<p class="ql-block"><span style="font-size:15px;"> 蔷薇花开了。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;"> 蔷薇花开在春末夏初,大诗人刘禹锡在《咏蔷薇》说:</span><b style="font-size:15px;">似锦如霞色,连春接夏开。 </b></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;"> 谷雨,暮春夏初时节,西安的蔷薇花已经悄然绽放,千枝万朵,艳丽娇媚,今天请您与大漠微风一起品鉴诗人笔下的蔷薇,欣赏诗人眼中的蔷薇。</span></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">昵 称:大漠微风</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">美 篇 号:307276768</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">文/ 摄影:大漠微风</b></p> <p class="ql-block"><b> 接夏连春秀可夸,东山云月满谁家。</b></p> <p class="ql-block"> 夏天大幕开启,蔷薇盛开,最温柔的开场白。</p> <p class="ql-block"><b> 蔷薇繁艳满城阴,烂熳开红次第深。</b></p> <p class="ql-block"> 蔷薇花,初夏的使者,以其独有的姿态宣告季节的更迭。</p> <p class="ql-block"><b> 开轩面小庭,露渍蔷薇香。</b></p> <p class="ql-block"> 黄色的蔷薇花。明代诗人张新有一首专门赞赏黄蔷薇的诗词:</p><p class="ql-block"><b> 并占东风一种香,为嫌脂粉学姚黄。</b></p><p class="ql-block"><b> 饶他姊妹多相妒,总是输君浅淡妆。</b></p><p class="ql-block"> 诗人拟人的手法真是炉火纯青:不好意思,论淡雅、清香,无论你等多不服气,我,黄蔷薇,是比你们牡丹们略胜一筹的!就是这么自信。通过赞美黄蔷薇,借花喻人,是对不随波逐流、自在芬芳的人格理想的咏叹。一个明朝诗人,能写出宋朝诗词的哲理深度,感叹中华优秀文化的一脉相承、经久不衰。</p> <p class="ql-block"> 明媚的黄玫瑰,绚烂、温暖,总能使人想起咏叹调《晴朗的一天》。</p> <p class="ql-block"><b> 四面垂条密,浮阴入夏清。</b></p> <p class="ql-block"> 蔷薇爬满栅栏,与风讲述着浪漫的故事。</p> <p class="ql-block"><b> 涂朱抹粉吐芳馨,倚架依阑承露新。</b></p><p class="ql-block"><b> 腻白妖红谁不惜,樽前莫负插花吟。</b></p><p class="ql-block"> 宋朝诗人金朋说的一首《蔷薇吟》,完全拟人的笔法,精妙、有趣。不负时光,不负酒浓,浮生醉成一首带香的诗。</p> <p class="ql-block"> 一架蔷薇,如绿云垂挂,淡红浅粉象牙白,花色自然天成,清新脱俗。就像郑刚中诗词所描写:</p><p class="ql-block"><b> 一架蔷薇四面垂,花工不苦费胭脂。</b></p><p class="ql-block"><b> 淡红点染轻随粉,浥偏幽香清露知。</b></p> <p class="ql-block"> 春归无觅处,唯有蔷薇相伴,正如黄庭坚有诗云:<b>中啭无人能解,因风飞过蔷薇。</b></p> <p class="ql-block"> 红尘几许,温柔相伴。</p> <p class="ql-block"> 浪漫的邂逅,与夏天相约。</p> <p class="ql-block"> 蔷薇花,没有牡丹的富贵,不同于荷花的清雅,但它坚韧、内敛;火热、柔美并存。</p> <p class="ql-block"><b> 院外蔷薇好,风吹扑面芳。</b></p> <p class="ql-block"> 浅夏,风暖人间,蔷薇满枝。</p> <p class="ql-block"> 强光暗影,羞答答的蔷薇静悄悄地开。</p> <p class="ql-block"><b> 熏风初昼长,俯身嗅蔷薇。</b></p> <p class="ql-block"><b> “花开时节动京城”,</b><span class="ql-cursor"></span>蔷薇也可以。</p> <p class="ql-block"> 一缕花香,初夏的味道。</p> <p class="ql-block"><b> 不摇香已乱,无风花自飞。</b></p> <p class="ql-block"> 如霞似锦的蔷薇花,看到的是艳丽,闻到的是花香,微风拂过,沁脾的清香弥漫于庭院,雨后初晴,雨气雾霭里花香四溢,清新扑面,令人沉醉。</p> <p class="ql-block"> 绿意盎然,蔷薇花点缀其间,不张扬,一切是那样的恰到好处。</p> <p class="ql-block"> 铁篱素蕊云纱,</p><p class="ql-block"> 翠帷琼萼烟霞,</p><p class="ql-block"> 玉蔓柔香满架。</p><p class="ql-block"> 风拂初夏,</p><p class="ql-block"> 绿茵闲落人家。</p><p class="ql-block"> 作一首《天净沙》,和先人们凑凑热闹。</p> <p class="ql-block"> 暮春时节,百花凋零,人的情绪容易波动,病中的易安居士有一首《春残》:</p><p class="ql-block"><b> 春残何事苦思乡,病里梳头恨最长。</b></p><p class="ql-block"><b> 梁燕语多终日在,蔷薇风细一帘香。</b></p><p class="ql-block"> 不要说李清照矫情,当年曹孟德不也是<b>“何以解忧,唯有杜康”</b>嘛,解忧消愁,曹操用酒,易安居士用蔷薇花香,可谓异曲同工。</p> <p class="ql-block"><b> 独酌蔷薇下,花阴乱午风。</b></p><p class="ql-block"><b> 有时残露滴,刚著酒杯中。</b></p><p class="ql-block"> 这哥儿们蔷薇树下赏花饮酒,乱风摇落的露滴刚好掉进他的酒杯中,闲,也能闲出情趣。诗人的情趣,闲情雅致,我喜欢。</p> <p class="ql-block"> 以蔷薇为笺,书写初夏的祝福,风起时,字里行间飘着花香。</p> <p class="ql-block"><b> 万卉春风度,繁花夏景长。</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor"></span></b></p> <p class="ql-block"> 蔷薇盛开的小院深处,一定藏着初夏的浪漫。</p> <p class="ql-block"><b> 何处蔷薇香未断,一墙红粉为谁飞。</b></p> <p class="ql-block"><b> 多谢东风巧剪裁,朱朱白白待春开。</b></p><p class="ql-block"><b> 偶因无事寻诗句,又见沿溪锦绣堆。</b></p> <p class="ql-block"> 看着婀娜多姿的蔷薇发呆,眼前的景色把思绪带回了遥远的童年和故乡。第一次知道蔷薇花是在很小的时候,一部朝鲜电影,故事情节已经严重记不起来,依稀记得是卖花的小女孩儿为眼瞎的母亲治病还是为年幼的妹妹治病,街边卖花时一位有钱的妇人买的就是红蔷薇,不知道怎么的有钱的妇人恼怒的羞辱小女孩儿,由此记住了蔷薇花,在这之前我真的不知道有这种花。老家我曾经工作的地方有一种花叫金达莱,也叫达子香(长江上游、南方地区叫杜鹃花),这个季节老家的金达莱花差不多该开了吧,漫山遍野,非常漂亮,有机会一定再回去看看。</p> <p class="ql-block"><b> 朵朵精神叶叶柔,雨晴香拂醉人头。</b></p><p class="ql-block"><b> 石家锦障依然在,闲倚狂风夜不收。</b></p><p class="ql-block"> 这是杜牧赞美蔷薇花的诗句。</p> <p class="ql-block"> 黄色蔷薇花,在光影雕琢下,如同蜜蜡吊坠,气质不凡。</p> <p class="ql-block"><b> 翠叶长眉约细枝,殷红短刺钩春色。</b></p> <p class="ql-block"> 蔷薇盛开,浅夏的序章。</p> <p class="ql-block"> 敦厚宁静,从容淡雅。</p> <p class="ql-block"><b> 深院下帘人昼寝,红蔷薇架碧芭蕉。</b></p> <p class="ql-block"> 花同枝,但花色不同,看着挺有意思,填词《西江月་咏同枝双色》:</p><p class="ql-block"> 一树分春两色,</p><p class="ql-block"> 同枝共沐晴空。</p><p class="ql-block"> 丹霞轻抹对娇容。</p><p class="ql-block"> 却道天工巧弄。</p><p class="ql-block"> 本是连根同气,</p><p class="ql-block"> 何须深浅争浓。</p><p class="ql-block"> 风前摇曳各从容。</p><p class="ql-block"> 共谱清芬一梦。</p> <p class="ql-block"><b> 不向东山久,蔷薇几度花。</b></p><p class="ql-block"><b> 白云还自散,明月落谁家。</b></p><p class="ql-block"> 这是李白的《忆东山》。东山,是谢安当年隐居、再起之地(也就是给后世留有成语“东山再起”的那个东山),当然值得诗仙回忆,东山的蔷薇一定很美,一定与谢安有关。</p> <p class="ql-block"> 蔷薇花开,告诉人们生活不仅仅是柴米油盐,还有诗意与浪漫。</p> <p class="ql-block"> 蔷薇绽放,花香四溢,醉心,心变得柔软甜糯。</p> <p class="ql-block"><b> 几点蔷薇香雨,寂寞闲庭户。</b></p><p class="ql-block">暮春时节,苏轼一首《桃源忆故人》,画面感十足,极具张力。</p> <p class="ql-block"> 艳而不俗,娇而不媚;不与百花争春,随性里透着自信。</p> <p class="ql-block"><b> 有情芍药含春泪,无力蔷薇卧晓枝。</b></p> <p class="ql-block"> 藤蔓牵挂着蔷薇,花瓣儿凝香,藤蔓含翠。</p> <p class="ql-block"> 不问花开几许,只爱此刻温柔。</p> <p class="ql-block"> 一架蔷薇春去后,</p><p class="ql-block"> 繁英漫缀青藤。</p><p class="ql-block"> 粉匀脂玉白含冰。</p><p class="ql-block"> 绿云扶嫩萼,</p><p class="ql-block"> 香雾湿流莺。</p><p class="ql-block"> 蝶倦风前犹恋影,</p><p class="ql-block"> 芳心长系朱棂。</p><p class="ql-block"> 几回开谢伴星辰。</p><p class="ql-block"> 不争桃李艳,</p><p class="ql-block"> 自向夏阴明。</p><p class="ql-block"> 这首《临江仙》,不是哪位大诗人的,是我填写的。</p> <p class="ql-block"> 浅白轻红攒玉露,</p><p class="ql-block"> 翠帷叠影深深护。</p><p class="ql-block"> 几簇扶疏香暗度。</p><p class="ql-block"> 风暂住,</p><p class="ql-block"> 蝶衣翻碎春将暮。</p><p class="ql-block"> 莫问东君归哪处,</p><p class="ql-block"> 蔷薇自把芳时驻。</p><p class="ql-block"> 不似桃飘兼李去。</p><p class="ql-block"> 青叶举,</p><p class="ql-block"> 一庭晴色和烟伫。</p><p class="ql-block"> 这首描写蔷薇花的诗词《渔家傲》,是当年在深大读书时导师指导的习作之一。这次翻出来充数,滥竽充数。</p> <p class="ql-block"> 一架蔷薇春又尽,初夏风景。</p> <p class="ql-block"> 蔷薇花开春归去,浅夏风清。</p> <p class="ql-block"><b> 红残绿暗已多时,路上山花也则稀。</b></p><p class="ql-block"><b> 藞苴余春还子细,燕脂浓抹野蔷薇。</b></p><p class="ql-block"> 大诗人杨万里的这首《野蔷薇》。晚春的景色,繁华褪尽,绿意浓重的似乎让人窒息,残春,诗人说他“藞苴”,在如此不堪的环境中,蔷薇独自绽放,够血性,够张扬!</p> <p class="ql-block"><b> 水晶帘动微风起,满架蔷薇一院香。</b></p> <p class="ql-block"><b> 雨薇薇,烟霏霏,小庭半拆红蔷薇。</b></p> <p class="ql-block"> 光影中,是曾经走过的青葱岁月,绽放的蔷薇,是曾经拥有的美好的记忆。</p> <p class="ql-block"> 人间最美四月天,暮春初夏,蔷薇风情万种,在诗人的笔下是道不尽的婀娜多姿。</p><p class="ql-block"> 四月,蔷薇绽放,院子的篱笆墙上绿叶托举着姹紫嫣红,院子里弥漫着花香。</p><p class="ql-block"> 一方庭院,一架蔷薇,一具茶台,一壶香茶,一本闲书。对了,还有一只狸猫。</p><p class="ql-block"> 这,大致是致仕人应有的初夏生活,我想。</p>