梅风古韵【226】||云山心迹四阕(首)

梅海一枝独秀

<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">美篇号:17949006</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">作者昵称:梅海一枝独秀</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">图片来源:手机助手生成</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">蝶恋花·夏榴凝魄</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:18px;">(依冯延巳格/词林正韵)</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><br></p><p class="ql-block">不藉春阴开绛路。自铸丹魂,独向炎光舞。碧叶千重凝赤愫,清标孤举中天午。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">铁干铜柯支夏苦。炼就朱英,未许尘烟污。立尽斜阳无语处,一襟红照湖山暑。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">七律·砚边秋</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">黛山长卷枕清流,风月平生一叶舟。</p><p class="ql-block">烟染蕙衣香自远,笛横苔径意偏幽。</p><p class="ql-block">尘心已共云舒卷,世味还随燕去留。</p><p class="ql-block">休问水乡烟雨事,此欢均在砚边秋。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">桂枝香·山驿禅思</b></p><p class="ql-block">(依王安石体/词林正韵)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">峰回古驿,正暮色熔金,烟霭空积。</p><p class="ql-block">石径苔埋旧辙,藓封陈迹。</p><p class="ql-block">松风漫理前朝事,看云衢、车尘徐息。</p><p class="ql-block">铁铛煨月,星霜暗煮,涧泉轻滴。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">笑往昔、征尘役役。叹箸底浮生,味外寻璧。</p><p class="ql-block">一鼎沧桑谁解,火销冰释。</p><p class="ql-block">山肴自蕴禅关偈,倩何人、嚼破空色。</p><p class="ql-block">驿窗长对,青峰似佛,月明如锡。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">七律·青山卷里读君诗</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">道贯尘寰墨有痕,五篇风物各成春。</p><p class="ql-block">史河照影鹏方举,江渚忘机鹭可亲。</p><p class="ql-block">万古沧波归短楫,一窗明月是前身。</p><p class="ql-block">吟安百味皆心迹,云外青山卷里人。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">互动问题:</b></p><p class="ql-block"> 在这组《云山心迹》中,你认为作者是如何通过“夏—秋—驿—卷”的四重空间转换,完成从“入世砥砺”到“出世澄明”的心迹蜕变?这种“以景为阶”的抒情结构,与传统文人“悲夏伤秋”的书写相比,体现了一种怎样独特的精神追求?</p>