<p class="ql-block">枫影斜倚古寺东,白绒轻裹笑颜浓。</p>
<p class="ql-block">青瓦檐角收秋色,一树丹霞落掌中。</p>
<p class="ql-block">风过不惊钟磬远,人立犹带香火风。</p>
<p class="ql-block">普安寺前光如絮,暖在眉间静在瞳。</p> <p class="ql-block">指尖停驻小枝头,盆景虬根抱石幽。</p>
<p class="ql-block">檐牙微翘承天露,素瓣浮香绕旧楼。</p>
<p class="ql-block">不须远觅林泉意,方寸之间见春秋。</p>
<p class="ql-block">人在寺中非过客,心随草木共清修。</p> <p class="ql-block">枫如焰,人如雪,蓝纹袖底秋光叠。</p>
<p class="ql-block">叶未落尽色已醉,风起轻触似低说。</p>
<p class="ql-block">古寺墙影斜斜落,不争喧闹不争热。</p>
<p class="ql-block">只将片刻凝成画,静是普安最深偈。</p> <p class="ql-block">窗格如框框半日,素衣坐成一缕光。</p>
<p class="ql-block">木纹里浮旧年影,风从檐角悄悄量。</p>
<p class="ql-block">不言亦知香炉冷,不望已觉钟声长。</p>
<p class="ql-block">普安寺的静,原不在空山,而在人眉睫微垂的刹那。</p> <p class="ql-block">雾起时,花如浮,素衣执绣球立中流。</p>
<p class="ql-block">不是山间真有雾,是香烟未散绕阶游。</p>
<p class="ql-block">白瓣垂垂承露重,人影淡淡入云柔。</p>
<p class="ql-block">原来普安的静气,是雾里开花,是花里藏寺。</p> <p class="ql-block">油纸伞开一朵粉,雾中行似踏云痕。</p>
<p class="ql-block">檐角隐现青瓦色,风过犹带木樨温。</p>
<p class="ql-block">不须问路通何处,伞下自有小乾坤。</p>
<p class="ql-block">普安寺的诗意,原不在题额高悬,而在伞沿滴落的一声轻响。</p> <p class="ql-block">汉衣宽袖拂檐风,粉伞斜挑翠竹重。</p>
<p class="ql-block">青山不言立千载,竹影摇摇入袖中。</p>
<p class="ql-block">偶有钟声穿林至,人未动,衣先动。</p>
<p class="ql-block">原来古寺之美,不在雕梁画栋,而在人衣袂飘处,自有山光水色相迎。</p> <p class="ql-block">石板路斜入寺深,古树垂荫覆苔痕。</p>
<p class="ql-block">伞色粉如初绽蕊,裙白恰似未落云。</p>
<p class="ql-block">青瓦叠叠藏旧事,山影淡淡写新文。</p>
<p class="ql-block">普安寺的时光,是石缝里钻出的草,是伞沿上停驻的光。</p> <p class="ql-block">苔痕漫上石墙冷,她倚处却生春。</p>
<p class="ql-block">伞斜半遮眉眼笑,小径蜿蜒入云深。</p>
<p class="ql-block">绿影婆娑摇旧梦,风来不扫亦清尘。</p>
<p class="ql-block">原来最古的寺,未必在香火鼎盛处,而在人静立时,草木也屏息相认。</p> <p class="ql-block">船浮水面镜如初,伞举青空影自扶。</p>
<p class="ql-block">山在远,寺在近,一篙未动已入图。</p>
<p class="ql-block">倒影里人亦含笑,水波轻漾似念珠。</p>
<p class="ql-block">普安寺的倒影,不止映在水上,更映在观者心上,不摇不散。</p> <p class="ql-block">伞下石径苔痕浅,绿树垂阴接古檐。</p>
<p class="ql-block">花影浮墙风不扫,人行似入旧诗笺。</p>
<p class="ql-block">不须题壁留名姓,自有清气满衣前。</p>
<p class="ql-block">原来拍下一张人像,不是留住容颜,而是替普安寺,记下那一刻的呼吸。</p> <p class="ql-block">花树垂枝覆石墙,素衣提篮采春光。</p>
<p class="ql-block">不采繁枝不采艳,只取半朵带露香。</p>
<p class="ql-block">墙老花新皆自在,人静寺幽两相忘。</p>
<p class="ql-block">普安寺的宁静,从来不是无声,而是花开落时,恰与钟声同频。</p>
<p class="ql-block">——</p>
<p class="ql-block">拍过百张人像,才懂普安寺从不单拍人。</p>
<p class="ql-block">它拍的是衣角掠过青砖的微响,是伞沿滴落的光斑,是人立成景、景化为人的一瞬呼吸。</p>
<p class="ql-block">寺在,人在,秋在,静也在——</p>
<p class="ql-block">不必寻,不必问,快门轻按,便是与千年古意,轻轻相认。</p>