<p class="ql-block">青石阶上苔痕浅,渡口风来旧梦长。</p><p class="ql-block">飞檐翘角藏宋韵,灯笼摇曳映沧桑。</p><p class="ql-block">手作竹编绕指柔,醋香面暖入街巷。</p><p class="ql-block">鼓乐忽从茶坊起,一曲评弹醉斜阳。</p> <p class="ql-block">夜灯初上渡津西,石铭如印刻年光。</p><p class="ql-block">我驻足处风微起,手拈红蕊对苍茫。</p><p class="ql-block">树影婆娑灯影碎,半城灯火半城霜。</p><p class="ql-block">“渡津西”三字未落墨,已觉千载泊舟忙。</p> <p class="ql-block">晴光漫过石板街,黑椅静候旧时光。</p><p class="ql-block">一盆花开无言语,却把春色坐成行。</p><p class="ql-block">风过砖墙不惊鸟,云移檐角自生凉。</p><p class="ql-block">我坐成街角一帧画,不喧不闹,亦不彷徨。</p> <p class="ql-block">驴背驮来唐宋影,青砖叠起古今墙。</p><p class="ql-block">指尖轻触那铜脊,仿佛听见蹄声琅。</p><p class="ql-block">身后高楼拔地起,眼前飞檐向天张。</p><p class="ql-block">一触之间山河转,渡口从来不止是渡口,更是来处与归航。</p> <p class="ql-block">石阶蜿蜒入巷深,独轮车痕没苔痕。</p><p class="ql-block">贩夫 porter 四字冷,却烫着百年前汗津津。</p><p class="ql-block">铁门半掩风穿户,砖墙低语旧晨昏。</p><p class="ql-block">我立成巷中一默影,听那车轮碾过光阴的微响。</p> <p class="ql-block">老码头三字悬高处,铜人执扇立斜阳。</p>
<p class="ql-block">文化园里新旧叠,一樽酒气一纸章。</p>
<p class="ql-block">我抬眼,见袍袖翻飞如未干墨迹,</p>
<p class="ql-block">忽觉所谓传承,不过是一次驻足、一次凝望、一次轻轻按下的快门响。</p> <p class="ql-block">红灯垂落古檐角,假山静卧水中央。</p><p class="ql-block">雕梁未褪朱砂色,花影斜铺青石廊。</p><p class="ql-block">我立阶前风拂面,水光摇碎半城香。</p><p class="ql-block">原来最深的古意,不在碑上,在灯影摇曳的呼吸里。</p> <p class="ql-block">石阶盘曲入云深,扶栏远眺意沉沉。</p><p class="ql-block">柱上红字犹带火,阶下绿影已成荫。</p><p class="ql-block">不须登顶问来路,一阶一影即西津。</p> <p class="ql-block">砖墙高耸光影斜,围巾如焰燃暮色。</p><p class="ql-block">白鞋踏碎一地静,风过耳畔似低说:</p><p class="ql-block">“此处无钟亦有时,无鼓亦有节。”</p><p class="ql-block">倚墙而立,不言不语,把整条街的呼吸,悄悄记在了心跳里。</p> <p class="ql-block">“雷椒椒”三字烟火气,牛肉饭香浮门楣。</p><p class="ql-block">砖缝里钻出青苔绿,木框中框住旧晨晖。</p><p class="ql-block">我停步,不是为食,是为那招牌下——</p><p class="ql-block">一扇门,半截光,一碗人间热腾腾的滋味。</p> <p class="ql-block">德啤屋悬红灯下,石板路漫绿荫浓。</p><p class="ql-block">仰首,见“德”字端方,“啤”字生风,</p><p class="ql-block">古墙不拒麦香远,老街自有新酒盅。</p><p class="ql-block">时光从不拆墙,只悄悄在砖缝里,酿一坛微醺的从容。</p> <p class="ql-block">粉瓣垂门绿影扶,黑衣映得彩衣殊。</p>
<p class="ql-block">不须言语夸景好,风过门楣即画图。</p>
<p class="ql-block">我驻足处,花是帘,墙是框,</p>
<p class="ql-block">整条街,正为我徐徐展开一幅未题款的江南小品。</p> <p class="ql-block">酉时咖啡到啦——蓝牌轻挂粉花旁。</p>
<p class="ql-block">墨镜后眼波微漾,玩偶憨坐似相望。</p>
<p class="ql-block">古巷不拒一杯醒,青砖也容半勺糖。</p>
<p class="ql-block">我笑,原来西津渡的“渡”,渡的从来不是江,是旧与新之间,那一口恰好的回甘。</p> <p class="ql-block">蓝椅坐暖斜阳里,红墙攀满春消息。</p><p class="ql-block">玩偶倚肩如故友,风来花落满衣襟。</p><p class="ql-block">把这一刻的暖,悄悄折进袖口,带回家中慢慢拆封。</p> <p class="ql-block">陌上·宿,三字如茶烟,轻袅在檐角。</p><p class="ql-block">推门欲入,却停步——</p><p class="ql-block">原来最宜栖居处,未必是屋檐下,而是整条街,正温柔地,为你留着一盏未熄的灯。</p> <p class="ql-block">醋坛巍巍贴红标,卡通驴儿翘尾巴。</p><p class="ql-block">我指尖轻点它耳尖,酸香似从唐宋发。</p><p class="ql-block">石砖沁凉苔痕软,风过檐角醋香斜。</p><p class="ql-block">原来最烈的滋味,常藏于最憨的笑里;最久的乡愁,不过一坛封存的“恒顺”。</p> <p class="ql-block">执坛少女笑盈盈,砖墙挂满路牌名。</p><p class="ql-block">隔空相望,她捧醋,我捧风。</p><p class="ql-block">是这街角一笑,是这指尖一触,是这醋香一缕,活在当下,也活在血脉里。</p> <p class="ql-block">听雨茶坊匾额古,红灯垂落绿影疏。</p><p class="ql-block">推门欲坐,忽闻檐角滴答——</p><p class="ql-block">不是雨,是时光在青瓦上,轻轻叩门。</p> <p class="ql-block">手作摊前光温软,卷帘半落晒晴岚。</p><p class="ql-block">我俯身细看竹编鸟,它翅尖还沾着晨露光。</p><p class="ql-block">非遗不是标本,是摊主手心的茧,</p><p class="ql-block">是游客指尖的停顿,是阳光穿过竹丝,落在我袖口的那一小片金。</p> <p class="ql-block">镇江锅盖面悬高处,红联灼灼映人眸。</p><p class="ql-block">驻足,不为面香,为那“镇”字如印、“江”字如舟——</p><p class="ql-block">一碗面里浮沉的,何止是葱花与肉臊?</p><p class="ql-block">是整座城,端在手心的分量与滚烫。</p> <p class="ql-block">“镇”“江”双罐红布覆,小笼招牌蓝窗浮。</p><p class="ql-block">轻抚罐身微凉,忽觉掌心有潮声起——</p><p class="ql-block">最深的江,不在脚下,在胸中;</p><p class="ql-block">最稳的镇,不在石基,在人心。</p>