<p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">杜牧</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">江南春</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">千里莺啼绿映红,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">水村山郭酒旗风。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">南朝四百八十寺,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">多少楼台烟雨中。</b></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">译文</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">辽阔的江南,到处莺歌燕舞,绿树红花相映,水边村寨山麓城郭处处酒旗飘动。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">南朝遗留下的许多座古寺, 如今有多少笼罩在这蒙胧烟雨之中。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">简析</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">这是一首七言绝句。此诗描绘了明媚的江南春光,再现了江南烟雨蒙蒙的楼台景色,把江南风光写得神奇迷离,别有一番情趣,同时渗透出诗人对历史兴亡盛衰的感慨和对晚唐国运的隐忧。四句均为景语,有众多意象和景物,有声有色,有远有近,动静结合,各具特色。全诗以轻快的文字,极具概括性的语言描绘了一幅生动形象、丰富多彩而又有气魄的江南春画卷,意境深邃幽美,情思含蓄深蕴,千百年来素负盛誉。</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">朱熹</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">春日</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">胜日寻芳泗水滨,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">无边光景一时新。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">等闲识得东风面,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">万紫千红总是春。</b></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">译文</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">风和日丽之时在泗水的河边踏青,无边无际的风光焕然一新。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">谁都可以看出春天的面貌,春风吹地百花开放、万紫千红,到处都是春天的景致。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">简析</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">这是一首七言绝句。这首诗表面上是描绘春日美景的咏春诗,但实际上是一首哲理诗。诗人寄寓于“寻芳”的意象,表达了其在乱世之中追求圣人之道的美好愿望。诗中的“无边光景”展现出空间的广阔无垠,暗示了诗人对圣道的膜拜和追索。“东风”暗喻教化,“万紫千红”则比喻孔学的丰富多彩。诗中将圣人之道比作催发生机、“点燃”万物的春风,令人感叹其构思之奇妙。全诗寓理趣于生动的形象之中,以高超的笔法将哲理巧妙地融入诗句,不露痕迹,生动自然。</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">苏轼</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">惠崇春江晚景二首</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">竹外桃花三两枝,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">春江水暖鸭先知。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">蒌蒿满地芦芽短,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">正是河豚欲上时。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">两两归鸿欲破群,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">依依还似北归人。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">遥知朔漠多风雪,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">更待江南半月春。</b></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">译文</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">竹林外两三枝桃花初放,水中嬉戏的鸭子最先察觉到初春江水的回暖。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">河滩上长满了蒌蒿,芦苇也长出短短的新芽,而河豚此时正要逆流而上,从大海回游到江河里来了。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">北飞的大雁就像那向北归去的人一般,依依不舍,差一点掉队离群。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">远隔千里就已经知道北方的沙漠多风雪了,还是再在江南度过半月的春光时节吧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">简析</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">《惠崇春江晚景二首》是一组七言绝句。第一首诗题“鸭戏图”,再现了原画中的江南仲春景色,又融入诗人合理的想象,与原画相得益彰。这一首诗成功地写出了早春时节的春江景色,诗人以其细致、敏锐的感受,捕捉住季节转换时的景物特征,抒发对早春的喜悦和礼赞之情。全诗春意浓郁、生机蓬勃,给人以清新,舒畅之感。苏轼提出的“诗画本一律,天工与清新”在他的这首题画诗中得到了很好的验证。</span></p>