<p class="ql-block"> 暮春四月,“骑驴”至铜鼓县永宁镇杨家寨踏青赏朱雀花。弃车沿崎岖山路跋涉半时许到达藤坑,抬眸四顾:古木参天,藤蔓悬垂,朱雀花累累悬挂枝头——<span style="font-size:18px;">羽翼如绡、冠绯似焰、尾曳若翩,恍若千万只灵雀栖落青帷之间</span>:或列阵成行,似千军列阵于林梢;或交颈相拥,如故友重逢于风前;或振翅欲飞,恍惊鸿掠影于光隙;或低首私语,若恋人呢喃于春深。远望,满山如燃,似朱雀天降,栖满苍翠。近观暴雨过后树下落英缤纷一地狼藉如殇——曾成双并蒂的朱雀,竟在风雨骤至时各自飘零。此情此景,恍若坠入宋人无名氏《撷芳词》幽境:风摇荡,雨濛茸,翠条柔弱花头重……;都如梦,何曾共,可怜孤似钗头凤……!</p><p class="ql-block"> 红尘烟雨,原不饶痴心;晓风残月,终将海誓吹作薄雾。雨打风摇朱雀天,瓣瓣落英亦改痴情颜。刹那间,南宋文坛领袖陆游《钗头凤.红酥手》笔下爱的悔恨,与发妻唐婉《钗头凤.世情薄》词中爱的无奈,悄然涌上心头——快门之下花如人,人似雀,盛着半生未寄的锦书,与一地不肯委尘的残颜,便构成了这藤坑朱雀花情仇爱恨的凄美世界……!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">陆游:</p><p class="ql-block"> 红酥手,黄縢酒,满城春色宫墙柳;</p><p class="ql-block"> 东风恶,欢情薄,</p><p class="ql-block"> 一怀愁绪,几年离索,错、错、错……!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐婉:</p><p class="ql-block"> 世情薄,人情恶,雨送黄昏花易落。</p><p class="ql-block"> 晓风干,泪痕残。</p><p class="ql-block"> 欲笺心事,独语斜阑,难、难、难……!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">陆游:</p><p class="ql-block"> 春如旧,人空瘦,泪痕红浥鲛绡透;</p><p class="ql-block"> 桃花落,闲池阁,山盟虽在,</p><p class="ql-block"> 锦书难托,锦书难托,莫、莫、莫……!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐婉:</p><p class="ql-block"> 人成各,今非昨,病魂常似秋千索;</p><p class="ql-block"> 角声寒,夜阑珊,</p><p class="ql-block"> 怕人寻问,咽泪装欢瞒,瞒、瞒、 瞒……!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">钗头凤·红酥手</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">【宋】陆游 </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">红酥手,黄縢酒,满城春色宫墙柳。</p><p class="ql-block">东风恶,欢情薄。一怀愁绪,几年离索。错、错、错。 </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">春如旧,人空瘦,泪痕红浥鲛绡透。</p><p class="ql-block">桃花落,闲池阁。山盟虽在,锦书难托。莫、莫、莫!</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">钗头凤·世情薄</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">【宋】唐婉 </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">世情薄,人情恶,雨送黄昏花易落。</p><p class="ql-block">晓风干,泪痕残。欲笺心事,独语斜阑。</p><p class="ql-block">难,难,难!</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">人成各,今非昨,病魂常似秋千索。</p><p class="ql-block">角声寒,夜阑珊。怕人寻问,咽泪装欢。</p><p class="ql-block">瞒,瞒,瞒!</p><p class="ql-block"><br></p>