五绝 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">成都宽窄巷子</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">孟大川</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">宽能容客聚,窄可任人行。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">古老两条巷,浓缩一座城。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b style="color:rgb(1, 1, 1);">陶世平荐评:</b><span style="color:rgb(1, 1, 1);">这是一首五言绝句,紧扣成都宽窄巷子落笔,构思极简而精妙:一、首联“宽能容客聚,窄可任人行”,紧扣街巷特点,宽窄对照,写实写景。宽巷接纳游人相聚,窄巷供人缓步穿行,画面鲜活,尽显市井烟火。二、尾联“古老两条巷,浓缩一座城”升华主旨,由景入情。两条古巷沉淀岁月风华,汇聚成都的历史风貌与人文底蕴,以小见大,意境凝练,简洁道出宽窄巷子的文化价值。</span></p> 五律 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">夜思</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">刘道平</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">灯映天花板,将眠未卸装。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">偶窥窗外月,忽忆汉中王。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">谋定三分国,图开万里疆。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">庶民何不比,都卧半边床。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>毛华兵荐评:</b>这首诗以现代生活场景切入历史沉思,构思精巧,耐人寻味。开篇扣题,描绘了引起夜思的具体生活场景:夜已深了,犹未熄灭的灯把天花板映得亮晃晃的,而诗人正和衣躺在床上,凝视着天花板,或是因为一天的疲惫而暂时放空自己,抑或正想着刚看过的书而若有所悟!这样的情绪铺垫就让诗人偶然发现窗外的月亮,忽然想起汉中王刘备变得顺理成章了。为什么会想起汉中王呢?想起他三分天下,开疆拓土的志向呢?也许诗人也曾经壮志满怀,希望建立一番功业!然而回神眼下,却是“庶民何不比,都卧半边床”,帝王也罢,百姓也罢,睡觉皆不过只占半张床而已,给人留下不尽的人生反思。再联系元稹的诗句“墙外花枝压短墙,月明还照半张床”,此诗从“窗外月”到“半张床”的联想,既扣合现实情景,又有了诗理依据,化用无痕,更翻新意。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">湖夜月</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">杜括然</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">暝色合荒渚,孤光溯水流。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">月生千嶂雪,风拓一湖秋。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">云薄星垂岸,宵寒籁入舟。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">中天悬玉镜,澄澈本无谋。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>龙中奇荐评:</b>杜括然先生写的这首情景交融五律诗,章法严整,炼字精巧。具体鉴赏如下:首联:暝色合荒渚,孤光溯水流。开篇直接点出创作场景:暮色四合,将空旷的荒洲聚拢成一体,一轮初升明月的清光,顺着水流缓缓荡漾。“合”字点出暮色从四方聚拢的氛围,“溯”字则带出了水光月影流的动态美感。颌联:月生千嶂雪,风拓一湖秋。可谓写得对仗工稳,意境开阔。其中的“拓”字炼字极妙:将无形的秋风给人以开合铺张的力量感,把原本内敛的夜湖意境一下子拓展得辽远开阔。颈联:云薄星垂岸,宵寒籁入舟作者把笔锋从远景收回到近岸舟中。这一联融合了视觉、触觉、听觉多重感官,把夜湖的清寂感落到实处,让读者仿佛身临舟中,也为尾联的抒怀做足了铺垫。尾联:中天悬玉镜,澄澈本无谋。尾联收束全篇,将景与情融为一体。借此暗喻自己本性坦荡、不事机谋的人生襟怀。总之,全诗意境统一,层层推进,炼字精准,情景交融,是一首相当成功的五律作品。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">咏春</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">李腾双</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">淑气催新绿,和风拂野畴。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">莺啼千树暖,燕舞一川柔。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">岸柳含烟翠,溪桃带雨羞。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">芳菲随处是,春意满江州。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>薄入槐荐评:</b>起笔一个”催”字,拟人得气韵生动,心理活动可触可感。内联莺燕柳桃,对仗工稳,着色鲜润,”含烟、带雨”句做工尤见细腻。尾联收放自如,由近及远,满目芳菲与美好寄意尽收笔底,读来如沐春风。</p> 七绝 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">锦里逢故人</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">周啸天</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">涸辙相濡亦偶同,茫茫人海各西东。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">对君今夕须沉醉,万一来生不再逢。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>王怡荐评:</b>这首七绝以相逢写孤绝。前两句以“涸辙相濡”喻偶遇,以“人海西东”道常态,铺垫出离散底色。后两句陡然发力:“对君今夕须沉醉,万一来生不再逢”——明知此世未尽,却已设想来世无缘,在劝酒中透出彻骨的清醒与悲凉。其深情之中透出决绝,既有“动如参商”的古意苍凉,更具现代人对缘尽的冷峻直面。表面是沉醉的邀约,内里却是对重逢彻底的悲观,于杯盏间照见人生深不可测的孤寂。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">过米易道中即目</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">冯平光</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">行遍山崖与水涯,暖人最是木棉花,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">年年新岁燃如炬,点染晴川灿若霞。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"> <b>耿春艳荐评:</b>这首是典型的旅途即景绝句,语言明快、画面鲜活,把初春行经米易时的暖润风光写得极有感染力,读来明朗温暖。开篇以行走视角入诗,一路山环水绕,为后句写景铺好空间底色。次句定下全诗热烈、明朗的基调。第三句中“燃如炬”比喻生动有力,花红似火、热烈奔放,既有视觉冲击力,又暗含辞旧迎新、生机勃发的喜气。末句画面由点到面,从一朵一树,延展到整个晴川旷野,意境开阔、色彩明丽,余味清朗。这首小诗以木棉为魂,以旅途为线,以暖晴为韵,短短二十八字,绘出了米易初春之际山明水秀、红棉似火的独特风光。语言浅白而意境不俗,写景鲜活而情感真挚,是一首很出色的地域即景七绝。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">金海湾行吟</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">唐万清</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">谁掷玉盘沉碧澜,古来栖凤绕斯湾。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">何言晚照斜金榜,坐看鹤飞云水闲。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>刘广清荐评:</b>清人刘熙载云:“绝句取径贵深曲。”唐先生此作深得三昧。起句“谁掷玉盘”,以劈空奇想绘金湾波光,气势夺人;“古来栖凤”一笔顺开,赋斯湾灵气,承接自然。转结尤妙,“何言晚照斜金榜”拂去尘嚣,“坐看鹤飞云水闲”尽显襟抱。全诗炼字精工,气格清雅,于江天云水间透出逸尘独立之气,诚为佳构。</p> 七律 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">读庄</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">邓建秋</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">大道玄微未易谙,濠梁鱼乐意深涵。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">鹏蜩奚适终何异,椿菌相存各所甘。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">材与不材皆合用,梦还非梦枉为耽。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">人生修到逍遥境,秋水长天共一蓝。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>彭诗云荐评:</b>清逸冲淡,从容旷远。以学道起,以得道收,结构圆融,浑然一体。全诗纯化庄子典故,濠梁观鱼、鹏蜩大小、椿菌寿夭、材木存身、庄周梦蝶、大道逍遥,尽数收拢而不庞杂,信手拈来皆成己意,足见熔炼工夫,深得漆园风味。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">长江晨雾</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">毛必成</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">谁将素练锁峥嵘?水墨江天画未成。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">云带钟声浮远寺,风牵帆影入泸城。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">半川烟霭半川黑,仙景如诗仙气盈。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">最爱晨光初照里,雾山有雨雾河晴。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>陈明琴荐评:</b>此律妙在虚实相生、动静得宜。首句“锁峥嵘”以问破空,奠定迷离基调;“水墨江天画未成”喻雾为未完之画,意趣盎然。中二联尤见匠心:“云带钟声浮远寺”,以听觉化视觉,雾中寺宇随钟声浮动;“风牵帆影入泸城”,一“牵”字将风力拟人,帆影缓缓入城,画面流动如诗。尾联“雾山有雨雾河晴”写出晨雾中微域气候的奇妙对照,是观察入微之语。全诗气韵贯通,虚实相映,有唐人之风。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">故乡炊晚</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">周晶</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">风卷炊烟舔屋梁,小村柴灶煮斜阳。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">邻家妹子涂花脸,隔院疏篱送粥香。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">侧耳猜听锅底唱,托腮痴看火苗扬。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">山珍满桌皆无味,独忆娘亲那碗汤。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>蒋容荐评:</b>该诗首联“舔”“煮”炼字精妙:“舔”字描炊烟缭绕之态,轻灵传神;“煮”字状斜阳似被炊烟蒸煮,烟光交融,虚实相生。中二联捕捉生活细节:妹子被灰涂成花脸、粥香随风隔篱送来,乡邻温情无声流淌;猜听锅底微响,痴看火苗摇曳,一猜一痴写尽童真。尾联陡转,山珍满桌反衬娘亲那碗汤,“独忆”二字直击游子心底。全诗由景及人,由人及情,无一愁字而乡愁满纸,无一爱字而母爱萦怀。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">五一过城建工地感怀</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">谢铸</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">秦砖汉瓦逐飞尘,竞筑人间不朽身。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">叠栋摩天凝匠智,层楼拔地聚民辛。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">布衣茧厚开宏景,素掌纹深蕴大钧。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">莫道凡夫无伟力,一抔黄土铸千春。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>吴相秀荐评:</b>此作以工地起兴,咏城建之功、颂劳动者之魂,格律谨严、气脉沉雄,堪称咏事言志之上品。首联以秦砖汉瓦古今对举,意境阔大;颔联对仗工整,“摩天”“拔地”写尽城建气象,“匠智”“民辛”兼收情理。颈联落笔布衣素掌,以茧厚纹深写辛劳,藏大钧之力,见微知著,最见功力。尾联振起全篇,否定凡夫无伟力之俗见,以一抔黄土铸千春收束,立意高远,刚健厚重。全诗古今相融,有实景、有深情、有风骨,质朴中见雄浑,平凡里藏崇高,读来令人心折。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">桃花</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">简旭</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">夭桃独占春光早,雪缀红霞枝压低。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">粉颊争妍花蝶恋,绛唇带露柳莺迷。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">偶随流水出山远,不逐游丝与竹齐。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">细雨斜风千片落,芳魂犹在护新泥。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>陈晓书荐评:</b>这是一首颇具功力的咏物七律诗,既有传统花鸟诗的婉约情致,又在尾联翻出新意。有景有情,有风骨有柔姿。尾联破旧立新,使全诗超凡,故推荐。</p> 古风 <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">古风亡妻十一载祭日</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">王刚</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">相依十九载,阔别十一年。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">圹里妻常在,坟头我不甘。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">长松飞鸟咽,满目野花残。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">幸有昂然子,孝纯风度翩。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">只此燃香烛,凭谁憾纸钱。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">枯颜风雨后,旧病哪曾痊。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">椒浆堪洒泪,碑刻似呼天。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">怎忍心如绞,哀哉不得言。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>舒华荐评:</b>这首悼亡诗不加雕饰,以泪水写就。起句“相依十九载,阔别十一年”,两组数字对举,十九年的恩爱与十一年的孤绝不言自明。“圹里妻常在”,是明知已死却犹觉尚存的幻觉;“坟头我不甘”,是生者对宿命最朴素的抗争。尾句“哀哉不得言”,连痛呼亦成奢望,哽咽之态如在目前。全篇以时间对仗撑起骨架,以风残草咽渲染氛围,以“昂然子”作一丝安慰,浓烈中见克制。悼亡至此,可谓真诗。</p> 词曲 <p class="ql-block ql-indent-1" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">减字木兰花·中秋感怀</b></p><p class="ql-block ql-indent-1" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">向咏梅</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">十年漂泊,逆旅情思何处说?最怕中秋,明月依依照小楼。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">楼前玉桂,犹自芬芳犹自醉。忍顾篱墙,竹影葱葱似故乡。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>李菁菁荐评:</b>这首《减字木兰花》写中秋客愁,细处传神。上片“最怕中秋,明月依依照小楼”,以无情朗月遍照,衬出人心深处“何处说”的孤寂。下片“楼前玉桂,犹自芬芳犹自醉”,借桂香自醉反衬人难醉;“忍顾篱墙,竹影葱葱似故乡”,则在他乡风物中蓦然窥见故乡痕迹。全词善用“自""似"等虚字勾连物我,语言清浅而情思层叠,在节序风物中寄托绵长客思,深婉耐品。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">菩萨蛮·听友吹笛</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">全凤群</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">园中梅下谁吹笛?纷纷瓣落无人拾。调寄十分愁,悠悠不断流。倾听唯有我,摇椅花间坐。同是在天涯,楼高不是家。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>吴平荐评:</b>以梅下笛声起笔,“瓣落无人拾”暗传笛韵清幽、听者出神。愁思浸入悠悠笛曲,更似流水不绝,空灵蕴藉。“倾听唯有我”愈显知音寂寥,结句“楼高不是家”转作直抒,将天涯漂泊与都市疏离熔铸一处,质拙而意深。全词善用留白:未拾之落瓣、不绝之笛音、高楼之清寒,皆于无言处生发余韵。上片景中隐情,下片点透仍蓄,寥寥数语道尽羁旅孤怀。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">浣溪沙·感事</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">王晓春</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">莫叹年华似水流,湖平岸阔好行舟。芦花鸿雁醉金秋。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">且把闲情书矮纸,聊将余兴寄沙鸥。任他白眼与青眸。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>乔彬荐评:</b>此阕小令以清旷之笔寄人生襟怀,气韵冲淡从容。起句“莫叹年华似水流”,落笔便抛却流年怅惘,立起超然洒落之态。湖平岸阔,恰好容一叶扁舟自在行;芦花漫渚、鸿雁横空,尽染清秋萧散诗意,景中自藏旷达心境。下阕幽怀自遣,矮纸闲书,尽抒胸次清逸;寄兴沙鸥,渐远尘俗纷扰。结句化阮籍青白眼典故,看淡世态炎凉、人情毁誉,自有宠辱不惊、安守本心之高致。全篇融秋光物候与人生哲思于一炉,意象清疏,语韵婉转。于流年逝水中不执悲欢,于芦花雁影里自守清欢,把俗世浮沉化作一份随心自在的诗意人生。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">喝火令·世界读书日有寄</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">王霓虹</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">架上千秋色,书中四季春。漫将青简度晨昏。翻滚墨痕浓郁,灯火是芳邻。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">一卷开天地,双眸入汉秦。此身浑忘坐嚣氛。但见星垂,但见月流银。但见字行深处,水境武陵春。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>张云荐评:</b>此作深得《喝火令》三叠摊破之妙。“千秋色”“四季春”开篇即见气象,更以“灯火芳邻”化孤读为雅趣。下片“星垂”“月流银”既呼应“汉秦”之古,又暗合“武陵春”之隐,三叠层层推进,终归于水境桃源。全词将读书从增知提升至遣怀、忘世、得大自在之境,于方寸间见天地轮回,可谓当代书窗中的魏晋清音。</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(22, 126, 251);">鹧鸪天·酬客大洪湖</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">蒋佳兵</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">绿风扶柳一帘春,棹行平渚压波痕。邀来故侣凭茶话,赋得新词对酒樽。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">花未落,月犹邻,子规啼处觅清芬。长亭执手渔歌远,陌上留言是白云。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><b>胡孝平荐评:</b>蒋佳兵这首《鹧鸪天·酬客大洪湖》清婉旷逸,得晏几道词心而自出机杼。起句“绿风扶柳”设色鲜活,“压”字炼得极警。茶酒酬唱、花月留人,情味隽永。尤以结拍“陌上留言是白云”最为空灵,以云代语,化离愁为天地清音。后附存记黎家镇,实境与词境相映,增悠远之致。当代词中不可多得的佳作,特为荐评。</p> <p class="ql-block">(图片来自网络,侵删)</p>