粉红色的话华花

花花

<p class="ql-block">粉云堆雪压枝低,风过犹闻素魄香。</p> <p class="ql-block">不是桃夭争暖色,偏将春信寄微凉。</p> <p class="ql-block">高楼静立青灰里,一树嫣然破苍茫。</p> <p class="ql-block">露凝胭脂未肯流,浅深晕作两重秋。</p> <p class="ql-block">谁倾玉盏承清晓?却把芳心藏露头。</p> <p class="ql-block">风来欲坠还扶住,颤颤如羞未肯收。</p> <p class="ql-block">满树云桡立碧空,粉绡裁就谢东风。</p> <p class="ql-block">枝轻不碍千灯上,影淡偏宜万厦中。</p> <p class="ql-block">风起时,它不喧哗,只把柔光摇成细浪;</p> <p class="ql-block">风停后,它不低垂,仍以清姿映着人间匆忙。</p> <p class="ql-block">淡粉浮光枝未暖,素心已破岁寒关。</p> <p class="ql-block">空枝不碍春声近,冷色偏生暖意间。</p> <p class="ql-block">天虽垂幕云如絮,花自含情色未删。</p> <p class="ql-block">静立如诗,不争朝夕,只把清气,一缕一缕,散入微寒。</p> <p class="ql-block">叠瓣如笺写未完,金蕊初吐怯春寒。</p> <p class="ql-block">绿意尚在枝头睡,它已先将颜色摊。</p> <p class="ql-block">不是争艳偏出镜,原是春心太不安——</p> <p class="ql-block">安不住,便开成一团团,软软的、暖暖的、粉粉的火焰。</p> <p class="ql-block">几朵娇憨立斜阳,风来欲语又藏藏。</p> <p class="ql-block">蕊是金,瓣是霞,柔光浮在指尖上。</p> <p class="ql-block">不必问谁曾驻足,不必等谁来细量,</p> <p class="ql-block">它开,就开了;它落,也落得清亮。</p> <p class="ql-block">春天从不预约,可它,总在最冷的枝头,先亮一盏粉灯。</p> <p class="ql-block">——粉红色的花华,不是浮艳的妆,是春在寒枝上写的第一行诗;</p> <p class="ql-block">不靠浓墨,不借暖光,只凭一点本心,便把整季的温柔,轻轻托起。</p>