<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">美篇名: 老 鹰</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">美篇号: 63230931</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">手 机: Ⅴivo x70 Pro</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 沪上之南,有古刹名龙华,伴一塔巍巍然,历千年风雨而晨钟暮鼓,梵音未绝。恰时逢清明踏春,拜过佛主,进寺浏览,明媚春光之下,南无阿弥陀佛唉!</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 相传三国吴赤乌年间,孙权为母祈安,命康僧会于此建塔立寺,“龙华”之名,源自弥勒于龙华树下成道之典,自此佛光照沪渎,塔影镇江潮。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 唐末兵燹,寺塔倾颓,至宋太平兴国二年,吴越王钱俶重建龙华塔,砖身木檐,八角七层,翘角悬铃,风过则清音远播,为沪上现存最古之楼阁式塔</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 北宋治平,寺易名“空相”;元末烽烟,殿宇尽毁,唯塔孑然,独守沧桑 。明永乐,复名“龙华”;嘉靖赐匾“万寿慈华禅寺”,位列天台十刹,香火复盛。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 清季光绪,重兴殿宇,五进殿堂,钟鼓楼立,终成今日规制 。千载以降,龙华寺塔,阅尽浦江潮起潮落,见证沪地成败兴废,正所谓“先有龙华,后有上海”,一砖一瓦,皆藏岁月沉香 。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 晨雾初散,晓色微茫。龙华古寺的晨钟,便自钟楼漫起。一声破夜,二声穿云,三声荡涤尘寰。钟鸣百八,醒世间迷梦,唤众生归心。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 及暮色四合,晚鼓咚咚,与晨钟遥相呼应。鼓声沉郁,如雷贯耳,震彻心脾,警悟世人,时光易逝,当惜当下。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 时至清明,春雨霏微,烟笼古寺,更添清寂。此际,龙华寺内,哀思与禅心交织,香火共雨丝纷飞。寺启水陆法会,僧众云集,礼忏诵经,以大悲净水,遍洒坛场,上供诸佛,下济孤魂。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 寺内梵呗悠扬,法器铿锵,祈愿先祖超生,离苦得乐。殿侧莲位前,香客伫立,手捧白菊,默诉思念。没有悲号痛哭,只有静静伫立,一瓣心香,遥寄天涯。铜铃清音,似为逝者低吟;香烟袅袅,携思念直上云天。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 龙华古寺,历千年而不朽;龙华宝塔,经百代而弥新。晨钟暮鼓,是岁月的吟哦,是修行的梵音;清明烟雨,是思念的寄托,是生死的禅思!</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 寺藏千古事,塔印万缘心。于钟声里悟无常,于鼓声中惜当下,于清明时念恩情。这一方净土,承载沪上千年佛缘,见证人间悲欢离合,岁岁年年,梵音不绝,塔影长存,守护着众生的信仰与思念。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 五律.龙华烟霞</span></p><p class="ql-block"> 晓雾锁龙华,疏钟破曙霞。 </p><p class="ql-block"> 空庭凝佛影,古寺覆烟纱。 </p><p class="ql-block"> 磬静尘心净,香微梵韵赊。</p><p class="ql-block"> 风铃摇晓色,清音响六遐。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 谢谢您注目浏览,共敬佛修善缘!</span></p>