生日快乐 <p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">人生最好的一天,永远是今天,最好的一刻,永远是此刻,日月既往,不可复追,请保持你的热情和努力,勇往直前。知不足而奋进,望远山而前行。(重重)</span></p> <p class="ql-block">恰逢谷雨润华诞,</p><p class="ql-block">又思结草报恩难。</p><p class="ql-block">六十五年虎将老,</p><p class="ql-block">瑶池隔断梦难圆。牧鹿山人</p> <p class="ql-block">乡音密码不可言,</p><p class="ql-block">知己方能解迷团。</p><p class="ql-block">如是深情再回味,</p><p class="ql-block">难得糊涂醉心田。牧鹿山人</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">陕西方言考/“乃拐”</span></p> <p class="ql-block">槐花食用麦饭香,</p><p class="ql-block">餐桌受捧做主粮。</p><p class="ql-block">曾经巧妇济春荒,</p><p class="ql-block">谁知尝鲜登厅堂。槐花香牧鹿山人</p> <p class="ql-block">谷雨如丝复似尘,煮瓶浮蜡正尝新</p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">莉儿品诗文</span></p><p class="ql-block">杨花柳絮随风飘,雨生百谷夏将至。谷雨,这个被雨水浸润的节气,带着诗意与希望,悄然勾勒出一幅生机勃勃的画卷。古人将谷雨的温润与柔情,尽数写进了诗词里。“明朝知谷雨,无策禁花风。”是朱槔笔下的谷雨。</p><p class="ql-block">“谷雨春光晓,山川黛色青。”是元稹笔下的谷雨。“春山谷雨前,并手摘芳烟。”是齐己笔下的谷雨。</p><p class="ql-block">谷雨如丝复似尘,煮瓶浮蜡正尝新。</p> <p class="ql-block">【1】《四时田园杂兴・其十》</p><p class="ql-block">宋·范成大</p><p class="ql-block">谷雨如丝复似尘,煮瓶浮蜡正尝新。</p><p class="ql-block">牡丹破萼樱桃熟,未许飞花减却春。</p><p class="ql-block">又是一年谷雨至,绵绵春雨纤细如丝,又似细微的尘埃在空中飘洒,朦胧一片。煮上一瓶新酿的米酒,酒面上浮起一层蜡油般的浮沫,正好可以品尝新酒的滋味。</p><p class="ql-block">庭院中,牡丹刚绽开娇嫩的花苞,显得雍容华贵,樱桃也悄悄成熟了,颗颗饱满,红润诱人。即使花瓣被风吹得一片片飘零,诗人也绝不允许它带走春天的美好,希望春天能够常驻。全诗无一丝伤春之意,只写暮春的生机与安然,字里行间充满了对田园生活的喜爱,明朗又温润。</p> <p class="ql-block">【2】《谷雨》</p><p class="ql-block">明·方太古</p><p class="ql-block">春事阑珊酒病瘳,山家谷雨早茶收。</p><p class="ql-block">花前细细风双蝶,林外时时雨一鸠。</p><p class="ql-block">碧海丹丘无鹤驾,绿蓑青笠有渔舟。</p><p class="ql-block">尘埃漫笑浮生梦,岘首于今薄试游。</p><p class="ql-block">暮春的光景即将离去,醉酒后的身体也终于好转了,山里的人家正趁着谷雨时节,忙着在山坡采摘今年的新茶。花丛前,微风细细,轻轻吹拂,一双蝴蝶在花间翩跹飞舞;远处的树林外,细雨绵绵,斑鸠声声,时不时传来一声轻啼。想要去寻找传说中的仙山碧海,却没有仙鹤可供我驱使,想要当一位身披绿蓑、头戴斗笠的渔翁,面前就有一艘渔舟可以实现。俗世之人啊,就不要嘲笑我这个不切实际的想法,如今,我打算登上岘山,去游览一番,感受一下孟浩然“人事有代谢,往来成古今”的心境。此诗对仗工整,情景交融,将视觉与听觉结合起来,勾勒出谷雨时节的生机与和谐,画面生动,充满晚春情调,是谷雨诗中的绝妙佳作。</p> <p class="ql-block">【3】《暮春三首・其二》</p><p class="ql-block">宋·朱淑真</p><p class="ql-block">碧沼荷钱小叶圆,眼前芍药恣连颠。</p><p class="ql-block">清明已过三春候,谷雨初晴四月天。</p><p class="ql-block">乍著薄罗偏觉瘦,懒匀铅粉祇宜眠。</p><p class="ql-block">情知废事因诗句,气习难除笔砚缘。</p><p class="ql-block">暮春时节,天气晴朗,碧绿的池塘里,新荷初展,像一枚枚圆圆的小铜钱。庭院里,芍药花开得烂漫,微风拂过,花枝连绵,肆意盛放。清明已过,暮春将尽;谷雨过后天气放晴,正是人间最美的四月天。刚刚换上轻薄的春衫,显得人影清瘦;也懒得去涂脂抹粉,觉得倦倦的,只想静卧小憩。像我这样的女子,只因爱好诗句而荒废了时光,可是习气难除,舍不得放弃和笔墨的缘分。这首诗描写了谷雨初晴的暮春景色,抒发了诗人春日慵懒、无心梳妆的淡淡愁绪。</p> <p class="ql-block">【4】《丑奴儿・春日偶成》</p><p class="ql-block">清·顾太清</p><p class="ql-block">已过谷雨春将暮,未见花开。</p><p class="ql-block">未见花开。辜负多情燕子来。</p><p class="ql-block">海棠憔悴东风老,绿叶成阴。</p><p class="ql-block">绿叶成阴。银烛烧残无处寻。</p><p class="ql-block">顾太清:清代第一女词人,与纳兰性德并称“男中成容若,女中太清春”。</p><p class="ql-block">谷雨都已经过去了,春天眼看就要走到尽头,却迟迟不见花儿开放,一直不见花开,真是辜负了那多情的燕子,特地从远方如期归来。海棠花早已凋零憔悴,春风也渐渐老去,枝头上只留下一树的浓绿,绿叶早已成阴。那支照亮过繁花的银烛早已燃尽,曾经的春光与美好,也再无处追寻。此词借暮春无花、花谢成阴的景象,抒发春日盛景难留的淡淡怅惘,暗含对时光流逝、美好事物易逝的感慨,情感细腻温婉,是清代女词人才情与真情的体现。</p> <p class="ql-block">01谷雨</p><p class="ql-block">宋 · 朱槔</p><p class="ql-block">天点纷林际,虚檐写梦中。</p><p class="ql-block">明朝知谷雨,无策禁花风。</p><p class="ql-block">石渚收机巧,烟蓑建事功。</p><p class="ql-block">越禽牢闭口,吾道寄天公。</p><p class="ql-block">02大观间题南京道河亭</p><p class="ql-block">宋 · 史徽</p><p class="ql-block">谷雨初晴缘涨沟,落花流水共浮浮。</p><p class="ql-block">东风莫扫榆钱去,为买残春更少留。</p><p class="ql-block">03<b>浣溪沙 · 红紫妆林绿满池</b></p><p class="ql-block">宋 · 仇远</p><p class="ql-block">红紫妆林绿满池,游丝飞絮两依依。</p><p class="ql-block">正当谷雨弄晴时。射鸭矮阑苍藓滑,</p><p class="ql-block">画眉小槛晚花迟。一年弹指又春归。</p><p class="ql-block">04会稽绝句三首 · 其三</p><p class="ql-block">宋 · 曾巩</p><p class="ql-block">年年谷雨愁春晚,况是江湖两鬓华。</p><p class="ql-block">欲载一樽乘兴去,不知何处有残花。</p><p class="ql-block">05山庄即事</p><p class="ql-block">清 · 吴兰修</p><p class="ql-block">白云深处古田家,谷雨新晴课种麻。</p><p class="ql-block">我亦芒鞋间不得,满山开遍碧桐花。</p><p class="ql-block">06<b>书 斋</b></p><p class="ql-block">宋 · 仇远</p><p class="ql-block">谷雨宜晴花乱开,一壶春色聚书斋。</p><p class="ql-block">园林此后无车马,竹杖芒鞋政自佳。</p><p class="ql-block">07伊犁纪事诗四十三首 · 其七</p><p class="ql-block">清 · 洪亮吉</p><p class="ql-block">古庙东西辟广场,雪消齐露粉红墙。</p><p class="ql-block">风光谷雨尤奇丽,苹果花开雀舌香。</p><p class="ql-block">08治圃杂书二十首 · 其十九</p><p class="ql-block">元 · 方回</p><p class="ql-block">芍药抽红锐,茶蘼缒绿长。</p><p class="ql-block">几家蚕落纸,比屋燕分梁。</p><p class="ql-block">谷雨深春近,茶烟永日香。</p><p class="ql-block">诗成懒磨墨,拄杖画苔墙。</p><p class="ql-block">09咏廿四气诗 · 谷雨春光晓</p><p class="ql-block">唐 · 元稹</p><p class="ql-block">谷雨春光晓,山川黛色青。</p><p class="ql-block">叶间鸣戴胜,泽水长浮萍。</p><p class="ql-block">暖屋生蚕蚁,喧风引麦葶。</p><p class="ql-block">鸣鸠徒拂羽,信矣不堪听。</p><p class="ql-block">10谷 雨</p><p class="ql-block">清 · 郑板桥</p><p class="ql-block">不风不雨正晴和,翠竹亭亭好节柯。</p><p class="ql-block">最爱晚凉佳客至,一壶新茗泡松萝。</p><p class="ql-block">几枝新叶萧萧竹,数笔横皴淡淡山。</p><p class="ql-block">正好清明连谷雨,一杯香茗坐其间。</p><p class="ql-block">11谷 雨</p><p class="ql-block">明 · 方太古</p><p class="ql-block">春事阑珊酒病瘳,山家谷雨早茶收。</p><p class="ql-block">花前细细风双蝶,林外时时雨一鸠。</p><p class="ql-block">碧海丹丘无鹤驾,绿蓑青笠有渔舟。</p><p class="ql-block">尘埃漫笑浮生梦,岘首于今薄试游。</p><p class="ql-block">12谢中上人寄茶</p><p class="ql-block">唐 · 齐己</p><p class="ql-block">春山谷雨前,并手摘芳烟。</p><p class="ql-block">绿嫩难盈笼,清和易晚天。</p><p class="ql-block">且招邻院客,试煮落花泉。</p><p class="ql-block">地远劳相寄,无来又隔年。</p> <p class="ql-block">13牡丹图</p><p class="ql-block">明 · 唐寅</p><p class="ql-block">谷雨花枝号鼠姑,戏拈彤管画成图。</p><p class="ql-block">平康脂粉知多少,可有相同颜色无。</p><p class="ql-block">14经碧云村</p><p class="ql-block">明 · 区大相</p><p class="ql-block">门掩松溪石路斜,碧云开尽见人家。</p><p class="ql-block">客来惯煮胡麻饭,春到先收谷雨茶。</p><p class="ql-block">15春中途中寄南巴崔使君</p><p class="ql-block">唐 · 周朴</p><p class="ql-block">旅人游汲汲,春气又融融。</p><p class="ql-block">农事蛙声里,归程草色中。</p><p class="ql-block">独惭出谷雨,未变暖天风。</p><p class="ql-block">子玉和予去,应怜恨不穷。</p><p class="ql-block">16谷雨后二日过镜槛小憩</p><p class="ql-block">清 · 曹尔堪</p><p class="ql-block">春深乔木绿阴齐,北舍南村祇隔溪。</p><p class="ql-block">孤艇随风独来往,杨花扑过小桥西。</p><p class="ql-block">17题伍彬屋壁</p><p class="ql-block">唐 · 廖融</p><p class="ql-block">圆塘绿水平,鱼跃紫莼生。</p><p class="ql-block">要路贫无力,深村老退耕。</p><p class="ql-block">犊随原草远,蛙傍堑篱鸣。</p><p class="ql-block">拨棹茶川去,初逢谷雨晴。</p><p class="ql-block">18见二十弟倡和花字漫兴五首 · 其一宋 · 黄庭坚</p><p class="ql-block">落絮游丝三月候,风吹雨洗一城花。</p><p class="ql-block">未知东郭清明酒,何似西窗谷雨茶。</p><p class="ql-block">19出行湖山间杂赋</p><p class="ql-block">宋 · 陆游</p><p class="ql-block">鱼市樵风口,茶村谷雨前。</p><p class="ql-block">柳边烟掩苒,堤上草芊眠。</p><p class="ql-block">墓扫鸦衔肉,人归鹭导船。</p><p class="ql-block">东风吹短发,得句为谁妍。</p><p class="ql-block">20白牡丹</p><p class="ql-block">唐 · 王贞白</p><p class="ql-block">谷雨洗纤素,裁为白牡丹。</p><p class="ql-block">异香开玉合,轻粉泥银盘。</p><p class="ql-block">晓贮露华湿,宵倾月魄寒。</p><p class="ql-block">家人淡妆罢,无语倚朱栏。</p><p class="ql-block">21芍药</p><p class="ql-block">唐 · 王贞白</p><p class="ql-block">芍药承春宠,何曾羡牡丹。</p><p class="ql-block">麦秋能几日,谷雨只微寒。</p><p class="ql-block">妒态风频起,娇妆露欲残。</p><p class="ql-block">芙蓉浣纱伴,长恨隔波澜。</p><p class="ql-block">22蝶恋花 · 春涨一篙添水面</p><p class="ql-block">宋 · 范成大</p><p class="ql-block">春涨一篙添水面。</p><p class="ql-block">芳草鹅儿,绿满微风岸。</p><p class="ql-block">画舫夷犹湾百转。</p><p class="ql-block">横塘塔近依前远。</p><p class="ql-block">江国多寒农事晚。</p><p class="ql-block">村北村南,谷雨才耕遍。</p><p class="ql-block">秀麦连冈桑叶贱。</p><p class="ql-block">看看尝面收新茧。</p><p class="ql-block">23题试茶图</p><p class="ql-block">清 · 严虞惇</p><p class="ql-block">谷雨新晴采露芽,清泉活火试瓯华。</p><p class="ql-block">十年樱笋江南梦,最爱苕溪隐士家。</p> <p class="ql-block"> 原文转载自微信公众号,著作权归作者所有</p> <p class="ql-block">王敏,原名图强,以字行,号牧鹿山人。</p><p class="ql-block"> 生于六十年代, 少失学,一事无成。混跡于市井,忘情于诗书。耐寂寞于繁华,持淡然于浮尘。闲暇时,以书为友取古人快意文章,读之则心神超逸独享快乐。好读书不求甚解,爱学习浅尝辄止。唯书法一事,受家父祖辈之醺陶,酷爱写字,以砚墨为良田,得诗礼传家。看淡尘世,居泾水牧鹿,偶得豪情,倾墨纸上,乐哉悠哉!留得家门风雅在,置身寂寞翰墨中。 学习书法,得翰墨灵气,出于传统而入于生活,爱上书法,自娱自乐。</p><p class="ql-block"> 居凤鸣之园,兆余之地;远庙堂,交三两书友为知己。</p><p class="ql-block">“山中人唯知自乐,天下事不在多言”。王者哀孤单,寂寞常无言。牧鹿饮泾水,凤鸣栖南山。</p><p class="ql-block">因祖居于唐太宗牧鹿狩猎之地名牧鹿湾。乡村故土未敢忘怀,故号牧鹿山人。</p><p class="ql-block">附庸以言志:</p><p class="ql-block">牧笛悠扬千年长,</p><p class="ql-block">鹿台对句品华章。</p><p class="ql-block">山野羞言鸿鹄志,</p><p class="ql-block">人醉翰墨知书香。</p><p class="ql-block"> 牧鹿山人</p>