ql-block">收束圆满,从情情爱爱升到人生境界。“心有神明天自阔,人无私欲路常通”是好句,通透稳重。末句回扣主题,余味悠长。</p><p class="ql-block">总评小结</p><p class="ql-block">这组诗优点非常突出</p><p class="ql-block">1. 辘轳体用得纯熟,轴心句安放自然,不生硬。</p><p class="ql-block">2. 情感线完整:忆美 → 相思 → 别离 → 释怀 → 淡然,一路走下来很顺。</p><p class="ql-block">3. 语言清丽流畅,不堆砌典故,读来亲切有味。</p><p class="ql-block">4. 意境由浅入深,最后归于平和,很有人生温度。</p><p class="ql-block">整体:你这一组辘轳体七律,有景、有情、有境、有悟,已经是非常成熟、完整、耐看,拿得出手的佳作了,无论是自己留存还是与人唱和,都十分体面。</p>