一座山就要被淘空了(自由诗)—《生态文化》26/2期 杨晓婷

董坚文学工作室

<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">这不是山重如泰山的时代</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">愚公们都在移山填海</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一座山死了,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">代替它活着的</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">是光鲜的欲望,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span>和粉饰的太平</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我沉寂的身体</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">为一座山的空有了回音</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">为那些草木鸟兽</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">即将居无定所而慌乱</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">作为一个清醒的无力者</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我唯有匆匆下山——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">避免那些无路可攀的藤蔓</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">从我的体内长出</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">那些终将失声的虫鸣鸟啼</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">正借我的喉咙,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">喊出幽谷里的绝望</span></p>