《春水赋》

紫萱

<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">文 、图: 紫 萱 美篇号:7633148</b></p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="color:rgb(237, 35, 8); font-size:22px;">《春水赋》</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">作者:紫萱</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">东风解冻,时雨涵濡。</b><span style="color:rgb(237, 35, 8);">冰澌始泮,荻芽渐苏。漱玉而沿溪径,浮光以汇泽湖。澹澹摇青,乍展潇湘之练;粼粼漾碧,疑翻云梦之图。于是鸭试晴波,先知水暖;莺啼野岸,暗度香纡。</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">观其潋滟方生,空濛欲晓。</b><span style="color:rgb(237, 35, 8);">映桃腮而赏心,蘸柳眼以舒眺。红胜霞蒸,灼江天之绮色;绿如黛染,浸峦影之清姣。至若兰桨分漪,画船轻棹。或采汀洲之杜若,或拾翠渚之瑶草。网收霞落,惊起翡翠双飞;棹碎萍开,捞来珊瑚几杪。</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">可谓春潮带雨,野渡横烟。</b><span style="color:rgb(237, 35, 8);">舟自横于杨岸,人独对乎花天。湍急何妨,任飘飖而东注;流长不辍,纵浩荡以前川。逝者如斯,怆韶光之过隙;清兮可鉴,濯缨佩以澄然。</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">然而夕霏敛色,皓魄流辉。</b><span style="color:rgb(237, 35, 8);">见白鸥之眠沙,闻渔唱之互答。浮玉镜而星沉,漾冰绡以月浣。临流顾影,宁无濠濮之思;击楫中流,别有沧溟之叹。</span></p><p class="ql-block"><b style="color:rgb(237, 35, 8);">嗟乎!</b><span style="color:rgb(237, 35, 8);">柔能穿石,终赴海以朝宗;逝者如斯,可涤尘而通邃。观春波之浩荡,消世虑之纷萦。愿掬一瓢,洗耳听韶濩之奏;更浮大白,临流酹古今之情。</span></p> 谢谢光临    敬请指教