游览四川臥龙中华大熊猫博物

美仙

<p class="ql-block">青砖石墙静倚山,竹影摇风入馆闲。</p> <p class="ql-block">游人驻足听风语,黑白团子正憨眠。</p> <p class="ql-block">绿蔓攀阶春未老,博物门前岁月绵。</p> <p class="ql-block">一帧一画皆中国,卧龙深处有天真。</p> <p class="ql-block">草色柔柔日影斜,大猫俯首小猫赊。</p> <p class="ql-block">不须言语心相印,仰面无忧即岁华。</p> <p class="ql-block">墙纹如简书旧事,风过林梢带晚霞。</p> <p class="ql-block">谁说国宝只憨态?此间温柔胜春茶。</p> <p class="ql-block">前爪轻抚似低语,仰卧无忧似梦初。</p> <p class="ql-block">阳光筛过叶隙落,暖意浮在草尖浮。</p> <p class="ql-block">墙影横斜非冷寂,是山为屏护幼雏。</p> <p class="ql-block">卧龙不单藏竹海,更藏万种舐犊图。</p> <p class="ql-block">竹节清脆齿颊香,坐倚石墙意自长。</p> <p class="ql-block">黑眼圈里藏山色,白绒腹下卧春光。</p> <p class="ql-block">偶有绿影拂肩过,风来不惊亦不忙。</p> <p class="ql-block">原来自在非远求,一竿青翠即故乡。</p> <p class="ql-block">嚼竹声轻树影斜,石痕斑驳记年华。</p> <p class="ql-block">不争林深千尺翠,但守檐角一缕霞。</p> <p class="ql-block">绿意悄然爬石缝,时光缓缓落枝桠。</p> <p class="ql-block">博物院外寻常景,已是人间清欢画。</p> <p class="ql-block">竹条衔唇舌微吐,憨态忽生惹人顾。</p> <p class="ql-block">树影婆娑风不动,石墙默立似相护。</p> <p class="ql-block">不须雕琢天然趣,黑白分明即风骨。</p> <p class="ql-block">若问何物最中国?此身不语亦如书。</p> <p class="ql-block">木台缓步出幽林,竹影婆娑光碎金。</p> <p class="ql-block">足下非为登高路,心随翠浪共沉吟。</p> <p class="ql-block">一程一影皆生态,半步一息即卧龙。</p> <p class="ql-block">博物之名不在墙,而在步履所及中。</p> <p class="ql-block">依偎无言胜万语,母怀温厚似春坞。</p> <p class="ql-block">落叶铺成软毡被,阳光织就金缕襦。</p> <p class="ql-block">木墙不言藏岁月,草尖露重映晨初。</p> <p class="ql-block">原来最深的展馆,是生命与生命相扶。</p> <p class="ql-block">爪尖轻触颊边暖,石墙静听无声唤。</p> <p class="ql-block">不须言语通灵犀,黑白之间自有岸。</p> <p class="ql-block">草色青青风细细,时光停驻不须挽。</p> <p class="ql-block">卧龙何须寻秘境?此间亲昵即答案。</p> <p class="ql-block">低首凝神叶脉间,绿意浮沉似未言。</p> <p class="ql-block">石墙如册记山事,一叶一痕皆自然。</p> <p class="ql-block">不争高枝鸣翠羽,但守方寸见清欢。</p> <p class="ql-block">博物院中真展品,原是生灵本然观。</p> <p class="ql-block">紫衣黄包立门前,笑映熊猫铜像间。</p> <p class="ql-block">蓝衫白帽风微起,快门轻按春已传。</p> <p class="ql-block">馆内有史千载重,门外有爱一瞬鲜。</p> <p class="ql-block">原来守护非遥事,就在举镜凝望间。</p> <p class="ql-block">轻吻背脊如抚琴,幼崽低首近尘心。</p> <p class="ql-block">竖纹墙似时光简,草色年年绿到今。</p> <p class="ql-block">不写宏篇只写爱,不刻丰碑只刻亲。</p> <p class="ql-block">卧龙深处最动人,是那无声舐犊音。</p> <p class="ql-block">木栏围出一方暖,依偎如诗不须编。</p> <p class="ql-block">草色温柔承厚意,日光轻覆似加冕。</p> <p class="ql-block">非为取景才相倚,本是天性自相连。</p> <p class="ql-block">博物若问何为宝?此怀即是最真卷。</p> <p class="ql-block">水边低首两相依,石影浮波映素衣。</p> <p class="ql-block">幼崽不惧清流冷,只恋怀中体温微。</p> <p class="ql-block">草色连天接山色,静水无言照影归。</p> <p class="ql-block">原来生态非空语,是水、是石、是依偎。</p> <p class="ql-block">侧身相拥草色深,斑驳光影落衣襟。</p> <p class="ql-block">竖纹墙外山如黛,怀中幼崽梦正沉。</p> <p class="ql-block">不须华屋藏珍重,此身即是最真金。</p> <p class="ql-block">卧龙之名何所寄?在抱在依在寸心。</p> <p class="ql-block">石垒无言自成章,依偎不语亦生光。</p> <p class="ql-block">黑白分明非设色,温存本是旧山乡。</p> <p class="ql-block">草尖露重风初起,山影斜斜入画长。</p> <p class="ql-block">博物院中无展柜,处处皆是活印章。</p> <p class="ql-block">前爪轻触脸微仰,石墙静立草色凉。</p> <p class="ql-block">叶落无声添画意,风来有意送幽香。</p> <p class="ql-block">不争喧闹藏深意,只把温柔刻时光。</p> <p class="ql-block">卧龙何须问来处?此间相守即故乡。</p> <p class="ql-block">缓步徐行绿满襟,风梳毛色似浮金。</p> <p class="ql-block">不须远赴云深处,自在悠然即卧龙。</p> <p class="ql-block">草色连天皆画卷,阳光铺地作诗笺。</p> <p class="ql-block">原来最深的博物,是看它活着,如初见。</p> <p class="ql-block">——游卧龙中华大熊猫博物馆归记</p>