<p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">题一·《工苑观象》</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>杨大师在厂房之内,机声隆隆,烟火蒸腾,本是俗尘嚣扰之地。然先生着素色长衫,持罗盘而立,目光澄定,于图纸间辨方位、定格局,恰合《易》道“洗心退藏于密”之旨。世人多求洗身,鲜知洗心;此心若澄,则尘嚣自远,万象皆归秩序。</b></p><p class="ql-block"><b> </b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>诗云:</b></p><p class="ql-block"><b>车间尘里辨玄黄,</b></p><p class="ql-block"><b>一方罗盘定四方。</b></p><p class="ql-block"><b>心自清宁邪妄去,</b></p><p class="ql-block"><b>工园亦有易中光。</b></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">题二·《静室观易》</b></p><p class="ql-block"><b> </b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>案上摊经,旁置无弦之琴,窗外竹影入帘,一室清寂。先生静坐观《易》,不事繁响,唯以心会理。所谓“洗心”,非在水,而在去邪淫、除贪痴;心垢尽去,便如无弦琴,无声而含万籁,无形而合大道。</b></p><p class="ql-block"><b> </b></p><p class="ql-block"><b>诗云:</b></p><p class="ql-block"><b>一卷羲经伴竹风,</b></p><p class="ql-block"><b>无弦琴里悟圆融。</b></p><p class="ql-block"><b>洗心不借人间水,</b></p><p class="ql-block"><b>方寸澄明见太空。</b></p>