<p class="ql-block"><b>作者:深水鱼</b></p><p class="ql-block"><b>美篇号:3700193</b></p><p class="ql-block"><b> 花是漂亮的象征、美的符号,牡丹集众多花卉之美于一身,美得绰约多姿、美得富丽堂皇、美得绮丽娇媚、美得惊世震俗,这就是花王牡丹的价值。</b></p> <p class="ql-block"><b> 盛开的牡丹花朵硕大,以它灿烂的花容、绚丽的色彩,引来古人或挥毫泼墨、或作画吟诗,倾注了对牡丹的全部的爱,以诗为证。</b></p> <p class="ql-block"><b>木末芙蓉花,山中发红萼。</b></p><p class="ql-block"><b>涧户寂无人,纷纷开且落。</b></p><p class="ql-block"><b> —— 唐 • 王维</b></p> <p class="ql-block"><b>庭前芍药妖无格,池上芙蕖净少情。</b></p><p class="ql-block"><b>唯有牡丹真国色,花开时节动京城。</b></p><p class="ql-block"><b> —— 唐 • 刘禹锡</b></p> <p class="ql-block"><b>牡丹一朵值千金,将谓从来色最深。</b></p><p class="ql-block"><b>今日满栏开似雪,一生辜负看花心。</b></p><p class="ql-block"><b> —— 唐 • 张又新</b></p> <p class="ql-block"><b>何人不爱牡丹花,占断城中好物华。</b></p><p class="ql-block"><b>疑是洛川神女作,千娇万态破朝霞。</b></p><p class="ql-block"><b> —— 唐 • 徐凝</b></p> <p class="ql-block"><b>绿艳闲且静,红衣浅复深。</b></p><p class="ql-block"><b>花心愁欲断,春色岂知心。</b></p><p class="ql-block"><b> —— </b><b style="font-size:18px;">唐·王维</b></p> <p class="ql-block"><b>玉栏四面护花王,一段风流似洛阳。</b></p><p class="ql-block"><b>深院不须驱野鹿,只愁蜂蝶暗偷香。</b></p><p class="ql-block"><b> —— </b><b style="font-size:18px;">宋·卢梅坡</b></p> <p class="ql-block"><b>压径复缘沟,当窗又映楼。</b></p><p class="ql-block"><b>终销一国破,不啻万金求。</b></p><p class="ql-block"><b>鸾凤戏三岛,神仙居十洲。</b></p><p class="ql-block"><b>应怜萱草淡,却得号忘忧。</b></p><p class="ql-block"><b> —— </b><b style="font-size:18px;">唐·李商隐</b></p> <p class="ql-block"><b>花好长患稀,花多信佳否。</b></p><p class="ql-block"><b>未有四十枝,枝枝大如斗。</b></p><p class="ql-block"><b> —— </b><b style="font-size:18px;">北宋·苏轼</b></p> <p class="ql-block"><b>一自胡尘入汉关,十年伊洛路漫漫。</b></p><p class="ql-block"><b>青墩溪畔龙钟客,独立东风看牡丹。</b></p><p class="ql-block"><b> —— </b><b style="font-size:18px;">宋·陈与义</b></p> <p class="ql-block"><b>淑景骎骎到牡丹,探芳日日倚楹栏。</b></p><p class="ql-block"><b>巧心吐出黄金缕,腴脸开成紫玉盘。</b></p><p class="ql-block"><b>春晚有花飞欲尽,山中此种得应难。便须收拾归囊锦,更酌清尊仔细看。</b></p><p class="ql-block"><b> —— 宋·卫宗武</b></p> <p class="ql-block"><b>器材:荣耀300手机</b></p><p class="ql-block"><b>时间:2026.4.16</b></p><p class="ql-block"><b>地点:天津河滨公园</b></p><p class="ql-block"><br></p>