山杏花

红山一角

<p class="ql-block">白瓣叠叠如云落,金蕊初燃春意浓。</p><p class="ql-block">枝干苍劲托清梦,粉蕾含羞立风中。</p><p class="ql-block">不争桃李喧喧色,自有幽香入袖轻。</p><p class="ql-block">暖光浮过花影里,人间此刻正温柔。</p> <p class="ql-block">粉云浮在碧空底,风来微颤似低语。</p><p class="ql-block">枝细如弦承春重,蕊黄一点破清虚。</p><p class="ql-block">云朵闲闲游过顶,天光澄澈洗尘虑。</p><p class="ql-block">原来春天不须寻,它就停在花瓣里。</p> <p class="ql-block">粉瓣轻开不争春,天青如洗照芳尘。</p><p class="ql-block">静是无声的绽放,宁是未落的晨昏。</p><p class="ql-block">风不来,花亦不语;云不动,心已生根。</p><p class="ql-block">原来最深的欢喜,是与时光并肩而立。</p> <p class="ql-block">两朵粉云栖枝上,蕊黄如星落素裳。</p><p class="ql-block">不靠群芳争春色,单凭柔美自生光。</p><p class="ql-block">背景退成一片雾,世界只剩这微芒——</p><p class="ql-block">柔不是弱,是把整个春天,轻轻捧在掌上。</p> <p class="ql-block">小花点点摇枝头,蓝空如洗映清秋。</p><p class="ql-block">不是盛放才叫生,微颤亦是活的由头。</p><p class="ql-block">风过处,枝影斜斜写一行诗,</p><p class="ql-block">字字不响,却把春意,悄悄押进人心里。</p> <p class="ql-block">一枝粉蕊向天伸,云白如絮衬花真。</p><p class="ql-block">阳光在瓣上踱步,金蕊在光里翻身。</p><p class="ql-block">不靠繁复堆锦绣,只凭自在写天真。</p><p class="ql-block">原来希望不是呐喊,是枝头轻轻一伸。</p> <p class="ql-block">杏花初破晓光里,淡粉浮于青天底。</p><p class="ql-block">风来暗送三分香,蕊黄微颤似低语。</p><p class="ql-block">不需名姓传千古,只把清气散一隅。</p><p class="ql-block">原来最深的绽放,是静默中把春天,一瓣一瓣,还给天空。</p> <p class="ql-block">粉花疏疏缀长枝,天光浩荡落肩时。</p><p class="ql-block">远山淡,云影迟,花影也慢,心亦迟。</p><p class="ql-block">不争近处喧与闹,偏爱悠远这一枝。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">粉白相间立枝头,灰蓝天空作素绸。</p><p class="ql-block">花愈细,天愈阔;色愈柔,境愈幽。</p><p class="ql-block">不靠浓烈夺人目,偏以静气养人眸。</p><p class="ql-block">原来优雅不是姿态,是花与天,彼此懂得的留白。</p> <p class="ql-block">白花数朵立枝梢,蕊染浅粉似含笑。</p><p class="ql-block">背景退作朦胧雾,心却澄明如初晓。</p><p class="ql-block">不靠艳色争春榜,自有清气绕指绕。</p><p class="ql-block">原来宁静不是无声,是花开时,世界屏住了呼吸。</p> <p class="ql-block">白瓣微粉映春光,黄蕊如金点素裳。</p><p class="ql-block">绿影柔柔浮作底,不争不抢自生香。</p><p class="ql-block">纯净不是无色,是把万千喧哗,轻轻滤成这一片柔光。</p> <p class="ql-block">白花轻绽枝条细,蕊黄如豆点春衣。</p><p class="ql-block">背景退成一缕雾,静气浮在花影里。</p><p class="ql-block">不靠繁盛压枝头,只凭清简立风里。</p><p class="ql-block">原来优雅不是雕琢,是枝头自然垂落的弧度。</p> <p class="ql-block">粉瓣微卷风中立,蕊黄点点破晨曦。</p><p class="ql-block">褐枝沉沉托春意,不言不语亦成诗。</p><p class="ql-block">背景虚作水墨底,花是唯一醒着的字。</p><p class="ql-block">原来生动不在喧哗,是花瓣边缘那一道微光的颤意。</p> <p class="ql-block">淡粉为衣红为心,蕊黄如星缀枝阴。</p> <p class="ql-block">蓝天作纸风为笔,写就春日最轻的吟。</p> <p class="ql-block">不靠浓烈夺人目,偏以含蓄养人襟。</p> <p class="ql-block">原来春天最深的笔法,是留白处,还有一抹未尽的红。</p> <p class="ql-block">特写一朵白中粉,蕊作粉霞点素心。</p><p class="ql-block">细节清晰如低语,柔光浮在瓣尖沉。</p><p class="ql-block">背景退作朦胧雾,美便从静里浮升。</p><p class="ql-block">原来精致不是繁复,是把整个春天,凝成一瓣微光。</p> <p class="ql-block">白花一枝映天青,蕊染微红似初醒。</p><p class="ql-block">纤枝不争千般势,只向澄空立身形。</p><p class="ql-block">纯净不是空无物,是把尘世喧嚣,轻轻抖落在云影之外。</p> <p class="ql-block">花海漫过林间路,粉白相间接远岫。</p><p class="ql-block">树影婆娑花影动,春在枝头也奔流。</p><p class="ql-block">不靠孤芳自清绝,偏以成片写温柔。</p><p class="ql-block">原来生机不是喧闹,是万朵齐开时,大地轻轻一呼。</p> <p class="ql-block">白花漫坡接天光,红桥静卧城影旁。</p><p class="ql-block">自然不避人间市,城市亦向花间藏。</p><p class="ql-block">和谐不是无边界,是花与楼,各自盛放,彼此相望。</p> <p class="ql-block">白花近在眼前开,天际高楼隐云霭。</p> <p class="ql-block">红桥如带横天际,花影与钢骨同在。</p> <p class="ql-block">原来自然与城市,不必彼此让路,</p> <p class="ql-block">只需一枝花,把春天,种在钢筋的缝隙里。</p> <p class="ql-block">粉云一朵立风前,蕊黄如星破轻烟。</p><p class="ql-block">背景退作朦胧雾,柔美自生不须言。</p><p class="ql-block">不靠群芳争春榜,只凭一瓣写流年。</p><p class="ql-block">原来柔美不是软弱,是把整个春天,轻轻托在指尖。</p> <p class="ql-block">粉花一枝映天蓝,枝影斜斜入城间。</p><p class="ql-block">绿意浮在背景里,云光浮在花蕊边。</p><p class="ql-block">宁静不是隔世远,是喧嚣之外,仍有一枝,静静开成春天。</p> <p class="ql-block">粉瓣微卷风中立,蕊黄点点破晨曦。</p><p class="ql-block">背景虚作水墨底,花是唯一醒着的字。</p><p class="ql-block">不靠浓烈夺人目,偏以含蓄养人襟。</p><p class="ql-block">原来优雅不是姿态,是花开时,世界屏住了呼吸。</p> <p class="ql-block">一枝粉云正盛放,蕊艳如火映春阳。</p><p class="ql-block">旁有粉蕾含羞立,似把未尽的梦,轻轻藏。</p><p class="ql-block">背景退作朦胧雾,生动便从静里长。</p><p class="ql-block">原来生命最动人的章节,是盛放与等待,同枝而生。</p> <p class="ql-block">淡粉密密缀枝头,蓝空如洗映清秋。</p><p class="ql-block">不靠单朵争春色,偏以成片写风流。</p><p class="ql-block">生机不是喧哗声,是枝头密密匝匝,把春天,一寸寸绣上天空。</p> <p class="ql-block">白花细瓣立枝头,蕊黄如豆点春柔。</p><p class="ql-block">褐枝沉沉承清气,背景虚作水墨流。</p><p class="ql-block">自然不是远山外,是窗前一枝,把晨光,静静捧在手。</p> <p class="ql-block">粉蕾含苞立枝头,红斑点点似初羞。</p> <p class="ql-block">枝干粗粝承春意,静待风来破晓柔。</p> <p class="ql-block">原来期待不是焦灼,是花苞微张时,天地屏息的温柔。</p> <p class="ql-block">白瓣粉边映晴光,蕊金如星缀素裳。</p> <p class="ql-block">枝影沉沉托清气,背景虚作水墨长。</p> <p class="ql-block">不靠繁盛压枝头,只凭清雅立风旁。</p> <p class="ql-block">原来雅致不是疏离,是把整个春天,凝成一瓣微光。</p> <p class="ql-block">粉蕾微绽露春心,红斑点点似低吟。</p><p class="ql-block">枝影沉沉承静气,柔美自生不须寻。</p><p class="ql-block">原来柔美不是软弱,是花苞初裂时,把整个春天,轻轻含在唇边。</p> <p class="ql-block">花枝横斜粉白开,蕊黄点点破寒来。</p><p class="ql-block">花蕾深浅如调色,背景虚作水墨裁。</p><p class="ql-block">不靠浓艳争春榜,偏以清绝立风怀。</p><p class="ql-block">原来风骨不是冷硬,是寒枝上,开出最暖的春。</p> <p class="ql-block">白花数朵立枝头,粉蕾红蕾次第收。</p><p class="ql-block">不争一色压群芳,偏把春意,层层绣。</p>