习字 ,高适诗二首

Jane

<p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 《别 董 大 》</b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;"> 唐 高适</span></p><p class="ql-block"> 千里黄云白日曛,北风吹雁雪纷纷。</p><p class="ql-block"> 莫愁前路无知己,天下谁人不识君。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 《燕歌行》</span><span style="font-size:15px;">并序</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;"> 唐 高适</span></p><p class="ql-block"> 开元二十六年,客有从元戎出塞而还者,作《燕歌行》以示,适感征戍之事,因而和焉。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b> 汉家烟尘在东北,汉将辞家破残贼。</b></p><p class="ql-block"><b> 男儿本自重横行,天子非常赐颜色。</b></p><p class="ql-block"><b> 摐金伐鼓下榆关,旌旆逶迤碣石间。</b></p><p class="ql-block"><b> 校尉羽书飞瀚海,单于猎火照狼山。</b></p><p class="ql-block"><b> 山川萧条极边土,胡骑凭陵杂风雨。</b></p><p class="ql-block"><b> 战士军前半死生,美人帐下犹歌舞。</b></p><p class="ql-block"><b> 大漠穷秋塞草腓,孤城落日斗兵稀。</b></p><p class="ql-block"><b> 身当恩遇常轻敌,力尽关山未解围。</b></p><p class="ql-block"><b> 铁衣远戍辛勤久,玉箸应啼别离后。</b></p><p class="ql-block"><b> 少妇城南欲断肠,征人蓟北空回首。</b></p><p class="ql-block"><b> 边庭飘飖那可度,绝域苍茫无所有。</b></p><p class="ql-block"><b> 杀气三时作阵云,寒声一夜传刁斗。</b></p><p class="ql-block"><b> 相看白刃血纷纷,死节从来岂顾勋!</b></p><p class="ql-block"><b> 君不见沙场征战苦,至今犹忆李将军。</b></p> <p class="ql-block">2026.04.30</p>