<p class="ql-block">《归心集》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">扉页</p><p class="ql-block">诗以言志,心归自然</p><p class="ql-block">——《归心集》自题</p><p class="ql-block">目录</p><p class="ql-block">- 序言</p><p class="ql-block">- 七古·劳工叹</p><p class="ql-block">- 七绝·天井怀古</p><p class="ql-block">- 七古·花甲吟</p><p class="ql-block">- 长相思·月上枝梢</p><p class="ql-block">- 七律·咏菊</p><p class="ql-block">-古体.对月</p><p class="ql-block">-七古.唯余碧水自粼粼</p><p class="ql-block">- 后记</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">序言</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 夫诗者,志之所之也。在心为志,发言为诗。情动于中而形于言,言之不足故嗟叹之。余平生碌碌,半世风霜,然胸中块垒,笔下烟霞,未尝一日或忘。今汇辑旧作,得诗词数首,颜之曰《归心集》,以志岁月之痕,寄平生之思。</p><p class="ql-block"> 集首《劳工叹》一篇,乃感时之作。观夫烈日之下,劳者汗滴禾土,背负青天,而朱门之内,冰轮转处,自是清闲。感其艰辛,悯其不易,故发为歌行,以颂基层之苦,以扬劳动之光。此乃仁者之心,亦诗家之责也。</p><p class="ql-block"> 继而《天井怀古》,吊古伤今。天井雄关,扼太行之险,孔子回车,留圣迹于千秋。古木苍苍,见证了强秦之叹,亦抚慰了游子之心。三晋风流,尽在斯矣。此篇寄寓了对故土之深情,对先贤之仰止。</p><p class="ql-block"> 《花甲吟》则述退休之乐与悟。花甲之年,木朽根深,万事皆休,唯求心安。忆往昔,壮志凌云,苦读寒窗;看今朝,老骥伏枥,志在千里。虽叹“梦醒一场空”,然更知“老而无为乃真经”。于杯盏之间,寻老友之情;于山水之中,得云卷云舒之趣。更兼发挥余热,力行公德,此乃老当益壮,夕阳无限之写照。</p><p class="ql-block"> 《月上枝梢》一阕,情致婉转。忆昨岁风雨,小鸟相依,童趣怦然;叹今岁重临,物是人非,悲秋暮色。欲往无虑,却无舟船,愁重难帆。此乃伤逝之作,寄寓了对往昔美好时光之眷恋,对人生无常之感慨。</p><p class="ql-block"> 终以《咏菊》明志。野塘秋黄,茅舍穷居,不与春风争暖,独喜寒天压芳。荒郊恶岭,孤芳自赏,远怀陶令,采菊东篱。此乃余之自况,虽处江湖之远,不改其节;虽历风霜之苦,犹吐异香。</p><p class="ql-block"> 综观全集,有忧国忧民之叹,有怀古思乡之情,有花甲知命之悟,有伤春悲秋之感,亦有傲霜斗雪之志。虽辞藻未臻华丽,格律或有未工,然皆发自肺腑,情真意切。</p><p class="ql-block"> 归心者,归于本心也。历经世事沧桑,方知平淡是真;阅尽人间春色,始觉宁静致远。愿此集能慰平生,亦盼同好者共赏之。</p><p class="ql-block"> 下有后续者,序里不再赘述。</p><p class="ql-block"> 岁次丙午 序于晋城</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七古·劳工叹</p><p class="ql-block">骄阳烈烈炙坤乾,暑气腾腾锁大千。</p><p class="ql-block">羽族畏炎藏密叶,鳞虫惧热隐深渊。</p><p class="ql-block">朱门广厦冰轮转,玉盏香茗意自闲。</p><p class="ql-block">架上劳工汗如注,脊背灼烤烈日煎。</p><p class="ql-block">身负沙包步履艰,颤板摇摇胆生寒。</p><p class="ql-block">稚影辛劳谋学费,满面尘灰泪未干。</p><p class="ql-block">朝迎晨曦暮披霞,梦想全凭苦承担。</p><p class="ql-block">汗水浸透求学路,期盼将来仕途坦。</p><p class="ql-block">华楼高耸入云端,大道平坦通远山。</p><p class="ql-block">广厦千间亲手筑,何曾片瓦庇身安。</p><p class="ql-block">繁华都市霓虹耀,劳碌身影未曾闲。</p><p class="ql-block">衣衫褴褛筋骨累,薪资微薄岁月难。</p><p class="ql-block">寒来暑往霜染发,春夏秋冬腰背弯。</p><p class="ql-block">妻儿倚门盼归返,父母村头望眼穿。</p><p class="ql-block">佳节团聚成奢梦,思亲念家入寐难。</p><p class="ql-block">奉了青春献年老,为国为家总心甘。</p><p class="ql-block">盛世繁荣万民享,劳工辛酸几人怜。</p><p class="ql-block">赞歌应向基层唱,敬意当为苦力宣。</p><p class="ql-block">莫忘劳动根基本,饮水思源心挂牵。</p><p class="ql-block">惟愿苍生皆富足,劳工展眉露欢颜。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七绝·天井怀古</p><p class="ql-block">古木扼天险,巍巍霄汉端。</p><p class="ql-block">强秦望影叹,孔圣此回銮。</p><p class="ql-block">游子天涯路,临槐心始安。</p><p class="ql-block">风流归三晋,千载照人寰。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七古·花甲吟</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">花甲已过木朽根,万事皆休勿与争。</p><p class="ql-block">心无杂念精神爽,延寿多得养老金。</p><p class="ql-block">桃符墨迹香尚新,红瘦绿肥又一春。</p><p class="ql-block">岁月匆匆催人老,易主江山不改容。</p><p class="ql-block">日邀老友弄杯情,划拳行令逞英雄。</p><p class="ql-block">今朝有酒今朝醉,醉倒缸前梦尤深。</p><p class="ql-block">大千世界待君行,打点行装乐其中。</p><p class="ql-block">云卷云舒云飘逸,好山好水好心情。</p><p class="ql-block">年年岁岁四季轮,岁岁年年人不同。</p><p class="ql-block">儿时玩伴情犹记,半数已然驾鹤行。</p><p class="ql-block">也曾立志做英雄,也曾苦读学本领。</p><p class="ql-block">也曾励志当人杰,一朝梦醒一场空。</p><p class="ql-block">老而无为乃真经,是非末辨乃人精。</p><p class="ql-block">管好自家门前事,一切都在不言中。</p><p class="ql-block">退休生活过轻松,早睡早起养精神。</p><p class="ql-block">坚持锻炼身板硬,气杀南山不老松。</p><p class="ql-block">社会公德要力行,发挥余热献爱心。</p><p class="ql-block">人间大爱时时有,世间温暖刻刻存。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">长相思·月上枝梢</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">月上枝梢,</p><p class="ql-block">狂风舞散鹊巢。</p><p class="ql-block">铮铮风怒号。</p><p class="ql-block">昨岁亦经风雨,</p><p class="ql-block">小鸟相依,终身相许。</p><p class="ql-block">天作华盖地作纱,</p><p class="ql-block">怦然动童趣。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">今岁重临携手处,</p><p class="ql-block">物是人非,悲秋暮。</p><p class="ql-block">难寻回头路。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">欲往无虑山,</p><p class="ql-block">无处觅舟船。</p><p class="ql-block">忧恐不堪负,</p><p class="ql-block">愁重难扬帆。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七律·咏菊</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">野塘惊见野秋黄,</p><p class="ql-block">茅舍穷居志不伤。</p><p class="ql-block">不与春风争冷暖,</p><p class="ql-block">寒天独喜压琼芳。</p><p class="ql-block">荒郊恶岭游人少,</p><p class="ql-block">傲然孤芳吐异香。</p><p class="ql-block">久慕远怀陶县令,</p><p class="ql-block">东篱采菊酿琼浆。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">古体.一帘幽梦</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">夜来把酒对桂花,</p><p class="ql-block">香融浅粉透轻纱。</p><p class="ql-block">桃面飞霞初酒意,</p><p class="ql-block">玉腕轻抬露碧华。</p><p class="ql-block">轻掀围帐舒香榻,</p><p class="ql-block">一帘幽梦印晨霞。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">七古.唯余碧水自粼粼</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">傍水依山一古村,</p><p class="ql-block">世代耕耘度晨昏。</p><p class="ql-block">竹深林翠藏茅舍,</p><p class="ql-block">蝉噪犬吠稚子喧。</p><p class="ql-block">燕剪长空掠檐过,</p><p class="ql-block">风送荷香过溪湾。</p><p class="ql-block">溪清见底印云闲,</p><p class="ql-block">蝶舞蜂忙芷岸边。</p><p class="ql-block">浣纱少女临波立,</p><p class="ql-block">笑语盈盈似莺啭。</p><p class="ql-block">莲步轻移临水畔,</p><p class="ql-block">蛙惊蝶避为红颜。</p><p class="ql-block">红衣飘渺知是谁?</p><p class="ql-block">身姿绰约玉为魂。</p><p class="ql-block">照影摘花花失色,</p><p class="ql-block">纤手捧藕臂凝温。</p><p class="ql-block">眉若远山含黛色,</p><p class="ql-block">唇似朱砂点绛痕。</p><p class="ql-block">声如银铃穿林樾,</p><p class="ql-block">回眸一笑入梦深。</p><p class="ql-block">此情应是瑶台有,</p><p class="ql-block">人间几度得相亲?</p><p class="ql-block">风流长萦少年梦,</p><p class="ql-block">鬓染霜华忆未泯。</p><p class="ql-block">人生歧路难回首,</p><p class="ql-block">物是人非事事陈。</p><p class="ql-block">人面不知何处去,</p><p class="ql-block">唯余碧水自粼粼。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">后记</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">提笔写这篇后记时,窗外的夕阳正缓缓沉入远山,将天际染成一片温柔的橘红。这景色,像极了人生行至花甲时的光景——热烈过,绚烂过,如今归于沉静与从容。《归心集》的编纂,于我而言,不仅是一次对过往文字的梳理,更是一场与自己的深度对话,一次心灵的归乡之旅。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">这些诗词,大多是在生活的间隙里诞生的。《劳工叹》写于一个酷暑的午后,我在工地旁的小茶馆里,看着那些汗流浃背的工人,他们脊背上的盐渍和眼神里的期盼,像一根根刺,扎在我的心上。那一刻,我无法再做一个旁观者,于是,那些滚烫的文字便从笔尖奔涌而出。而《天井怀古》则是在一次回乡途中,当我再次站在孔子回车的古关前,抚摸着那棵苍劲的古槐,历史的厚重与个人的渺小交织在一起,让我瞬间明白了“风流归三晋”的真正含义。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《花甲吟》是我对自己前半生的总结。从“也曾立志做英雄”的豪情万丈,到“一朝梦醒一场空”的怅然若失,再到“老而无为乃真经”的豁达通透,这其中的心路历程,只有走过的人才能真正体会。写这首诗时,我仿佛在与过去的自己一一握手言和,与那些曾经的遗憾、不甘和解。而《月上枝梢》则源于一场秋雨,它勾起了我对逝去时光的怀念,那些曾经相依为命的“小鸟”,如今已散落在天涯,只留下“物是人非”的淡淡哀愁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">最后的《咏菊》,是我对自己的期许。人到晚年,不求闻达于诸侯,但求如野菊一般,在荒郊恶岭中也能傲然绽放,守住内心的那份孤芳与异香。这既是对陶渊明“采菊东篱下”的向往,也是对自己“茅舍穷居志不伤”的勉励。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">在整理这些诗稿的过程中,我得到了许多朋友的帮助。他们或为我校正格律,或为我提供典故,或仅仅是静静地倾听我的吟诵,给予我鼓励。这份情谊,如同冬日里的暖阳,让我倍感温暖。在此,我要向他们致以最诚挚的谢意。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《归心集》的完成,并非终点,而是一个新的起点。它让我明白,诗歌不仅是风花雪月的点缀,更是记录生活、表达情感、安顿心灵的良药。未来,我希望能继续用笔墨记录这个时代的点滴,无论是宏大的叙事,还是微小的感动,都值得被书写。我也希望能与更多的诗友交流,在诗词的世界里,共同探寻那份属于中国人的精神家园。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">愿每一位翻开这本诗集的读者,都能在其中找到一丝共鸣,一份慰藉。愿我们都能在喧嚣的尘世中,守住自己的“归心”,活出属于自己的精彩。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">岁次丙午 早春 于晋城陋室</p>