【Al绘画】花漾年华

故乡的原风景

<p class="ql-block">东风未老鬓边春,橙蓝绣裙映翠茵。</p> <p class="ql-block">金冠垂光如星落,淡黄披风拂云轻。</p> <p class="ql-block">不须更问谁家女,一袭风烟即故人。</p> <p class="ql-block">沙痕漫卷日初斜,裙裾翻作浪千叠。</p> <p class="ql-block">手抚衣襟风自语,蓝橙相间是乡音。</p> <p class="ql-block">异域何须分远近?心安处,便是故园春。</p> <p class="ql-block">大漠孤光镀素衣,金冠映日碎琉璃。</p> <p class="ql-block">橙蓝未染尘间色,淡黄披风系晚飔。</p> <p class="ql-block">不是仙娥临瀚海,原是人间一念诗。</p> <p class="ql-block">东风拂暖柳丝斜,陌上初开桃李花。</p> <p class="ql-block">一径晴光莺语软,人间处处是芳华。</p> <p class="ql-block">飞檐隐在雾中深,裙影摇摇叩旧门。</p> <p class="ql-block">金饰不言千载事,淡黄披风裹晨昏。</p> <p class="ql-block">古墙若解当时意,应笑今人太认真。</p> <p class="ql-block">光浮发际暖如绸,流苏轻颤似低讴。</p> <p class="ql-block">裙上金纹非画就,原是年光一寸收。</p> <p class="ql-block">古瓦无声偏照影,照见来路也照秋。</p> <p class="ql-block">林径斜阳梳辫影,毛边袍角落秋声。</p> <p class="ql-block">珠玉不争春色早,胜字拈来笑自清。</p> <p class="ql-block">风过叶飞皆成韵,何须更向远山行?</p> <p class="ql-block">林隙光斑跳掌心,彩羽随风说故音。</p> <p class="ql-block">不问草原多辽阔,只将此刻握成金。</p> <p class="ql-block">落叶铺成柔软路,步步皆是未写信。</p> <p class="ql-block">双辫垂肩光欲流,珠缀衣襟鸟不偷。</p> <p class="ql-block">林深忽有风来贺,胜字一抬万籁收。</p> <p class="ql-block">树影婆娑皆旧友,何须言语已相酬。</p> <p class="ql-block">夕照熔金合十时,草原铺展作笺纸。</p> <p class="ql-block">橙黑长袍藏星斗,毛边袖口纳晨曦。</p> <p class="ql-block">不祈神谕千般好,但愿明日轻如羽。</p> <p class="ql-block">霞染天边云作裳,合十静立即苍茫。</p> <p class="ql-block">辫垂如墨书未尽,金饰微光是印章。</p> <p class="ql-block">风过耳际轻轻说:你本就是光的模样。</p> <p class="ql-block">红衣灼灼立斜阳,光晕浮身似酒浆。</p> <p class="ql-block">合十非为求所予,只为谢此身安康。</p> <p class="ql-block">“未来的生活自己好一点”——</p> <p class="ql-block">这话不是祈愿,是落款,是签在今日的印章。</p> <p class="ql-block">花海无边接雪岭,晚霞垂落作衣襟。</p> <p class="ql-block">合十不是低眉处,是把山河捧在心。</p> <p class="ql-block">橙黑袍角拂风起,仿佛听见春天,在雪线之上,轻轻应了一声。</p>