行千里 致中和

一中

<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> “行万里路,终读万卷书。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《礼记·中庸》有云:“致中和,天地位焉,万物育焉。”天地有大美而不言,四时有明法而不议。仲春之月,万物华实,正是一中学子走出校园、亲近自然的好时节。</span></p> 【壹·整装待发】 <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  清晨,朝阳初升,惠风和畅。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 西平一中(西区)全体师生齐聚操场,整装待发。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> “暮春者,春服既成。” </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 恰如《论语》所描绘的那般,少年们列队而行,步履轻快,笑语盈盈。</span></p> 【贰·徒步向前】 <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  七时整,队伍准时出发。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 从校门口一路向北,经北关桥,过柏苑大道,穿绿苑路,直抵凤林路。每一处路口,都有值班老师提前到位、细心守护,红色的马甲,是春日街头最温暖的标识。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  孩子们排成两列纵队,靠右行走,不追逐、不插队、不离队。前后间距适中,步伐整齐划一。路过的行人纷纷驻足,投来赞许的目光。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  “步趋如风,行止有节。” 这不仅仅是一次春游,更是一场行走的礼仪课。</span></p> 【叁·游园拾趣】 <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  八时许,队伍抵达西平植物园。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  朱雪红副校长作入园前动员,强调“安全为先,文明为伴”。各班班主任逐一清点人数,重申纪律。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 随后,各班按预定路线分组游览。</span></p> <p class="ql-block">  <span style="font-size:20px;">入园之后,各班如春燕归林,各自寻一处芳草地,次第展开属于自己的春日诗篇。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  正值仲春,百般红紫斗芳菲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 孩子们在老师带领下,认识花草树木,观察春日物候。有的班级开展“植物打卡”小活动,有的班级席地而坐,即兴朗诵春天的诗句。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  “ 快来!这儿有虫子!”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 一群男孩子呼啦啦围蹲成一圈,小脑袋挤得密不透风。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 一只小甲虫正慢悠悠爬过花瓣,孩子们眼睛瞪得溜圆,叽叽喳喳猜它叫什么、要去哪,却个个压着嗓子,生怕吓跑了这位“小邻居”。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> “别碰它!让它先走——”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 话语里,是春天最柔软的一课。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 《孟子》里说,天地万物都是我们的课本。这一刻,一只小小的虫子,教会了孩子们——温柔与好奇,是最好的学问。</span></p> <p class="ql-block">  <span style="font-size:20px;">“致中和,天地位焉。” 当孩子们学会与自然温柔相待,天地万物便都成了他们的课本。</span></p> 【肆·休憩与共】 <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  春风拂面,鸟鸣啾啾。孩子们三五成群,分享自带的小点心,你一口我一口,其乐融融。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  海棠树下,掌声忽起。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 七一A班孩子们围出一块“天然舞台”,一场英语情景剧正热闹开演。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  没有华丽的服装,没有专业的道具,但孩子们那份投入的劲儿,比任何舞台都耀眼。他们笑着、演着——英语不再是课本上枯燥的单词,而是春风里最鲜活的声音。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> “游于艺,依于仁。” 这一刻,语言是翅膀,春天是背景,而快乐,是最好的老师。</span></p> <p class="ql-block">  <span style="font-size:20px;">“谁家玉笛暗飞声,散入春风满西平。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 笛声先于人影抵达——一曲《春到湘江》,清亮如翠鸟掠枝。叽喳声戛然而止,众人循声望去:一个女生立于海棠树下,指间翻飞,花瓣落肩头浑然不觉。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  琴弦一拨,所有人都回了头。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 一个男生坐在长椅上,怀抱吉他,低头弹着《童年》。周围安静下来,只剩春风和琴声。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  不知是谁起了个头,一首《上春山》便从人群中飘起来。起初只有三两个人唱,渐渐地,越来越多声音汇进来,像溪流汇成小河。</span></p> <p class="ql-block">  <span style="font-size:20px;">春风和煦,草木葱茏,满园清韵怡人。同学们置身自然美景,一展青春风采。伴着悠扬旋律翩然起舞,身姿轻盈灵动,舞步优雅曼妙。以曼妙舞姿点缀春日风光,少年意气飞扬,不负美好韶华。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  你身后有我</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> “老鹰”扑来,队伍甩成一条龙。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 最后面的小个子被甩得东倒西歪,手却死死攥着前面同学的衣角。前面的高个子边跑边喊:“抓紧了!”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 有人跑掉了鞋,光着脚继续躲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 游戏结束,大家瘫坐在地上傻笑。输赢不重要——那只被你死死抓住的衣角,是少年时最踏实的依靠。</span></p> <p class="ql-block">  <span style="font-size:20px;">“怒发冲冠,凭栏处——”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 清越女声破空而起。海棠树下,素衣少女昂首而立,字字千钧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 诵至“三十功名尘与土”,眉间有苍凉;念到“待从头、收拾旧山河”,挥臂如举旗。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 声落,掌声如雷。有人悄悄红了眼眶。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 那一刻,满园春色不及她眼中河山。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 游园在此刻推向高潮。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  “人生到处知何似,应似飞鸿踏雪泥。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 苏轼说,时光易逝,踪迹难留。但这一帧画面,会把今天的春风、花香、笑声,都妥帖地收藏起来。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 多年以后,我们或许会忘记背过的课文、做过的习题,但一定记得——那个春天,他们一起走过十里路,一起在海棠树下笑过。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  轻轻的我走了,正如我轻轻的来。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 哨声响了,孩子们却没急着离去。一个男生蹲下身,从草丛里捏起一小片塑料;旁边的女生弯腰捡起不知谁丢的纸巾。他们三五成群,低头细细搜寻,连吸管包装都不放过。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> “我挥一挥衣袖,不带走一片云彩。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">他们带走的,只有春风和记忆;留下的,是一地清白。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  西平县人民医院医护人员随身携带急救包,全程无一人受伤、无一人掉队。这背后,是校领导、学校政教处、年级组、班主任们无数次踩点、推演、预案的默默付出。</span></p> 【结语·且行且歌】 <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">  《诗经·大雅》云:“追琢其章,金玉其相。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 最美的课堂,不在四面墙壁之内,而在天地大美之间。</span></p>